مروری بر خاطرات کوهنوردی (مسئول باشگاه) ـ خاطره هفتم (عبور از کویر مرکزی ـ فروردین ۱۳۶۱ ـ به یاد جلال رابوکی)

ارسال شده توسط در ۳۰ فروردین ۱۳۹۳ بدون دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, اخبار, مروری بر خاطرات کوهنوردی (مسئول باشگاه)

مروری بر خاطرات کوهنوردی (مسئول باشگاه) ـ خاطره هفتم

«عبور از کویر مرکزی ـ فروردین ۱۳۶۱ ـ به یاد جلال رابوکی»

یاد جلال رابوکی بخیر. سی‌ام فروردین هر سال مصادف با فقدان این کوهنورد نام‌آشناست که در سال ۱۳۸۱، در ۵۴ سالگی گرفتار طوفان مهیبی در دماوند شد و برای همیشه در آغوش کوه محبوب خود به ابدیت پیوست.
 

او در زمان خودش کوهنوردی خوش‌فکر و قوی بود.
جلال مبتکر و برنامه‌ریز بسیاری از حرکت‌های نو در ورزش کوهنوردی زمان خود بود.

 

در سال‌های ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ دو برنامه بزرگ کویرنوردی ایران را با سرپرستی او در قالب دو تیم متفاوت اجرا کردیم.
برنامه اول مسیر روستای طرود (در شمال کویر مرکزی ایران) به روستای جندق به طول ۱۸۰ کیلومتر و با استفاده از تراکتور برای حمل کوله‌ها و برنامه دوم که خاطره آن را درپی خواهید خواند، پای پیاده و با حمل کوله‌ها توسط خودمان به طول بیش از ۱۵۰ کیلومتر بود که طی ۵ روز اجرا شد.
این مسیر روستای طرود تا عروسان را از شمال به جنوب به هم متصل نمود.

 

این نوشته تقدیم می‌شود به روح بلند جلال رابوکی که عاشقانه کوهستان و طبیعت ایران را دوست داشت و تا توانست این عشق را به دیگران، به ویژه همنوردان خود، «مانند من» منتقل کرد.
یادش گرامی باد.

*****

مسیر طرود به عروسان در نقشه با رنگ زرد مشخص است.

 

روز اول با اتوبوس به شاهرود رفته و از آنجا توسط یک کامیون کمپرسی، مسیر ۱۲۰ کیلومتری شاهرود تا طرود را که در آن زمان خاکی بود (البته به شکل ایستاده در معرض باد و خاک) طی کردیم.
 

عصر به روستای طرود که از دور درختان نخل آنجا آدم را مجذوب خود می‌کرد، رسیدیم.
شب را در منزل یکی از روستاییان مهربان اقامت کرده و راهنمای خودمان، به نام «رضاعلی» را که از سال پیش با او قرار گذاشته بودیم، دیدیم و قرار شد ساعت ۵:۰۰ صبح روز بعد به طرف کویر حرکت کنیم.

 

سرشب خبر ورود تیم هفت نفره ما در روستا پیچید و شخصی با عنوان بخشدار و یا … به دیدنمان آمد و چند سئول و جواب کرد،
که: «اینجا چه می‌کنید؟!»
پاسخ دادیم: «می‌خواهیم برویم عروسان!»

 

و او هاج و واج به ما نگاهی کرد و رفت. ما هم با خیال راحت سر به بالین گذاشته و به خواب خوشی فرو رفتیم.
حدوداً ساعت ۲:۰۰ صبح بود که با ضرباتی بر در چوبی خانه‌ای که اقامت داشتیم از خواب پریدیم….
گویا جواب ما به مذاق آن بخشدار یا … محترم خوش نیامده، طی تماسی با شاهرود، تقاضای تحقیق و تفحص بیشتری کرده بود.

 

چند نفر با اسلحه و لباس نظامی به سراغمان آمده، بدون معطلی، لباس پوشیده و نپوشیده در جوی کاملاً خشن و دور از نزاکت، ما را سوار بر چند جیپ کرده، از طریق همان جاده خاکی ۱۲۰ کیلومتری به شهر شاهرود برگرداندند. قبل از طول آفتاب، خودمان را در سلول موقت یک بازداشتگاه یافتیم و جهت بازجویی آماده شدیم.
آن روز بعد از بازجویی‌های متعدد تا ظهر در همانجا بازداشت بودیم و بعد از صرف ناهار (عدس‌پلو) و تماس آقایان با تهران، فدراسیون کوهنوردی و مکان‌های دیگر، حدود ساعت ۲:۰۰ بعدازظهر آزادمان کردند. (البته بدون هیچ توضیح و احیاناً عذرخواهی خاصی)

 

خوب، زمان جنگ بود و آغاز درگیری‌های داخلی و مسائل دیگر که بهتر است به آنها اشاره نکنم و به ادامه خاطره بپردازم….
 

حالا ما مانده بودیم و همان جاده خاکی ۱۲۰ کیلومتری و کامیون کمپرسی که منتظرمان بود تا یک بار دیگر مزه آن خاک و باد را به ما بچشاند که تا آخر عمر یادمان نرود.
قبل از سوار شدن مشورتی کردیم و همگی مصمم سوار بر کامیون به طرف طرود بازگشتیم. شب دوم را در همان منزل قبلی به صبح رساندیم. (البته خسته‌تر ولی با خیالی راحت‌تر)

*****

روز اول کویرپیمایی:
حرکت را آغاز کردیم. از همان صبح باران شروع شد.
 

کوله‌ها هر کدام ۱۰ تا ۱۵ کیلو بر دوشمان و در دستانمان هر نفر یک گالن ۴ لیتری آب و یک قمقمه یک لیتری هم در داخل کوله‌ها، به عنوان آب اضافه گنجانده شده بود.
 

رضاعلی (راهنما) در جلو و ما پشت سر او حرکت می‌کردیم.
آقا جلال هم قطب‌نما و نقشه‌ای در کوله داشت که در مواقع استراحت، مکانمان را توجیه و توضیحاتی می‌داد.
روز اول ۳۰ کیلومتر پیشروی داشتیم.

 

شب موقع خوابیدن، باران شدت بیشتری پیدا کرد. یادم هست هرکدام یک گونی داشتیم که برسرمان کشیده بودیم و تا صبح همان طور دوام آوردیم. (به خاطر سنگینی کوله‌ها چادر نداشتیم.)
 

روز دوم کویرپیمایی:
هوا که روشن شد و بیدار شدیم، اطرافمان فقط گِل بود و گِل بود و گِل….
لباس‌ها و کیسه‌خواب‌ها خیس و لوازم همه کثیف و گِلی شده بودند.

 

رضاعلی گفت: «نمی‌شود این طوری ادامه داد، باید بگردیم.»
باز مشورتی کردیم و همگی مصمم اعلام کردیم که ما برنمی‌گردیم و او بدون معطلی و صحبت اضافی راه بازگشت به طرود را در پیش گرفت و رفت.

 

و ما هم مانند او، بدون معطلی البته برعکس به طرف جنوب و روستای عروسان حرکت کردیم.
 

روز سوم کویرپیمایی:
روز قبل هم حدود ۳۰ کیلومتر دیگر را علی‌رغم گل بودن بیشتر مسیر، طی کرده بودیم و حالا در دل کویر مرکزی ایران قرار داشتیم.
 

شاید اولین باری بود که تا آن زمان یک فضای کاملاً مسطح را می‌دیدم! زمینی دور تا دور مسطح که هیچ برآمدگی را از هیچ نقطه‌ای نمی‌دیدیم و فقط قطب‌نما و خورشید بود که جهت حرکتمان را تعیین می‌کرد.
 

در آن روز، بارانی نداشتیم و هوای بسیار گرمی را حس کردیم که حدودهای ظهر ترجیح دادیم حرکت نکرده، صبر کنیم تا هوا خنک‌تر شود.
 

همگی آب کمی مصرف کرده و مانند شیشه عمرمان از آن گالن‌ها حفاظت می‌کردیم.
در موقع مصرف و یا درست کردن چای، هر کدام پیمانه خود را در کتری ریخته و عیناً تحویل می‌گرفتیم.

 

در آن روز از منطقه‌ای گذشتیم که بسیار باتلاقی بود. به طوری که تا نزدیک کمر در گل فرو می‌رفتیم. اولین نفرمان فردی سبک‌وزن بود که خیلی سریع رد شد، ولی بقیه با مشکل از آن منطقه گذشتیم.
بعدها فهمیدیم آن منطقه را «چربه‌نمک» می‌گویند. شاید بعضی‌ها که می‌گفتند در کویر نفت داریم، منظورشان آن قسمت از کویر بود. یادم هست به خوبی می‌شد بوی نفت یا چیزی شبیه آن را از گل‌های آن منطقه استشمام کرد.

 

روز چهارم کویرپیمایی:
شب گذشته باران از اول شب شروع شده و امانمان را برید.
وقتی صبح بیدار شدیم، کیسه‌خواب‌ها خیس که چه عرض کنم، حوضچه‌ای در داخل آنها تشکیل شده بود. ولی چاره‌ای نبود و باید حرکت می‌کردیم و به پیش می‌رفتیم.

 

وقتی شروع به حرکت کردیم، یک مرتبه کف یکی از کفش‌های من از بدنه جدا شد و وارفت!
با هر بدبختی که بود، توانستیم با بند آن را دوباره سرجایش بند کنیم و مسیر را ادامه دهیم. کیسه‌خواب‌ها را روی کوله‌ها انداخته و از دو طرف آویزان کرده بودیم. ظهر به بعد آفتاب شد و کمی خشکشان کرد.

 

در آن روز از جایی رد شدیم که گویا با غلتک آنجا را صاف کرده بودند!
یک منطقه وسیع با بستری سفت، به رنگ سپید….

 

بعدازظهر دوباره باران شروع شد. ولی این بار با رعدوبرقی خطرناک
به خوبی به یاد دارم در نیمه‌های شب زیرانداز یکی از بچه‌ها آتش مختصری گرفت و شعله‌ور شد. صحنه‌ای مهیب و استثنایی بود.
همه سرهایمان را داخل کیسه‌خواب کرده، هر لحظه منتظر بودیم یکی از آن رعدها برسرمان فرود بیاید و کارمان را بسازد.

 

روز پنجم کویرپیمایی:
آب‌ها پایان یافته، پاها خسته و ناتوان و کیسه‌خواب‌ها برسر شانه‌ها. امروز باید به عروسان می‌رسیدیم.
 

چه نام زیبا و بامسمایی دارد این روستا، «عروسی در حاشیه کویر»
آنجا چه جور جایی است و کی به آنجا خواهیم ‌رسید؟ این سئوال ذهن همه‌مان را درگیر کرده بود!

 

حالا نوک کوهی را که از روز پیش می‌دیدیم بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌شد.
آقاجلال گفت: «عروسان پشت آن کوه است.»
کویر کم‌کم به پایان خود نزدیک می‌شد و جای خود را به بیابان می‌داد.

 

آثار سنگ و علف در پنجمین روز کویرپیمایمان از دور نمایان شد که معنی آن آغاز دوباره زندگی بود.
بله، داشتیم به پایان سفر می‌رسیدیم و ۱۵۰ کیلومتر (البته فاصله هوایی مسیر) به پایان خود می‌رسید. آن روز هوا دوباره گرم شد و دیگر آبی برای آشامیدن نداشتیم.

 

وقتی در بیابان به جای پای شترها رسیدیم، متوجه چاله‌هایی (جای پا شتر) شدیم که آب باران آن را پر کرده بود!
مانند قدحی گوارا، خم شده از آن خوان الهی و طبیعی آبی نوشیدیم که طعم بارانی آن هنوز در ذهنم جاریست….

 

حالا نزدیک کوه‌ها بودیم و برعکس چیزی که از دور می‌دیدیم، بسیار کوتاه ولی تعدادشان زیاد بود. هرکدام روی یکی از آنها رفته، به دنبال گمشده‌مان (عروسان) می‌گشتیم.
بالاخره آقاجلال پیدایش کرد و گفت: «بیاید» و مانند همیشه جلوی تیم با سرعت زیاد به طرف آنجا حرکت کرد.

 

بله، به عروسان رسیده بودیم و کویرپیمایی تمام شد. روستایی کوچک ولی بسیار زیبا با نخل‌های فراوان.
 

یک خانواده بیشتر در آنجا نبود. با دیدن ما انگار جن دیده بودند!
باورشان نشد از طرود آمده‌ایم. گفتند: «پانزده سال است هیچ کاروانی از طرود به اینجا نیامده است. پس شترهایتان کجاست؟» گفتیم: «پای پیاده آمده‌ایم.»
فقط نگاه کردند و دعوتی به خانه که فوری پذیرفتیم و داخل شدیم.

 

خانه‌ای گلی که آتش افروخته داخل آن دودی براه انداخته بود که چشم چشم را نمی‌دید.
آن خانه ساده با آتش دودناک ولی گرمش و آن پذیرایی ساده نان و خرما و چای، در آن زمان و در آن مکان برایمان ارزشی به مانند ارزش اقامت و پذیرایی در یک هتل مجلل را داشت.
شب آخر برنامه را در همان اطاق به صبح رساندیم.

 

روز آخر وانت‌نیسانی آمد و ما را به شهرستان خور (استان اصفهان) رساند. از آنجا به نائین رفته و بعد از آن در نیمه‌های همان شب به تهران رسیدیم و به زندگی روزمره خود بازگشتیم. (هنوز جاده نائین ـ جندق ـ دامغان راه‌اندازی نشده بود.)

*****

سخن آخر:
وقتی در سال ۱۳۹۱ بعد از ۳۰ سال به عروسان بازگشتم. اولین فکرم این بود که تیم ما واقعاً تیمی برخواسته از نسل انقلاب بود که توانست برنامه‌ای آنچنان را اجرا کند.
 

به نظرم دیگر ممکن نیست یک تیم بدون GPS یا راهنما و اطلاعات کافی، پوشاک و لوازم مناسب، چادر و کفش حرفه‌ای، با حداقل آب (۵ لیتر برای ۵ روز) بتواند و یا بخواهد این مسیر را در فصلی نامناسب طی کرده، سالم به مقصد برسد.
 

این کار فقط دربرهه‌ای از زمان و از عهده افراد خاصی برمی‌آید که به آن دوران تعلق داشتند.
آن روزها در ایران دوران جنگ و درگیری‌های داخلی سیاسی و اجتماعی بود و همه به نوعی با آن مسائل دست‌به‌گریبان بودند و ناخودآگاه و یا خودآگاه تحت تأثیر آن جریان قرار داشتند. (حتی ما کوهنوردان)

 

ما در آن سفر هیچ احساس خطر و نگرانی نداشتیم و با اعتماد به نفس (درست یا نادرست) به پیش می‌رفتیم و حتی با آن شرایط موافق شده و لذت هم می‌بردیم و انتظار بروز هرگونه حادثه و رخ‌داد تلخی را هم می‌کشیدیم که خوشبختانه این چنین نشد.
 

به نظرم در آن زمان انرژی و قدرتی که برای اجرای آن برنامه صرف کردیم، نه از خودمان که برگرفته از جامعه انقلابی و جنگ‌زده آن زمان بود.
 

به قول مائوتسه تونگ، رهبر انقلاب چین: «انقلاب با احساسات ظریف و رومانتیک انسان سروکاری ندارد، انقلاب یک ضرورت و عمل برخواسته از خشونت است.»
 

تا نظر شما همنورد جوان و نواندیش چه باشد؟!!!

 

          ذ. حمیدی
          فروردین ماه ۱۳۹۳

  

نفرات تیم از راست به چپ: هادی آبادی خواه ـ غلامرضا حضرتی ـ احمد ایلیافر ـ ناصر جنانی ـ حسین محبوب ـ ذبیح اله حمیدی و زنده یاد جلال رابوکی ـ عکس از: رضاعلی (راهنما)

 

وضعیت فلاکت بار ما در صبح یکی از روزها!

بدون شرح!

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت (سال دوم-شماره ۷۵-تاریخ ۹۳,۱,۲۴)

ارسال شده توسط در ۲۴ فروردین ۱۳۹۳ یک دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, هفته نامه دیواری باشگاه اسپیلت

هفته نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت
سال دوم                 شماره ۷۵             تاریخ ۹۳,۱,۲۴

من دیده ام که درجه سعادت اشخاص بستگی به اراده و میل خود آنها دارد.«آبراهام لینکلن»

در این شماره می خوانید:
-    نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۲،۱۲،۱۹
-    تبریک تولد
-    اجرای برنامه هفتگی باشگاه – صعود قله ریزان
-    دیدار پروانه کاظمی و عظیم قیچی ساز در نپال
-    اولین جلسه هماهنگی کارگروه ها در سال ۹۳ و در هیئت کوه‌نوردی استان تهران
-    اورست ۲۰۱۴- ایده های جدید
-    صعود ۳۴۰ متر دیواره یخی فقط ۲۷ دقیقه و ۱۳ ثانیه ؛ تنها و بی طناب
-    کریس شارما و مسیر«معلق به سوی نور»
-    صعود آزاد از رولینگ استونز


نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۳،۱،۱۹ :
در اولین نشست هفتگی سال ۱۳۹۳ ضمن دیدار نوروزی اعضا بایکدیگر گزارش اولین صعود سال جدید باشگاه که صعود قله کبیرکوه در ایلام بود ، همراه با عکس و فیلم توسط تکیلا بهبهانی ارائه شد.
در ادامه نشست آقای حمیدی جدول برنامه های صعود فصل بهار را ارائه کرده و توضیحاتی نیز در این خصوص داد.


تبریک تولد:
روز ۲۰ فروردین مصادف بود با تولد دو نفر از اعضا . مرجان گودرزی و محمدحسین الستی. ضمن تبریک به این عزیزان ، آرزوی موفقیت در همه مراحل زندگی برایشان داریم .


اجرای برنامه هفتگی باشگاه- صعود قله ریزان:
صعود قله ریزان در منطقه افجه ، برنامه صعود روز جمعه ۹۳،۱،۲۲ بود که با حضور ۲۲ نفر از اعضا و ۲ میهمان و به سرپرستی آقای رضاخلیل آبادی اجرا شد.


دیدار پروانه کاظمی و عظیم قیچی ساز در نپال :

آخرین خبری که از پروانه کاظمی بانوی هیمالیانورد کشور در فضای مجازی داشتیم ، دال بر دیدار ایشان و آقای عظیم‌قیچی ساز هیمالیانورد کشورمان در نپال بود . همانگونه که خوانندگان گرامی واقفند هر دوی ایشان برای صعود ۲ قله بالای ۸۰۰۰ متر تلاش خواهند کرد . پروانه بر روی قله دائولاگیری و عظیم بر روی قله شیشاپانگما . برای هر دوی این عزیزان آرزوی صعودی امن و موفق داریم.
همچنین پروانه در این سفر بار دیگر با میس هاولی تاریخ‌نویس معاصر هیمالیانوردی نیز دیدار داشت .

 

اولین جلسه هماهنگی کارگروه ها در سال ۹۳ و در هیئت کوه‌نوردی استان تهران :

سایت هیئت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران ؛ اولین جلسه هماهنگی و برنامه‌ریزی کارگروه‌های هیئت در سال ۹۳ برگزار گردید. دراین جلسه کارگروه‌های آموزش، امورشهرستان‌ها ، هیمالیانوردی، صعودهای ورزشی ، محیط زیست ، پیشکسوتان ، بانوان ، راهنمایان کوهستان ، روابط عمومی ، پایگاه داودی ودیگر همکاران هیئت حضور داشتند.
اهم موضوعات مطروحه در این جلسه عبارت بودند از ارائه برنامه عملیاتی و تقویم اجرایی سال ۹۳ توسط مسئولین کارگروه ها ، تعیین میزان حق الزحمه مدرسان و مربیان در سال جاری ، لزوم توجه ویژه به پیشکسوتان ، برقراری ارتباط بیشتر با مجموعه های کوه نوردی استان ، امورجاری واداری هیئت ، اطلاع رسانی دقیق و به موقع اخبار و دستورالعمل‌های مربوطه و تبریک سال نو .
حاضرین درجلسه آقایان رمضانی ( رییس هیئت)، خانم ساعی ( نایب رئیس)، کفاش (دبیرهیئت) ، علی نژاد (مسئول کارگروه آموزش) ، رفیعی (مسئول کارگروه امورشهرستانها) ، حسین پور ( مشاور امور کارگروه ها) ،آبادیخواه (مسئول کارگروه پیشکسوتان) ، احمدیان ( مسئول کارگروه راهنمایان کوهستان)، عرب (دبیر کارگروه هیمالیانوردی) ، سلیاری ( مسئول کارگروه محیط زیست)، حسن زاده ( سرپرست کارگروه صعودهای ورزشی) ، اسکندری ( مسئول پایگاه امدادونجات داودی) ، احمدی ( مسئول کارگروه روابط عمومی) ، شاه بنده (دبیرجلسات هیئت) ، شایگان ( مسئول پشتیبانی) و خانم دهقان (همکار کارگروه امورشهرستانها ).


اورست ۲۰۱۴- ایده های جدید:

وبلاگ کلوپ کوه‌نوردان سولدوز ؛ صعود کننده‌گان امسال به بیس کمپ اورست وارد شده‌اند و فصل صعود ۲۰۱۴ رسما آغاز شده است. می دانیم هر ساله حرکت‌های تازه‌ای از سوی صعود کننده‌گان به قله اورست ، از قله این کوه در رسانه ها به چشم می‌خورد که توییت کردن و مخابره تصویر زنده از این حرکت ها ، به شمار می روند. اما امسال نیز صعود کننده‌گان قصد انجام یک حرکت جدید در قله اورست دارند که به حرکت Whale up مشهور است.

این حرکت همانطور که از اسمش پیداست ، حرکت یک وال است که از زیر آب بیرون آمده و با پشت بر روی سطح آب فرود می‌آید. لازم به توضیح است که حرکت فوق در حالت ایستاده و بدون نیاز به پرش یا پشتک زدن انجام می شود.حال این حرکت که بیشتر در مکان های عمومی یا مکان غیر معمول اتفاق می‌افتد و مورد علاقه بعضی از مردم در غرب قرار گرفته تا به حال در قله اورست انجام نشده است و به نظر می رسد که این موضوع تنها دلیل ترغیب بعضی از صعود کننده‌گان به انجام این کار در قله اورست باشه تا به عنوان اولین نفر!! نام او در رسانه‌ها ثبت شود.


 اما در کنار این حرکت، اورست به روز خاصی نیز از لحاظ زمانی نزدیک می شود و آن هم روز اصلاح یاک‌هاست. این روز از سوی کارلین ویری (Carlin Vieri) ابداع شده است و طبق منبع ویکیپدیا اینطور گفته می‌شود او بعد از دیدن یک قسمت از برنامه تلویزیونی The Ren and Stimpy Show که در آن پشم یاک ها را اصلاح می کردند ، چنین روزی را نام گذاری کرده و ظاهرا به این معنی ست که هر عمل بی فایده‌ای که باعث می‌شود به مشکلات معمولی‌تان چیره شوید، این اجازه را به شما می‌دهد تا به مشکلات بزرگ‌ترتان نیز پیروز شوید! در واقع پشم زنی یاک ها یک نوع سختی به شمار می رود.


صعود ۳۴۰ متر دیواره یخی فقط ۲۷ دقیقه و ۱۳ ثانیه ؛ تنها و بی طناب !:

سایت انجمن کوه‌نوردان ایران ؛« غیر ممکن» مفهومی است که غالبا مورد مناقشه است . اما نه برای کسی مثل یولی استک که یکی از سخت ترین ۸۰۰۰ متری ها یعنی رخ جنوبی آناپورنا را با ۲۵۰۰ متر مسیر دیواره ای فقط ظرف ۲۸ ساعت صعود کرد و فرود آمد و به همین خاطر جایزه کلنگ طلایی ۲۰۱۴ را از آن خود کرد . و نه برای آلکس هانولد که دیواره‌ای را در مکزیک به ارتفاع ۵۰۰ متر ظرف ۳ ساعت فری سولو صعود کرد .


کریس شارما و مسیر «معلق به سوی نور» :

وبلاگ کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه ؛ هدف سنگ‌نوردان معمولا به سوی ارتفاعات است ، اما این بار برای سنگ‌نورد بومی سانتاکروز ، کریس شارما و استفان گلواز آلمانی وضعیت فرق می‌کرد. هر دو سنگ‌نورد یاد شده در ۲۸ فوریه به عمق زمین در غار« مجلس الجن »در عمان فرود آمدند تا یکی از بزرگترین سقف های معلق این سیاره را صعود کنند. بر روی این مسیر قبلا هیچگونه تلاشی انجام نشده بود.

غار مجلس الجن در بخش شرقی کوهستان «هدشار» در عمان یکی از کشورهای عربی جنوب غربی آسیا قرار دارد . این غار ، دومین  غار- حفره  بزرگ جهان است که سه دهانه آویخته برای فرود دارد اما  تنها راه رسیدن به درون آن ، فرود آزاد در حدود ۱۶۰ متر است . هیچ ورودی از سطح زمین به آن وجود ندارد و چند مسیر احتمالی به سقف غار و بیرون آن منتهی می شوند.

شارما گفته ؛ "این پروژه نقطه عطفی در سنگ نوردی من بود . ما می خواستیم یک مسیر فراموش نشدنی را صعود کنیم و این چیزی بود که انجام دادیم . یکی از چشمگیرترین پروژه های من به عنوان یک سنگ نورد بود و تجربه ای بزرگ در همراهی با استفان بود. " این دو از عمق غار به سطح زمین آمدند ، چیزی حدود ۳۰۰ متر از یک سقف تقریبا افقی را صعود کردند. مسیر آویخته بود ، ۱۳ طول که به اتفاق درجه آن را بین  5.13a و ۵٫۱۴a روی سقف آویخته بیش از ۴۵ درجه ای تعیین کردند.
به گفته سایت ردبول ؛ یک آسیب دیدگی و زمان‌بندی کوتاه مانع از تکمیل این تلاش توسط استفان شد و حتی شارما نیز با مشکلاتی در طول مسیر روبرو گشت . موقعی که در نیمه های راه بودند و روی یک کانواس (پارچه ای از جنس کتان تقریبا به ضخامت برزنت که هنگام نصب ظاهری نظیر پرتلج دارد) که با اسلینگ نصب شده بود استراحت می کردند ، استفان به کریس گفت که تماشای تلاش او به عنوان یک انسان و جنگیدن برای چند حرکت ، برای او جالب بوده‌است .
استفان گلواز سه بار در مسابقات «راک مستر» و «قهرمانی جهان » مقام اول را بدست آورده و اولین صعود از مسیر Behind the Rainbow = پشت رنگین کمان ۵,۱۳d در رورایما تپوی و Take the longway home= راه طولانی خانه را در پیش گرفتن ۵٫۱۳d در جزیره بافین از جمله صعودهای برتر او هستند. شارما یکی از برجسته ترین چهره های دنیای صعودهای ورزشی است و بر دشوارترین مسیرهای سیاره زمین غلبه کرده مثل La Dura Dura = دشوار دشوار ۵٫۱۵c که برجی بر فراز  اقیانوس در اولیانای اسپانیا است .

در سال ۲۰۰۸ او Jumbo Love = عشق بزرگ ۵٫۱۵b را صعود کرد که یک غار آویخته ۶۰ متری در بالای کلارک در جنوب کالیفرنیا است. استفان می گوید: " صعود از غار مجلس الجن یک تجربه باور نکردنی بود. نوع و ویژگی مسیر منحصربفرد بود . صعود از عمق زمین و برگشتن به سطح آن به سوی روشنایی ، یکی از قابل توجه ترین کارهایی بود که تا به حال انجام داده ام . باعث افتخار بود که فرصت صعود از مسیر " به سوی نور" با کریس را داشتم . این مسیر یکی از طولانی‌ترین مسیرهای آویخته جهان محسوب می شود."
فرق بین cave و cavern  :
 cave یا غار اساسا یک حفره توخالی طبیعی و زیرزمینی است که به اندازه کافی برای ورود انسان به آن بزرگ است در حالیکه cavern حفره یا غار بزرگی است که توسط فعل و انفعالات شیمیایی ناشی از بارانهای اسیدی شکل می گیرد و یا اینکه از یک سری غارهای زیرزمینی متصل به هم تشکیل می شود.

 

توصیه هایی برای افزایش طول عمر طناب:

وبلاگ بیواک ؛ زمستان تمام شده و حالا بهار است . سنگ‌نوردان کم کم به روز های اوج خود نزدیک می شوند و طناب ها و ابزارها بیشتر و بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند و فرسوده تر می شوند  . در این میان  طناب ها به حفاظت و حمایت بیشتری نیاز دارند تا بیشتر عمر کنند !

توصیه هایی برای افزایش طول عمر طناب :

۱ -  سرهای طناب و طناب های دوبل را مرتب عوض کنید . فقط یک سر طناب را دائما به هارنس نبندید ، بهتر است که از هر دو سر طناب به تناوب استفاده کنید . توجه داشته باشید طنابی که تحت فشار و کشش قرار گرفته نیاز به استراحت دارد .

۲ -  با شل کردن طناب یا با جامپ کردن ،  پاندول شدن را در صورت امکان نرم انجام دهید .

۳ -  برای جلو گیری از تماس طناب با سنگ از کوئیک دراهای بلند استفاده کنید .

۴ – کوئیک دراهای جدید با بدنه ی گرد و چاق کمتر موجب سایش طناب می شوند . و البته بهترین مدل کوئیک دراهای جدید در بدنه خود قرقره دارند .

۵ – اگر طناب های تان کثیف است آنها را بشوئید .

۶ – انتهای طناب ها را ببرید .

۷ – طناب های کلفت بطور طبیعی عمر طولانی تری دارند .

۸ – همیشه از کیسه طناب استفاده کنید .


صعود آزاد از رولینگ استونز:

وبلاگ کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه ؛ مسیرهای جبهه شمالی گراند ژوراس"دشوار" و "چالش برانگیز" خوانده می شوند ، در تلاش جدیدی که کوه نوردان اسلوونی لوکا لیندیک و لوکا کرانیس بعد از انتظار برای اتمام یک جبهه هوای ناپایدار داشتند ، اولین صعود آزاد از مسیری که پیش از آن فقط صعود مصنوعی از آن امکان پذیر بود تحقق یافت. سه شب فوق العاده سرد روی هزار متر از جبهه ای دلهره آور تمامی این داستان را شکل می دهد.

صعود آلپی فصل  با  آنسایت و صعود آزاد از رولینگ استونز در جبهه شمالی گراند ژوراس از توده مونبلان شکل گرفت،این مسیر معروف ۱۱۰۰ متری حالا به صورت آزاد در درجه تقریبی M8 و F6a / 5.10b صعود می شود و این زوج معتقدند کراکس A3 آن چندان رعب آور نبوده.در پست کاملی در سایت Petzl.com لوکا لیندیک اینطور نوشته :


" بعد از شرایط ناپایدار کاملا زمستانی ، یک بار دیگر وضعیت هوا را چک کردم ، این بار همه چیز عالی بود ، به لوکا کرانیس هموطن و همنوردم در شامونی اطلاع دادم ، ابتدا قصـد داشتیم مسیـر Gousseault-Desmaison در جبهه شمالی گراند ژوراس را صعود کنیم اما مطلع شدیم که یک روز قبل از ما دو گروه برای صعود از این مسیر حرکت کرده‌اند ، از آنجائی‌که قصد نداشتیم دنباله روی دیگران باشیم هدف خود را تغییر دادیم و رولینگ استونز را انتخاب کردیم که دشوارتر از مسیر قبلی بود و تاکنون به صورت آزاد صعود نشده بود.


بعد از عبور از دو طول شیب برای گرم شدن، به کارگاه زیر دشوارترین بخش مسیر رسیدیم که درجه آن A3 بود. از آنجائی‌که آن‌را چندان ترسناک ندیدم با آرامش و فقط به هدف آن پیش رفتم . بخش اول آسان و حمایت آن مناسب بود ، بعد از یک رول بولت قدیمی و زنگ زده ، شیب این طول بیشتر شد. علاوه بر این وحشت ریزش سه بلوک بزرگ سنگ سست و  خطر صعود با تک طناب به شرایط ما اضافه شد. تا حدودی ترسیدم با احتیاط از اطراف این بلوک ها به بالا صعود کردم ، تصمیم گرفتم چند متر را بدون نصب حمایت پیشروی داشته باشم ، صدای عجیب و رعب‌آور غلطیدن تخته سنگ‌ها را می شنیدم ، بعد از چند دقیقه که با احتیاط سپری شد من در حمایت کارگاه بودم ، بله آن را انجام دادم.
Rolling Stones  = سنگ های غلطان ، به فردی که تمایل به سکونت در مکانی ثابت را ندارد نیـز گفـته می شود.

 

گردآورنده و تنظیم : ساقی محمودی

 

گزارش برنامه صعود قله ریزان ـ ۱۳۹۳٫۰۱٫۲۲

ارسال شده توسط در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳ ۲ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, برنامه های اجرا شده هفتگی باشگاه

سومین برنامه‌ای که در سال ۱۳۹۳ بعد از تعطیلات نوروز اجرا شد، قله ریزان بود که با استقبال عده کثیری از اعضای باشگاه اجرا شد.
 

این قله با ارتفاع ۳۵۷۵ متر در البرز مرکزی واقع شده است که در کنار خود قله مرتفع آتشکوه را دارد. مبدأ صعود این قله روستای افجه و دشت هویج است.
 

قله ریزان بر روی خط‌الرأسی قرار دارد که از قله سیاه‌غارها با ارتفاع ۳۳۴۰ متر (روستای برگ‌جهان) شروع می‌شود و قلل پرسون (۳۱۰۰ متر)، ریزان (۳۵۷۵ متر)، سیاه‌لت (۳۴۸۰ متر)، آتشکوه (۳۷۵۰ متر)، مهرچال (۳۹۱۲ متر)، پیرزن‌کلون (۳۸۴۲ متر) و در نهایت این خط‌الرأس در قله هم‌هن با ارتفاع ۳۵۹۰ متر به اتمام می‌رسد و مسیر فرودش روستای امامه است.
 

جمعه ۲۲ فروردین تیم باشگاه اسپیلت متشکل از ۲۲ نفر از اعضای باشگاه و ۲ مهمان، ساعت ۶:۰۰ صبح از سیدخندان به سمت لواسان حرکت کردیم.
 

ساعت ۷:۰۰ به روستای افجه در هفت کیلومتری لواسان رسیدیم و حرکتمان را برای صعود به قله ریزان شروع کردیم.
 

بعد از گذشتن از کوچه‌باغ‌های افجه به دشت هویج رسیدیم. طبق پیش‌بینی، هوا ابری همراه با وزش باد بود که ما تا آنجا فقط هوای ابری را تجربه کردیم.
 

برای صرف صبحانه توقف نیم ساعته داشتیم و از یال اصلی ریزان به سمت قله به راه افتادیم. روبروی این یال سنگ بزرگی قرار داشت که نشان‌دهنده مسیر صعود بود. قبل از اینکه به تخته سنگ زیر قله برسیم، طوفان شدیدی منطقه را دربرگرفت که صعودهای زمستانی را برایمان تداعی کرد. البته منتظر وزش باد در ارتفاعات بودیم. اما توقع چنین طوفان سردی که در بعضی اوقات باعث بهم‌خوردن تعادلمان می‌شد را نداشتیم.
 

به تخته‌سنگ زیر قله رسیدیم. هوا تا حدودی گرم‌تر شد. آنجا تصمیم گرفتیم یک تیم از روی سنگ‌ها و تیم دیگر از مسیر اصلی صعود کند. تیم اول به سرپرستی غلامرضا خلیل‌آبادی از روی سنگ‌ها و تیم دوم از مسیر اصلی به حرکتشان ادامه دادند.
 

تیم اول بعد از کمی دست‌به سنگ در ساعت ۱۱:۳۰ موفق به صعود قله شد و تیم دوم بعد از گذشتن از مسیرهای ریزشی زیر قله در ساعت ۱۲:۳۰ به قله رسید.
 

بعد از گرفتن چند عکس و با گرامیداشت یاد و خاطره کوهنورد جوان، مرحوم جعفر ناصری که یادبود آن بر روی قله نصب شده بود، برای فرود آماده شدیم.
 

برای فرود مسیر کنار سنگ‌ها را انتخاب کردیم که به سرعت فرودمان افزود. نهایتاً ساعت ۱۵:۳۰ همه نفرات به دشت هویج رسیدند و بعد از خوردن غذا بدون توقف به روستای افجه رسیدیم.


    گزارش سایت از: رضا خلیل‌آبادی
    23/1/1393

 

همراهان ما (۲۴ نفر):
خانم‌ها: داداشی، کمالی و جمالی
آقایان: غلامرضا خلیل‌آبادی، رضا خلیل‌آبادی (سرپرست)، نادری، منفردزاده، قربان‌نژاد، موسی‌نژاد، سیدمراد، تفضلی، صادق‌زاده، همتیان، منصوری، طریقی (عکاس)، ملکی، شاکری، مطالبی، جهانبخش، قائم‌مقامی، جعفری، احسان عربی (عضو جدید)
مهمانان: خانم مژگان کریمی و آقای مهرداد حسین

 

نقشه مسیر

 

قله ریزان ـ ۳۵۷۵ متر

 

کلاس‌های برگزار شده سال ۱۳۹۲ باشگاه اسپیلت:

ارسال شده توسط در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳ بدون دیدگاه | دسته بندی شده در News, Top News, اخبار, دپارتمان آموزش

سال گذشته کلاس‌های آموزشی باشگاه اسپیلت به همت محمدرضا بهروزی، مربی و مسئول آموزش این باشگاه به شرح زیر اجرا شد:
ضمن سپاس از این همنورد گرامی که برای دومین سال پیاپی به شکل داوطلبانه این مسئولیت خطیر را برعهده داشت، امیدواریم مباحث مطرح شده در کلاس‌های فوق که در دو بخش تئوری و عملی برای خانم‌ها و آقایان برگزار شد، در جهت ارتقاع سطح علمی و آموزش اعضای باشگاه اسپیلت مؤثر و مفید واقع شده باشد.


۱٫    مراقبت و تقویت زانو در ورزش کوهنوردی:
در این کلاس مسئول باشگاه اسپیلت تجربیات خود را در جهت مراقبت و تقویت زانو در ورزش کوهنوردی برای حضار توضیح داد.


۲.    آشنایی با بیماری‌های ارتفاع:
دکتر آریا همدانچی از اعضای باسابقه باشگاه برای چندمین بار مباحث مهم و علمی این کلاس را با اعضای باشگاه اسپیلت در میان گذشت.


۳٫    برگزاری چندین دوره کلاس مقدماتی کارآموزی:
سال گذشته دو دوره کلاس مقدماتی کارآموزی کوهپیمایی آقایان ـ دو دوره کلاس مقدماتی کارآموزی سنگنوردی آقایان و یک دوره کلاس مقدماتی برف آقایان توسط مدرسین رسمی فدراسیون کوهنوردی در این باشگاه برگزار شد.
(کلاس‌های بانوان به دلیل به حدنصاب نرسیدن به شکل انفرادی و حضور در کلاس‌های گروه‌ها و باشگاه‌های کوهنوردی دیگر برگزار شد.)


۴٫    برگزاری ۳ دوره کلاس پیشرفته برف و سنگ:
این کلاس‌ها عبارت بودند از دو دوره کلاس پیشرفته برف و یک دوره کلاس پیشرفته سنگ


۵٫    طرز استفاده صحیح از باطوم (چوب‌دست کوهنوردی):
این کلاس یک جلسه‌ای نیز با انتقال تجربیات مسئول باشگاه در جهت استفاده صحیح از باطوم کوهنوردی برگزار شد.


۶٫    آشنایی با غار و غارنوردی:
در این کلاس، آقای جواد نظام‌دوست از همنوردان و مسئولین انجمن غارنوردی ایران به بحث «آشنایی با مبانی اولیه غار و غارنوردی» در کشور پرداخت.


۷٫    کلاس سنگنوردی طبیعت ویژه اعضای باشگاه اسپیلت:
دو جلسه سنگنوردی مقدماتی توسط مدرس گرامی صفتدر ظهوری در منطقه بندیخچال جهت آشنایی و تمرین اعضای باشگاه برگزار شد.


۸٫    کلاس آشنایی با سرمازدگی:
این کلاس مهم توسط مدرس گرامی دکتر حمید مساعدیان در این باشگاه برگزار شد که همراه با ارائه پاورپوینت صورت گرفت.


۹٫    کلاس آشنایی با هیپوترمی:
این کلاس نیز توسط دکتر حمید مساعدیان در باشگاه اسپیلت برگزار شد.


۱۰٫    کلاس کوله‌چینی صحیح:
حمید طربی، مربی و عضو پایدار باشگاه اسپیلت این کلاس را به طور عملی و تئوری برگزار نمود.


۱۱٫    برگزاری کلاس آموزش پیشرفته (غیررسمی) سنگنوردی ویژه اعضا:
این کلاس‌ها به طور منظم و پی‌درپی در طول سال گذشته با مدرسی صفتدر ظهوری در مناطق سنگنوردی بندیخچال، پل‌خواب و بیستون تحت عنوان تیم صعودهای فنی برگزار شد.


۱۲٫    حضور اعضا در کلاس‌های مربیگری فدراسیون کوهنوردی:
۵ نفر از اعضای باشگاه اسپیلت (خانم و آقا) در سال گذشته موفق به گذراندن دوره‌های مربیگری کوهپیمایی و سنگنوردی فدراسیون کوهنوردی شدند.


۱۳٫    حضور اعضا به شکل انفرادی در کلاس‌های متفرقه:
با هماهنگی و اطلاع‌رسانی باشگاه در سال گذشته، تعدادی از اعضا در کلاس‌های آموزشی ذیل شرکت، و موفق به دریافت گواهینامه‌های پایان دوره شدند.
تئوری سازمانی تربیت بدنی ـ نقشه‌‌خوانی و کار با GPS ـ کار با قطب‌نما ـ هواشناسی ـ پزشکی مقدماتی کوهستان ـ جستجو و امداد و نجات ـ بهمن شناسی


۱۴٫    کلاس آشنایی با پوشاک و تجهیزات کوهنوردی:
این کلاس توسط آقای علی نصیری، مربی و از اعضای باشگاه کوهنوردی تهران در باشگاه اسپیلت برگزار شد.


۱۵٫    کلاس آشنایی با یخ و برف:
این کلاس به شکل عملی در یکی از روزهای زمستان در منطقه آبشار آبنیک (ویژه اعضای باشگاه) به مربیگری صفتدر ظهوری برگزار شد.


۱۶٫    کلاس‌های سنگنوردی داخل سالن باشگاه اسپیلت:
در طول سال ۱۳۹۲ به شکل روزانه (به جزء روزهای تعطیل) آموزش سنگنوردی (رشته بولدرینگ) توسط مربیان مختلف در دو بخش آقایان و بانوان در این باشگاه برگزار شد.


به امید سالی پربار و علمی‌ برای اعضای باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت

 

         مدیریت باشگاه اسپیلت
         فروردین ۱۳۹۳

 

جـدول بـرنـامـه هـای سـه مـاهـه بهار ۱۳۹۳

ارسال شده توسط در ۲۰ فروردین ۱۳۹۳ بدون دیدگاه | دسته بندی شده در News, Top News, اخبار, تقویم برنامه ها

برای دریافت فایل اینجا کلیک کنید.

 

جـدول بـرنـامـه هـای سـه مـاهـه بهار ۱۳۹۳

«باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت»

شماره

عنوان برنامه

تاریخ اجرا

مدت برنامه

منطقه

توضیحات

۱

کبیرکوه

۴ تا ۸ فروردین

۵ روزه

ایلام ـ دره‌شهر

برنامه اول نوروزی

اولین اجرای باشگاه

۲

قله بُل

۱۱ تا ۱۴ فروردین

۴ روزه

فارس ـ اقلید

برنامه دوم نوروزی

اولین اجرای باشگاه

۳

ریزان

۲۲ فروردین

۱ روزه

لواسانات

از مسیر دشت هویج

۴

لجور

۲۹ فروردین

۱ روزه

اراک

قله و دیواره

اولین اجرای باشگاه

۵

سکه‌نو

۵ اردیبهشت

۱ روزه

دیزین

اولین اجرای باشگاه

۶

آسمان‌کوه

۱۲ اردیبهشت

۱ روزه

گرمابدر

از مسیر دشت لار

۷

کمان‌کوه

۱۹ اردیبهشت

۱ روزه

والنگرود

جاده چالوس

۸

شهیدان

۲۳ تا ۲۶ اردیبهشت

۴ روزه

ارومیه

بلندترین‌ قله‌ استان‌آذربایجان‌غربی

اولین اجرای باشگاه

۹

صعود قله …….

۲۶ اردیبهشت

۱ روزه

البرز مرکزی

پیشنهادی اعضای رسمی

۱۰

خلنو

۲ خرداد

۱ روزه

لالان ـ فشم

بلندترین قله استان تهران

۱۱

چهل‌چشمه

۶ تا ۹ خرداد

۴ روزه

دیواندره

بلندترین قله استان کردستان

اولین اجرای باشگاه

۱۲

صعود قله …….

۹ خرداد

۱ روزه

البرز مرکزی

پیشنهادی اعضای رسمی

۱۳

دماوند (یال شمال‌شرقی)

۱۴ تا ۱۶ خرداد

۳ روزه

ناندل‌ ـ جاده‌هراز

از مسیر پناهگاه تخت فریدون

۱۴

مهرچال

۲۳ خرداد

۱ روزه

فشم

روستای امامه

۱۵

آزادکوه

۳۰ خرداد

۱ روزه

کلاک

جاده چالوس

 

 

توضیحات:

  1. این برنامه‌ها زیر نظر مسئول باشگاه اجرا می‌شود.
  2. برنامه‌های فنی، آموزشی و برون‌مرزی به طور جداگانه اعلام می‌گردد.
  3. برنامه‌های این جدول ویژه اعضای باشگاه تنظیم گردیده، لذا حضور کوهنوردان غیرعضو (مهمان)، فقط با هماهنگی قبلی امکان‌پذیر است.
  4. برگزاری برنامه‌های پیشنهادی اعضای رسمی باشگاه (خارج از این لیست) با هماهنگی قبلی، قابل اجرا است.

 

 

www.espilat.com

پاورقی های یک کوهنورد: «سکوت غار»

ارسال شده توسط در ۱۸ فروردین ۱۳۹۳ ۴ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Top News, پاورقی های یک کوهنورد

«سکوت غار» (به قلم مرجان گودرزی)


دیدن پاورقی‌های سایت باشگاه مثل یک جرقه¬ای بود، تا بتونم بخشی از خاطرات و احساس درونیم رو نسبت به طبیعت، بدون رعایت قوانین نوشتاری و آیین نگارشی که گاهی آدم رو از واقعیت دور میکنه،  با حسی کاملاً آزاد و به دور از حاشیه و لغات کلیشه ای یا به قول خودمان بی پروا بنویسم.


این خاطره برمی گرده به آخرین برنامه باشگاه در سال ۱۳۹۲ که به عنوان برنامه پایانی باشگاه بود. "دیدار از غار یخ‌مراد (جاده چالوس) ـ حرکت ساعت ۶:۰۰ صبح میدان آزادی به صرف ناهار جمعی"


از آنجایی که برنامه ای سبک و وسوسه انگیزی بود و از طرفی مدتی بود که دلم واسه دوستان و رفتن به یک برنامه باشگاه تنگ شده بود، بالاخره خودم رو به تیم رسوندم و سوار مینی‌بوس شدم. پس از سلام و احوال پرسی با دوستان حس کردم تمام افراد تیم سرشار از محبت و انرژی هستند، ذوق هستی سراپای وجودم را در بر گرفت.
 

به سمت جاده چالوس حرکت کردیم و در حال نزدیک شدن به روستای کهنه ده بودیم که سروکله برف نمایان شد به دامنه کوه پایین دهنه ورودی غار که رسیدیم ماشین نگه داشت و قرار بر این شد که بهروزی عزیز که دوستی سرشار از محبت و معرفته همانجا به منظور درست کردن جوجه کباب و آماده نمودن تدارکات پذیرایی ناهار به همراه ماشین در یک جای مناسب اتراق کنند.
 

به سرپرستی آقای حمیدی بزرگوار ساعت ۹ وارد غار شدیم و قصدمان دیدن تالارهای مختلف غار بود همگی با تجهیزات مناسب حرکت کردیم، این غار که از نوع غارهای افقی می باشد به نوبه خود بسیار زیبا و دارای یخ هایی به شکل های گوناگون است، که  بعضی از آنها مثل قارچ از داخل زمین به سمت بیرون رشد کرده اند. پس از ۲ ساعت جستجو و دیدار در یک تالار به دو گروه تقسیم شدیم و به ادامه بازدید از تالارهای مختلف پرداختیم. همانجا به گروه دیگری برخوردیم که آنها نیز مجهز به وسایل فنی بودند و قصد بازدید غار را به طور کامل داشتند.
 

من نیز در گروه دوم  بوده و به همراه آقای حمیدی حرکت می¬کردیم پس از گذشت نیم ساعت ایشان  روی تکه سنگی نسبتاً هموار ایستاد تا بچه ها همگی جمع شوند و پیشنهاد داد، همگی برای ۱ دقیقه سکوت مطلق اختیار کنند و سپس چراغ پیشیانی های خود را خاموش کردیم، سکوت آرامش بخشی بود به طوری که بعد از آن همگی درخواست کردند که یک بار دیگر به این سکوت احتیاج دارند.
 

شروع به حرکت کردیم و قرار شد در یک جای مناسب تر دوباره تمرکز کنیم در این هنگام وارد تالاری شدیم بسیار زیبا، همه جا در کف غار یخ های زیبا با اشکال گوناگون شکل گرفته بودند، بعضی ها درست مثل یک مجسمه هنرمندانه تراشیده شده بودند و جاهایی از غار مثل شهری از آدم کوچولو ها به نظر می رسید  که این آدمک های یخی  با حالت های مختلف ایستاده بودند و شاید حرفی برای گفتن از دنیای سرد و تاریک غار را داشتند.
 

پاهایمان روی یخ ها سر می خورد خیلی آروم و با احتیاط قدم بر می داشتیم تا صدمه ای به این سرزمین یخی زیبا نزنیم. کم کم در گوشه ای جمع شدیم، در یک جای دنج و مناسب، با آرامش نشستیم، پس از خاموش کردن چراغ ها، قرار شد پنج دقیقه ای سکوت اختیار کنیم، به طوری که حتی صدای نفسمان این سکوت را نشکند، همه جا تاریک بود هیچ صدایی جز صدای چکیدن قطره های آب آن هم گه گاهی در آن اطراف وجود نداشت، هیچ روزنه نوری دیده نمی شد، سکوت و تاریکی مطلق همه جا را فرا گرفته بود، هرکسی حسی داشت و اینکه درونشان چه می گذشت نمی دانم، اما به نظر می رسید همگی دنبال این سکوت آرامش بخش بودیم. پس از پایان این سکوت در یک لحظه آنی آقای حمیدی، خواست هر کدام از بچه ها یک کلمه که از ذهنشان خطور میکند بیان کنند، یادم میاد کلماتی اینچنین: سکوت، برج ایفل، تشکر، خلاء، رهایی، تاریکی
 

تجربه جالبی بود همه شروع به صحبت کردیم هرکس نظری می داد چیزی که ذهنم را درگیر کرد، نظر آقای حمیدی بود، در مورد حس پس از ترک این دنیا ، که شاید انسان با مرگ در یک همچین شرایطی قرار گیرد حسی  شبیه بی وزنی و معلق بودن در خلاء، جای بحث داشت کاش وقت داشتیم.
 

 به خودمان آمدیم ساعت نزدیک ۱ بود، گروه دیگر پس از رفتن مسیر خود و دیدن حوضچه های یخی درون غار وگذاشتن پرچم باشگاه که رسالتشان بود به بیرون غار رسیده بودند. ما نیز حرکت کردیم به سمت بیرون در حین مسیر خروج من یاد فیلمی به اسم عنصر پنجم افتادم و تحت عنوان معما مطرح کردم، که در واقع چهار عنصر اصلی شناخته شده آب و باد و خاک و آتش هستند پس عنصر پنجم چیست؟ داشتیم بحث می کردیم که یکی از خانم ها در اثر جذب شدن فکرش نسبت به این موضوع، کمی حواسش پرت شد و سرش ناگهان به سنگ برآمده از طاق کوتاه بالاسری برخورد، صدای دردناکی داشت. پس از چند دقیقه ناگهان متوجه خون ریزی از ناحیه سرش شدیم، که البته بسیار سطحی بود و خداروشکر صدمه چندانی نخورد، و مشکل خاصی بوجود نیامد. با همکاری بچه ها ضد عفونی و پانسمان صورت گرفت.
 

با خروج از غار تاریک و مشاهده ناگهانی برف های سفید، کمی طول کشید تا دید چشممان تنظیم گردد. یاد نصیحت پدرم افتادم که می گفت شاید فلسفه تمرکز در غار این باشه که با بودن در این تاریکی مطلق و ندیدن هیچ روزنه نوری، قدر بینایی چشم های خود را بهتر بدانیم، چرا که نابینایان همیشه از این نعمت خداوند محروم بوده  و هیج روزنه نوری را مشاهده نمی کنند، کم کم پایین رفتیم و از دور بوی جوجه کباب بهروزی را استشمام می کردیم، کاملا بساط پذیرایی فراهم بود، همگی دور هم جمع شدیم تا آخرین برنامه سال ۹۲ باشگاه را در دامن طبیعت جشن بگیریم. گوله برف بازی هم برای خودش در این روزهای پایانی سال لذت بخش بود.
 

حدود ساعت ۳ بود که کم کم آماده برای برگشت شده و پس از آن سوار مینی‌بوس آقای عظیمی شدیم، با کمی جابجایی خوشحال و سرحال در ماشین نشستیم، پس از مدتی کوتاهی که در مسیر حرکت  می کردیم یه حس عجیبی از سکوت غار مرا به فکر فروبرده برد. یکدفعه با شنیدن صدای یک خانم دوست داشتنی دعوت به جابجایی و نشستن کنار ایشان شدم، یه دوست خوب با نامی زیبا و پرمعنی به اسم ترانه به نظر سرشار از انرژی بود. وقتی کنارهم نشستیم  متوجه شدم حرف های زیادی برای گفتن وجود داره، و بازم مثل همیشه زمان کوتاه است. مدت ۲ ساعتی وارد بحث و گفتگو شدیم، موضوع چیزی نمی تونست باشه جز سکوت غار و تحلیل شرایط زندگی بعدی انسان پس از این دنیا
 

چرا همگی دنبال این سکوت آرامش بخش بودیم، بیان هر کلمه از طرف دوستان می تونست معنی و دنیای خودش رو داشته باشه، و خود به خود آدم رو به فکر فرو ببره.  
 

جالب بود ما هر دو نسبت به رفتن از این دنیا حس خوب و کنجکاوی داشتیم، تصورهای ذهنی و حسی خود را با هیجان بیان می کردیم، تا کم کم به تحلیل چند بعدی فضا رسیدیم.
 

همینطورکه پیش می رفت متوجه شدم دوست جدیدم خبرنگاره و از دانش عمومی بالایی نسبت به علوم پایه بخصوص فیزیک برخورداره خیلی خوشحال بودم از این بحث، ترانه صحبت از سیاه چاله ها کرد و اینکه احساسش نسبت به تاریکی و سکوت  غار تصوری از سیاه چاله ها است.
 

و اما یک تعریف از سیاهچاله: منطقه ای در فضا است که نیروی جاذبه اش به قدری قوی است که هیچ چیز نمی تواند از آن فرار کند. سیاهچاله غیرقابل مشاهده است. زیرا حتی نور را هم به تله می اندازد.
اساس توصیف اصولی سیاهچاله بر معادلات نظریه نسبیت عام (general relativity) بنا شده که به وسیله آلبرت اینشتین فیزیکدان متولد آلمان ارایه شد. این نظریه در سال ۱۹۱۶ منتشر شد.

 

در اینجا شاید کلمه معلق بودن که آقای حمیدی اشاره کرد، و خلاء که دوست دیگری گفت و رهایی که حس ترانه بود می تونست دلیلی ماورای ماده داشته باشه.
 

سوال دیگر اینکه آیا ممکن است زمان هم مانند مکان چند بعدی باشد؟ ابدیتی نهفته در هر لحظه، سالیان سال تصور فیزیکدان ها آن بود که فضا سه بعدی است، اما از ابتدای قرن بیستم این تصور شروع به تغییر کرد. در ابتدا این نظریه مطرح شد که شاید فضا چهاربعدی باشد، ولی با گذشت زمان تعداد ابعاد فضا باز هم بیشتر شد تا اینکه امروزه بهترین نظریه های مطرح در فیزیک، فضا را ده بعدی می دانند. در این تصویر، جهان ما با سه بعد فضایی، تنها یک جهان از میان جهان های بی شمار شناور در پهنه کائنات است.
 

اما داستان زمان کاملاً متفاوت است، چراکه از همان آغاز تاکنون، زمان در معادلات فیزیکدان ها همچنان یک بعدی باقی مانده است. در واقع در تمامی طول تاریخ علم، تصور فیزیکدان ها آن بوده که تمامی مسائل شان با همین زمان یک بعدی قابل حل است. «مایکل داف» نظریه پرداز دانشگاه تگزاس در این باره می گوید؛ «وجود بیش از یک بعد زمانی در کائنات، مساله ای بسیار حیرت انگیز و گیج کننده است.»  ایده وجود ابعاد بالاتر جهان، از تلاش فیزیکدان ها برای کشف نیروی واحد و بنیادین کائنات ریشه گرفته است.
 

بسیاری از کیهان شناسان بر این باورند که گذشته از جهان ما، جهان های بی شمار دیگری نیز در پهنه کائنات وجود دارند و هریک از این جهان ها ممکن است تعداد ابعاد مکانی و زمانی کاملاً متفاوتی نسبت به جهان ما داشته باشند. اما واقعاً زندگی در جهانی با ابعاد زمانی چندگانه چگونه خواهد بود؟ «ویلچک» می گوید؛ «پاسخ این سوال، بسیار حیرت انگیز است» و ادامه می دهد؛ « آیا وجود چنین جهانی غیرممکن است؟ نه، فکر نمی کنم چراکه می توان معادلات توصیف کننده چنین جهانی را نوشت. اما آیا پاسخ این معادلات، جهانی شبیه به جهان ما خواهد بود؟ من که بعید می دانم
 

آنقدر بحث شیرین بود که ناگهان متوجه خرید بستنی بسیار خوشمزه که دونفر از دوستان زحمت کشیدند شدیم.
 

موضوعات بحث گسترده می شد، در ادامه مسئله فضا و زمان که خود ارتباط مستقیم و عمیقی با انرژی دارد، کم کم ما را وارد بحث دنیای بی نظیر عشق، روح و انسان کرد؟ واقعا عشق چیست؟ روح چیه؟ رفتن از این دنیا چطوریه؟ چه تغییرات اتفاق خواهد افتاد؟ آیا دنیای ماورای ماده میتونه وجود داشته باشه؟ راز هستی چیست؟ آیا فرقی بین سِر و راز وجود داره؟ نقش ما در این دنیای هستی چیست؟
 

به نظر من این رازها را نمی توان کشف کرد! چون خود انسان بزرگترین راز هستی و طبیعت  است؟
اما شاید خالص بودن و خدمت به هستی راهی برای کسب آرامش باشه؟

 

یک تشبیه کوچک انسان و طبیعت می تواند مقایسه ای  با کوهنوردی و خود کوهنورد باشد ،که در حقیقت کوهنوردی پر از ماجرا و کشف نقطه به  نقطه طبیعت با وسعتی بی نهایت در شرایط سخت و هیجان انگیزاست، و حتی خود کوهنورد در هر شرایطی حال و نگرشش در حال تغییر است و این داستان کوهنوردی و شناخت کوهنورد پایانی نخواهد داشت……..
 

دوستان و همنوردان خوبم با بیان نظرات خود و یادداشت ها و نوشته هاتون به درک این رازها کمک کنید.   

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت(سال دوم -شماره ۷۴ -تاریخ ۹۳,۱,۱۷)

ارسال شده توسط در ۱۷ فروردین ۱۳۹۳ ۵ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, هفته نامه دیواری باشگاه اسپیلت

هفته نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت
سال دوم                 شماره ۷۴             تاریخ ۹۳,۱,۱۷

سالی دگر از راه رسید
جهان نو شد
و زمین زندگی نو از سر گرفت
طراوت ، زیبائی ، رشد
زایندگی طبیعت
و باز بهاری دیگر
شروعی دیگر
دور تسلسل
ولی نه باطل
که ، هدفمند
باید آموخت از طبیعت
از سویی نو
و ازسویی کهن تر

 و در انسان نیز فرح بخش است
این نو شدن
علیرغم پیر شدن!
شروع کتابی دیگر از زندگی
بی مقدمه !
شروع
ادامه
پایان
ولی امید
اوست که همه ما را با خود می کشاند
می برد
و می رساند.
درسی که طبیعت می دهد :
هر شروعی را پایانی‌ست
و هر پایانی را آغازی نو

«ساقی محمودی»

در این شماره می خوانید:
-    نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۲،۱۲،۱۳
-    تبریک تولد
-    عرض تسلیت
-    برنامه های نوروزی
-    پروانه کاظمی و صعود قله دائولاگیری
-    حضور مربی و دیواره نورد سرشناس فرانسوی و برگزاری دوره آموزشی«نخستین دوره دیواره نوردی ایمن»
-    شرکت ۳ کوه‌نورد ایرانی برای صعود زمستانی به «نانگاپاربات»
-    جریان اعزام «عظیم قیچی‌ساز» به «شیشاپانگما»پس از رفع مشکلات مالی!
     و رد ادعای «رفع مشکل مالی» از طرف عظیم قیچی ساز
-    صاحبان کلنگ طلایی ۲۰۱۴ از میان صعودهای برتر ۲۰۱۳
-    آدام اوندرا ؛ چهل و ششمین آنسایت ۵٫۱۴b و نودمین ردپوینت ۵٫۱۴d
-    حمایت مالی شگفت انگیز از تیم بولدرینگ انگلیس


نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۲،۱۲،۱۳:
به دلیل مصادف شدن با جشن دیرینه چهارشنبه سوری، این نشست هفتگی برگزار نشد.


تبریک تولد:
در هفته پایانی اسفند ماه تولد بابک فتحیان و در دو هفته اول فروردین تولد اعضای باشگاه به شرح زیر بود:
۱ فروردین غلامرضا خلیل آبادی و حسین شاهینی
۳ فروردین حسین ناصری
۵ فروردین پیمان توکلیان
۱۲ فروردین رضا خلیل آبادی و علی اشتریان
۱۴ علی منصوری
۱۶ حامد قلندر
۱۷ حمید طربی
ضمن عرض تبریک به تک تک این عزیزان ،آرزوی سلامتی بهار وجودشان و کسب موفقیت در همه ارکان زندگی‌ برایشان داریم.

عرض تسلیت:
مطلع شدیم آقای سیامک کریمی از اعضای باشگاه در سوگ از دست دادن پدربزرگ گرامی‌شان هستند. ضمن عرض تسلیت به ایشان و خانواده محترم ، از خداوند منان علو درجات برای عزیز از دست رفته و صبر و شکیبائی برای بازماندگان خواهانیم.


برنامه های نوروزی:
صعود قلل کبیرکوه در استان ایلام (از ۳ تا ۶ فروردین ) و بُل در استان فارس(اقلید)(از ۱۱ تا ۱۴ فروردین) با حضور اعضا و میهمانان اجرا شد.


پروانه کاظمی و صعود قله دائولاگیری:

عکس از آرشیو باشگاه اسپیلت بهار ۱۳۹۲

 

همانطور که در همین سایت نیز ملاحظه فرمودید؛ روز جمعه ۱۵ فروردین ۱۳۹۳ پروانه کاظمی به مقصد نپال برای صعود قله دائولاگیری کشور را ترک کرد. برای پروانه عزیز ، بانوی هیمالیانورد کشورمان آرزوی صعودی امن و ایمن داریم.


حضور مربی و دیواره نورد سرشناس فرانسوی و برگزاری دوره آموزشی«نخستین دوره دیواره‌نوردی ایمن»:

سایت فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی ؛ پیرو هماهنگی های انجام شده از سوی فدراسیون و بنا بر گزارش «ابراهیم نوتاش» نماینده ایرانی سازمان بین المللی GHM (کوه‌های بلند)؛ "Daniel DU LAC" مربی سرشناس تیم های ملی سنگ‌نوردی فرانسه، نروژ و چین، به منظور برگزاری دوره دیواره نوردی ایمن و آموزش ایمن سازی مسیرها و دیواره ها در تهران و کرمانشاه به کشورمان عزیمت کرد. شایان ذکر است، وی را در این سفر "Guy Abert" نیز همراهی می کند. "Guy Abert" یک‌بار اقدام به نقشه کشی دیواره و مسیرهای بیستون کرده و قصد دارد در این سفر نقشه یا همان توپوی بیشتری از مسیرها را تهیه کند.
هدف ایشان مشخص کردن مسیرها با کمک سنگ‌نوردان کرمانشاهی یرای برگزاری سومین جشنواره بین المللی بیستون در سال ۹۳ است.
به گزارش رسیده؛ دوره ی آموزشی تحت عنوان «نخستین دوره دیواره نوردی ایمن» با حضور این دو مربی در منطقه «پل خواب» شکل گرفت که دوره اول آن از ۳ تا ۵ فروردین ۹۳ به پایان رسید و دوره دوم آن نیز ۶ تا ۸ فروردین انجام شد . مباحث این دوره که از طرف شرکت کنندگان بسیار مفید ارزیابی شده، شامل موارد ذیل بود :
۱ . مناطق تخصیص داده شده به عنوان مدارس سنگنوردی  و شرایط ویژه آن
۲ . تفاوت رول کوبی در مناطق  و سنگهای مختلف و نحوه انتخاب رول مناسب برای هر محیط
۳ . احترام به طبیعت ، دیگر افراد استفاده کننده از طبیعت و نحوه نگهداری محیط زیست
۴ . دلایل و لزوم ایجاد مسیرهای ایمن و تفاوت رول کوبی در مسیرهای اسپرت و قرقره با مسیرهای چند طول طناب و دیواره ای
۵ . اصول رول کوبی و آخرین استانداردهای رایج در اروپا و مدرسه ENSA
۶ . نحوه ایجاد کارگاه و اصول مربوط به ایجاد آن در انواع کارگاههای مختلف با استفاده از بولت
۷ . نحوه چیدمان ابزار و تجهیزات بر روی هارنس ، نحوه مدیریت بر ابزار و اصول گشایش مسیر
شایان ذکر است؛ در این دوره ۶ نفر حضور داشتند که فرآیند انتخاب آنان پس از فراخوان فدراسیون و بر اساس مدارک آموزشی و تجربیات دیواره نوردی بوده است.
دوره سوم و چهارم مختص استان کرمانشاه است که از ۱۱ تا ۱۹ فروردین در کرمانشاه برگزار می گردد.

 

شرکت ۳ کوه‌نورد ایرانی برای صعود زمستانی به «نانگاپاربات»:

در نظرسنجی Millet
کوه نوشت ؛ تنها چند روز دیگر به پایان موعد نظرسنجی کمپانی Millet برای پشتیبانی مالی از  برنامه صعود زمستانی «نانگاپاربات» مانده است . یک تیم ایرانی متشکل از «رضا بهادرانی»، «ایرج معانی» و «محمود هاشمی» که برنامه صعود زمستانی «نانگاپاربات» را در نظر دارند، در این نظر سنجی شرکت کرده‌اند و اکنون با ۲۱۴ رای در مقام سوم قرار دارند.

در حال حاضر از ۱۴ برنامه‌ای که در این نظرسنجی شرکت دارند؛ برنامه Latin America on a wire با ۳۴۱ رای در صدر جدول است. خوانندگان محترم جهت مشارکت در نظرسنجی لطفا به www.koohnevesht.blogfa.com (کوه نوشت) مراجعه فرمایند.


جریان اعزام «عظیم قیچی‌ساز» به «شیشاپانگما»پس از رفع مشکلات مالی!
و رد ادعای «رفع مشکل مالی» از طرف عظیم قیچی ساز:

کوه نوشت به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس: «عظیم قیچی ساز» کوه‌نورد مشهور ایرانی که تاکنون ۱۲ قله بالای ۸ هزار متر جهان را فتح کرده است و برای ثبت رکورد جهانی و پیوستن به باشگاه ۸ هزارتایی‌ها تنها دو قله دیگر را پیش رو دارد، روز شنبه ۱۶ فروردین برای صعود به قله ۸۰۱۳ متری «شیشاپانگما» عازم تبت می‌شود.وی پس از موفقیت در این صعود برای فتح قله ۸۵۱۶ متری «لوتسه» تلاش خواهد کرد. لوتسه در مرز چین و نپال قرار دارد و تیم ملی کوه‌نوردی کشورمان در بهار ۱۳۸۱ موفق شد با ۱۲ کوه‌نورد این قله را فتح کند. اما «قیچی ساز» برای این دو صعود با مشکلات مالی روبرو بود که با هماهنگی مسئولان وزارت ورزش و فدراسیون کوه‌نوردی، همچنین اداره کل ورزش و جوانان آذربایجان شرقی این مشکلات برطرف شد تا قیچی ساز تمام تمرکزش برای ثبت این رکورد جهانی باشد.
«رضا زارعی»، رئیس فدراسیون کوه‌نوردی در این خصوص به خبرنگار فارس گفت: ما تلاش کردیم قیچی ساز پیش از اعزام ملاقاتی را با گودرزی، وزیر ورش داشته باشد و مشکلاتش را بازگو کند، اما به دلیل تعطیلات و آخر سال این دیدار میسر نشد، اما دکتر سجادی معاون وی کارها را پیگیری کرد و حتی برای خرید ارز دولتی هم اقدام شد اما در بانک مرکزی مشکلاتی به وجود آمد که پس از بازگشت وی هزینه‌ها پرداخت خواهد شد.
 وی گفت:‌ با همکاری اداره کل ورزش و جوانان آذربایجان شرقی و شهرداری تبریز، مشکلات وی برای اعزام برطرف شد و قیچی ساز ۱۶ فروردین عازم شیشاپانگما می‌‌شود. «زارعی» عنوان کرد: قیچی ساز در صورت موفقیت در صعود به این دو قله، سی و دومین فردی خواهد بود که ۱۴قله بالای ۸ هزار متر جهان را فتح کرده است و یک موفقیت ارزشمند برای کوه‌نوردی کشورمان به حساب خواهد آمد. پس از انتشار خبر  خبرگزاری فارس مبنی بر رفع مشکلات مالی صعودهای آتی «عظیم قیچی ساز» از سوی نهادهای دولتی ورزش، وی با ارسال پیامی از «کاتماندو»، صحت این مساعدت‌ها را تأیید نکرد و خواستار انتشار متن ذیل شد؛

«عظیم قیچی ساز» ۱۶ فرودین ۹۳ :
 "سلام آقای رضایی … از طرف وزارت ورزش و اداره کل ورزش استان آذربایجان شرقی هیچ کمکی به من نشده و تنها شهرداری تبریز نیمی از هزینه‌ی صعود به شیشاپانگما را تقبل کرده است و بقیه هزینه‌ها شخصی می‌باشد … اگر بتوانم قله شیشاپانگما را صعود کنم به ایران بازخواهم گشت، چون نمی‌توانم هزینه‌ی صعودی دیگر را تأمین کنم" !


صاحبان کلنگ طلایی ۲۰۱۴ از میان صعودهای برتر ۲۰۱۳ :

وبلاگ کلوپ کوهنوردان سولدوز؛طبق گزارش سایت PlanetMountain طی این مراسم که در کورمایر برگزار گردید جایزه معتبر کلنگ طلایی به یولی استک (اولی اشتک در تلفظ سوئیسی) از سوئیس برای صعود سولو و آلپی جبهه جنوبی آناپورنا و دو کوه نورد کانادایی به نام های رافائل اسلاوینسکی و ایان ولستد برای صعود جبهه شمال غربی K6 رسید.

همچنین در این مراسم استفان بنوئیست و یانیک گراتزیانی هر دو از فرانسه به خاطر تکرار صعود جبهه جنوبی آناپورنا لایق یادآوری ویژه از سوی هیات داوری این دوره قرار گرفتند. در ضمن همانطور که قبلا نیز اطلاع رسانی شده بود جان روسکلی ۶۶ ساله از آمریکا به عنوان ششمین کوه نورد بعد از والتر بوناتی، رینهولد مسنر، داگ اسکات و رابرت پاراگوت و کورت دیمبرگر شناخته شد که جایزه موفقیت تمام دوران "والتر بوناتی" را از آن خود کرد.

از ویژگی های این دو صعود می توان به نو بودن، داشتن سبک آلپی و دشواری تکنیکی در این صعودها اشاره کرد. K6 تا به حال صعود نشده بود و هدف بسیاری از تلاش ها در سال های اخیر برای کوه نوردان بود. جبهه جنوبی آناپورنا نیز تا به حال از جبهه سخت جنوبی صعود نشده بود و یولی استک مسیر نیمه تمام لافای ـ بگین ( از سال۱۹۹۲) را در یک صعود چشمگیر آلپی و سرعتی و تنها در عرض ۲۸ ساعت رفت و برگشت به بیس کمپ صعود کرد.

در ادامه این خبر و در خصوص انتخاب یولی استک یا اولی اشتک به نقل از وبلاگ کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه ؛ با وجود این مناقشه شنبه شب گذشته در کورمیر ایتالیا این سوئیسی ۳۷ ساله کلنگ طلایی را که بالاترین جایزه کوه نوردی است ، تصاحب می کند. جایزه ای که به صعودهای درخشان سال گذشته تعلق گرفت شیوه ای که  صعود به آناپورنا یا شاهکار اشتک را قابل توجه ساخته  ، خطرناک ترین قله جهان بودن آناپورنا با ۳۸٪ تلفات است . در ابتدای برنامه همنورد او این جبهه را بسیار خطرناک می بیند و او را در این صعود تنها می گذارد.

در تلاش نهایی  فقط مقداری شکلات انرژی زا ، یک بطری آب ، هدلمپ، طنابی که به پشت خود بسته بود ، تبر یخ و کرامپون همراه داشته و از طناب فقط برای فرود از دیواره استفاده کرده . نخوابیده ، از اکسیژن مکمل استفاده نکرده که معمولا در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ متر مورد استفاده قرار می گیرد. هیچ جیز او را در کوهستانی که یک گام اشتباه مرگ آور خواهد بود ، درمانده نکرده .

مارک آلن ۳۵ ساله از ایالات متحده که با همراهی گراهام زایمرمن ۲۸ ساله از نیوزلند  بخاطر مسیر جبهه شرقی قله لارنس در آلاسکا کاندید دریافت کلنگ طلایی بوده اعلام کرده : " این‌همه سرسختی ومهارت در انجام چنین کاری یک مقدار باورنکردنی است ، دورنمای دستاورد اشتک دو هفته بعد قابل درک می شود ، زمانی که تیم فرانسوی استفان بونوآ و یانیک کراتسیانی مسیر جبهه جنوبی آناپورنا را کمی متفاوت تر صعود می کنند. هشت روز پیاپی ، بوتوآ تمامی انگشتان پای خود را از دست می دهد و چند انگشت دست او دچار یخ زدگی می شود و هر دو آنها با هلیکوپتر به پایین منتقل می شوند، به همان میزان که دستاورد او شگفت انگیز است به همان میزان نیز مورد تردید قرار دارد .
او هیچ عکسی از قله ندارد و علت آنرا افتادن دوربین از دستش در یک بهمن کوچک عنوان کرده که نزدیک بوده هنگام صعود به او اصابت کند، کریستین ترامسدورف رئیس کمیته سازماندهی کلنگ طلایی چندین ایمیل از سوئیس و آلمان از سوی کوه نوردان و روزنامه نگاران دریافت کرده که صحت صعود او و نامزدی او را برای دریافت کلنگ طلایی مورد سئوال قرار داده بودند و در نهایت سایر نامزدها و داوران شکی در گفته او نمی کنند. او جزئیات و شرح مفصلی از مسیر را به هیئت داوری ارایه می دهد که توسط بونوآ و کراتسیانی ، تکرار کنندگان مسیر، تایید می شود .

تصویربرداران در کمپ اصلی پیشروی او را تا هنگام شب با لنزهای مخابره عکس ردیابی می کنند و شرپاها گزارش می کنند که تابش نور هدلمپ او را درست زیر قله دیده اند" ، آلن ادامه می دهد: چیز تازه ای نیست ، من فکر می کنم بارها این موضوع اتفاق افتاده ، عده زیادی هستند که آن چیزی را که ادعا می کنند ، انجام نداده اند ، اشتک از تردیدهایی که او را احاطه کرده متعجب نیست " بسیاری از مردم حسادت می ورزند و جنبه منفی به شهرت رسیدن همین می باشد".

مابقی اعضاء هیئت داوری از اینکه اشتک همنورد خود را ترک کرده و به تنهایی به صعود ادامه داده راضی نبودند "روحیه تیمی" یا " حس برادری با همطناب خود" که در محافل کوه نوردی امریکا مرکز توجه است. در نتیجه این جنجالها پیرامون صعود اشتک کمیته کلنگ طلایی مبادرت به اصلاح ضوابط انتخاب نامزدان و برندگان نموده ، جرج لو رئیس هیئت داوری و کوه نورد فعال امریکایی گفته : " کمی بررسی بیشتر و تاکید بر برادری با همطناب توصیه من برای بهبود معیارهای انتخاب نفرات برتر است .

علیرغم این اختلافات ، نامزدها و هیئت داوری در نهایت توافق کردند که صعود اشتک یک موفقیت خیره کننده دردنیای کوه نوردی بوده و او سزاوار این انتخاب بوده.  زایمرمن گفته : " صعود او به آناپورنا از نظر سرعت ، قوای جسمانی ، سبکبار و سریع حرکت کردن روی چنین جبهه ای دشوار از یک هشت هزارمتری به واقع صعودی کاملا منحصر بفرد تلقی می شود" اشتک اولین باری نیست که مورد حمله منتقدان قرار می گیرد ، در ماه مه سال ۲۰۱۳ در درگیری با شرپاها در قله اورست او و همراهانش متهم به اهانت به شرپاها می شوند ، زمانیکه به کمپ برمی گردند مردم خشمگین آنها را محاصره و مورد ضرب و شتم قرار می دهند و آنها برای نجات جان خود به پایین فرار می کنند. در نتیجه بعد از این حادثه پلیس در کمپ اصلی مستقر می شود.|

صعود سولو و سرعتی او از جبهه شمالی آیگر و ماتوهورن در اروپا و حالا آناپورنا ، اشتک مظهر روند در حال ظهوری در کوه نوردی است که به آن کوه نوردی سریع و سبک می گویند ، سبکی که به سرعت رواج یافته ، صعود فنی با حداقل تجهیزات و حمایت . طرفداران این سبک مدعی هستند که خطرات آن نیز کمتر است زیرا کوه نوردان زمان کمتری در کوه صرف می کنند. همینطور سبکی است پاک و خالص از کوه نوردی زیرا تجهیزات برجای نمی مانند و باربران ارتفاع و اکسیژن مکمل مورد استفاده قرار نمی گیرد.

تمایل شدید اشتک در جسارت برای انجام کارهای بزرگ این باور را بوجود آورده که او کارهای خطرناک را بیش از اندازه دوست دارد ، از شاهکار خود در آناپورنا به بعد تصمیم گرفته که رویکرد خود را در کوه نوردی تغییر دهد و در این رابطه می گوید: " اگر به همین ترتیب ادامه دهم خود را خواهم کشت ، بنابراین باید دیدگاهم را تغییر دهم ، هدف های متفاوتی پیدا کنم ، پروژه هایی که شاید خطرناک نباشند اما دشوار باشند " او نمی خواهد جزئیات دقیق پروژه بعدی خود را اعلام کند اما نگاهی به جبهه شمالی k2 مرز بین چین و پاکستان دارد.


 آدام اوندرا ؛ چهل و ششمین آنسایت ۵٫۱۴b و نودمین ردپوینت ۵٫۱۴d:

وبلاگ بیواک ؛ آدام اوندرا ؛ اخیرا چهل و ششمین آنسایت ۵٫۱۴b (و بالاتر) ، و نیز نودمین ردپوینت ۵٫۱۴d (وبالاتر) را انجام داد . در چنین سطحی ،نفر دوم تنها یک سوم صعود های او را انجام داده است . اوندرا ، قهرمان بلامنازع سنگ‌نوردی جهان است .


 حمایت مالی شگفت انگیز از تیم بولدرینگ انگلیس :
وبلاگ بیواک ؛ اسپانسر اصلی تیم انگلیسی جام جهانی بولدرینگ ، در آخرین دقایق اعلام کرد که به دلیل مشکلات مالی نمی تواند به تعهدش عمل کند؛ در نتیجه، تیم با کسری بودجه ۸۰۰۰ پوندی مواجه شد . برای رفع این مشکل ، اعضای تیم از مردم کمک خواستند . آنها صادقانه و صمیمانه خود را به مردم معرفی کردند و کارنامه خود را به مردم ارائه کردند . آنها به مردم گفتند که بولدرینگ چیست . جام جهانی چیست ، چند مرحله دارد و هر مرحله در کدام کشور برگزار می شود . آنها گفتند که برای  بلیط هواپیما ، قطار ، هتل ، گرفتن ویزا و…. نیاز به پول دارند . آنها گفتند که چقدر برای این مسابقات تلاش کرده اند و نهایتا ، صادقانه و صمیمانه گفتند که : کار و تلاش سخت کلید موفقیت است …..اما گاهی اوقات این پول است که راه گشاست !
و مردم !  خیلی سریع ، سریع تر از آنچه که تصور می شد بیش از ۹۰۰۰ پوند به حساب معرفی شده آنها واریز کردند .


سنگ‌نوردی در آخرین سال زندگی:

وبلاگ بیواک ؛ خانم لیندسی جارت  Lindsay Jarrett ، همانطور که در عکس می بینید زنی زیبا و جذاب است . این زن خوش تیپ و خوش سیما ، این "مدل" پارت تایم ، افسر سابق پلیس اسکاتلند ، مادر ۵ فرزند ۶ ساله – 7 ساله – 9 ساله – 18 ساله و ۲۵ ساله و در حال حاضر ۴۲ ساله است . لیندسی۶ سال پیش وقتی که پنجمین فرزندش را به دنیا آورد و خود ۳۶ ساله بود به خاطر مشکلات تنفسی به پزشکان مراجعه کرد . به او گفتند تمام عمر سیگار کشیده ای ، آنهم روزی ۸۰ نخ ! اما او تمام عمرش لب به سیگار نزده بود . سرانجام یک دانشجوی پزشکی با آزمایش خون توانست بیماری او را تشخیص دهد : نقص آنتی تریپسین آلفا – 1 ؛ یک بیماری نادر ، مهلک و ژنتیک ریه . او بلا فاصله به کپسول های اکسیژن و به دستگاهی از مورفین ، استروئید ، و آنتی بیوتیک وصل شد .

 برای معالجه بیماری آلفا – 1، در انگلستان فقط یک راه حل وجود دارد و آنهم پیوند ریه . اما پیوند ریه خود نیز مهلک است . معمولا ۲۰% بیماران هنگام عمل و ۴۰ % یک سال بعد از عمل جان خود را از دست می دهند . بقیه نیز حداکثر ۵ سال عمر خواهند کرد . لیندسی با جستجو در اینترنت متوجه شد که در امریکا و در بعضی از کشورهای اروپایی روش دیگری نیز برای معالجه وجود دارد : توانبخشی همراه با تزریق پلاسما و آنتی بیوتیک . اما ، لیندسیی ، این مادر عاشق ، نمی توانست از بچه هایش دل بکند . سرانجام او برای این نوع معالجه همراه با دو فرزند ی که از بقیه کوچکتر بودند به نزدیکترین کشور یعنی ایرلند – شهر بلفاست رفت . لیندسی آنقدر ضعیف و نحیف بود که امورات خودش را نیز نمی توانست انجام دهد . بنا براین سه ماه بعد بچه ها را به کشورش برگرداند . و خود با هر مصیبتی که بود یک سال کامل برای مداوا در بلفاست باقی ماند .

لیندسی وقتی از ایرلند برگشت در اقدامی شگفت انگیز خود را از مورفین ، استروئیدها ، و آنتی بیوتیک ها و هر دارویی از این قبیل رها کرد . او تصیم گرفت بگذارد طبیعت هر طور که دلش می خواهد کارش را بکند . لیندسی احساس می کرد که سرشار از زندگی است .لیندسی زمان هایی که حالش واقعا خوش نبود عادت داشت که دراز بکشد و به رویا فرو رود . او دوران کودکی و نوجوانی اش را به یاد می آورد . عاشق کوههای اطراف زادگاهش بود . پدرش سنگ‌نورد و عضو گروه امداد و نجات بود . لیندسی خود از ۷ سالگی سنگ‌نوردی می کرد و در آن سالها در تابستان ها همواره کوله پشتی به پشت بود . حالا ، لیندسی به ریشه های خود برگشته بود .لیندسی با ویلچلر و با کپسول های اکسیژنی که همواره برپشت داشت به سالن های ورزشی رفت . کم کم پای به تپه های اطراف گذاشت و …. و …. بله ، سرانجام با کمک اسپانسرهایش  Berghaus و DMM به پای دیواره ها رفت . تانک های اکسیژن را پای دیواره ها گذاشت و با شلنگی که تا انتها می رسید درای تولینگ کرد !

لیندسی حالا دیگر فقط به خودش فکر نمی کند . او می اندیشد که چه کمکی می تواند به دیگران بکند .  می خواهد امسال از ماه می تا ماه سپتامبر در نقاط مختلف انگلستان سنگ‌نوردی کند و در مسابقات درای تولینگ اسکاتلند شرکت نماید . هدفش این است که از یک طرف توجه مردم را به بیماری آلفا – 1 جلب کند و از طرف دیگر برای انجمن معروف "سنگ‌نوردان علیه سرطان" اعانه جمع آوری نماید .با این‌همه ، لیندسی به هیچ معجزه درمانی اعتقاد ندارد . او امسال را به آنچه که عاشق اش هست یعنی به سنگنوردی می پردازد و در پایان سال خودش را در لیست پیوند ریه قرار می دهد و تلاش می کند تا به ماکزیمم حیات برسد .
لیندسی همواره این جمله پدرش را تکرار می کند : هرگز تسلیم نشو! Never give up و حالا خودش می گوید : اگر بمیرم بچه های من می توانند بگویند که مادر شان از مرز محدودیت ها عبور کرد و هرگز تسلیم نشد .

 

گردآورنده و تنظیم : ساقی محمودی

گزارش صعود قله بُل (اقلید) ـ ۱۲ تا ۱۳۹۳,۱,۱۵

ارسال شده توسط در ۱۷ فروردین ۱۳۹۳ ۵ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, برنامه های اجرا شده هفتگی باشگاه

«بُل» به معنای بلند می‌باشد و مرتفع‌ترین قله استان فارس است.


این قله رفیع و منفرد در حاشیه جنوب‌شرقی زاگراس واقع و همچنین در جنوب‌شرقی شهر اقلید در استان فارس قرار گرفته است.

قله بل با کوهستان‌های کم‌ارتفاع و شرقی و غربی خود، دست در دست هم داده و دورتادور این شهر زیبا و کوهستانی را فرا گرفته است و مانند دژی طبیعی از آن محافظت می‌نماید که وظیفه اصلی آن رساندن آب فراوان، هوای فرحبخش و ایجاد فضای سبز طبیعی، با درختان و مراتع بیکران، به مردم خود است.

مردمی که از قوم اصیل و مهربان فارس هستند و از قرن‌های گذشته تاکنون نگهبان و پاسداشت این بخش از سرزمین عزیزمان ایران بوده‌اند.

اقلید را در گذشته، زمانی که ایران از چهار بخش اصلی خراسان ـ سیستان و بلوچستان ـ دیلم (گیلان و مازندران) و فارس تشکیل شده بود، دروازه ورود به فارس می‌نامیدند.

فارسی که قسمت اعظم افتخارات و گذشته درخشان سرزمین ما را دربرگرفته و با آثار باستانی بجا مانده مانند تخت‌جمشید، شهره عام و خاص گشته است.

اقلید با ارتفاع حدود ۲۳۰۰ متر یکی از مرتفع‌ترین شهرهای ایران به شمار می‌آید و در میان چهار مرکز استان مهم کشور (شیراز ـ اصفهان ـ یزد ـ یاسوج) قرار گرفته است و اقلیمی کوهستانی دارد.

یکی از خصوصیات بارز این شهر عبور رودخانه‌ای از میان آن است که متأسفانه به دلیل پرآب بودن منطقه توجه چندانی به حفاظت از آن نشده و آنچنان که باید مورد رسیدگی قرار نگرفته است.

برنامه دوم نوروزی باشگاه اسپیلت سفری ۴ روزه به این منطقه و صعود این قله زیبا و کم‌نظیر بود که با همیاری و همکاری همنوردان اقلیدی به شرح زیر اجرا شد:

روز اول:
ساعت ۱۱:۰۰ صبح روز دوشنبه ۱۳۹۳٫۱٫۱۱ با تیمی ۱۴ نفره و با سه دستگاه سواری شخصی (اعضا) به طرف اقلید حرکت کرده و با عبور از شهرهای قم، اصفهان و آباده (به طول تقریبی ۷۰۰ کیلومتر) ساعت ۸:۰۰ شب با استقبال همنوردان گرامی آقایان محمدعلی اسلمی، رئیس محترم هیئت کوهنوردی اقلید و امید میرقادری از اعضای گروه کوهنوردی زاگرس اقلید وارد شهر گشته و با هماهنگی این همنوردان شب اول برنامه را در خوابگاه تربیت‌بدنی به صبح رساندیم.

روز دوم:
ساعت ۶:۰۰ صبح آماده شده، با طی ۱۰ کیلومتر جاده خاکی «قله بل» که تابلوهای راهنمای آن مشخص بود به طرف محل پارک اتومبیل‌ها در دامنه شمال‌غربی این قله حرکت کردیم.

حدود ساعت ۷:۰۰ صبح از ارتفاع ۲۷۵۰ متری (پارکینگ) صعود را به طرف پناهگاه بل آغاز نمودیم.
هوای روز قبل بارانی و با پیش‌بینی سایت‌های هواشناسی مطلع شدیم که هوای فردا نیز ناپایدار و بارانی خواهد بود. در نتیجه هوای صاف آن روز را غنیمت شمرده علی‌رغم وزش باد شدیدی که در بعضی مواقع به ۴۰ کیلومتر درساعت هم می‌رسید و با وجود برف در ارتفاعات بالاتر که از دور به چشم می‌خورد، کوهپیمایی را با انرژی تمام جهت صعود قله شروع کردیم.

آقای امید میرقادری به عنوان راهنما در جلوی تیم حرکت کرده، بعد از دو ساعت و نیم به پناهگاه بل در ارتفاع ۳۵۳۰ متر رسیدیم.

پناهگاه بل به دلیل عدم رسیدگی کافی و استاندارد نبودن، تقریباً مخروبه شده و غیرقابل شب‌مانی است. ولی در آن روز به دلیل وزش باد شدید به مکان مناسبی جهت استراحت تیم ما تبدیل شد.
مسیر پارکینگ تا پناهگاه مشخص و با سنگچین و میله علامت‌گذاری شده است. این مسیر به «دره لایشکفت» مشهور است.

بعد از کمی استراحت در پناهگاه به طرف قله حرکت کردیم.
پناهگاه برسر گردنه‌ای کوتاه ساخته شده که باد شدیدی دارد. بعد از آن دشت کوتاهی قرار دارد که به اول یال صعود می‌رسد.

این یال بعد از یک ساعت صعود به طرف شرق تغییر مسیر داده، بعد از فراز و نشیبی کوتاه به قله اصلی می‌رسد.
در چندجا صخره‌های کوتاهی است که به سادگی می‌توان آنها را دور زد.

چند نقطه از این مسیر بهمن‌گیر بود که به دلیل حجم کم برف هیچگونه خطری نداشت.
میزان بارش برف در روزهای قبل به حدود ۱۰ سانتی‌متر می‌رسید.

در ساعت ۱۲:۰۰ به اتفاق تمامی نفرات تیم (۱۵ نفر) به قله دست یافتیم و ارتفاع آن را با GPS 3965 متر (تقریباً هم‌ارتفاع قله توچال) ثبت نمودیم.
وزش باد بر روی قله کمتر از ارتفاعات پایین‌تر بود. (پدیده‌ای که گه‌گاه در کوهستان با آن مواجهیم.)

از روی قله علاوه بر رشته‌کوه باعظمت دنا در غرب، توانستیم قلل منطقه شیرکوه یزد را هم از سمت شرق نظاره‌گر باشیم. قلل کم‌ارتفاع دیگری در منطقه به چشم می‌خورد که راهنما توضیحاتی را در مورد آنها ارائه نمود.
در ساعت ۱۴:۰۰ به پناهگاه بازگشته، بعد از استراحت از دره کناری مسیر صعود (شرقی) به طرف محل پارک اتومبیل‌های فرود آمدیم.

لازم به ذکر است چند چشمه در این مسیر وجود داشت که در این فصل، برف روی آنها را پوشانده بود.
ضمناً چند مسیر دیواره‌ای نیز در قسمت‌های پایین پناهگاه وجود داشت که به گفته آقای میرقادری قابل صعود فنی سنگنوردان است.

در مجموع می‌توان گفت طول مسیر صعود قله بل با وجود مرتفع بودن، کوتاه و قابل دسترس می‌باشد که علت اصلی آن شیب‌های مناسب و مرتفع بودن محل آغاز صعود است.
در ساعت ۱۷:۰۰ سوار بر اتومبیل‌ها، بعداز یک روز کوهنوردی دلچسب و بی‌نقص و مهمتر از همه ایمن، به طرف اقلید بازگشتیم و شب دوم برنامه را در خوابگاه تربیت‌بدنی به صبح رساندیم.

روز سوم:
نیمی از روز سوم برنامه را با گشت‌زنی در شهر اقلید گذراندیم که با راهنمایی همنوردان اقلیدیمان صورت گرفت. بازدید از چشمه پربار و زیبای «رسول‌ا…» ـ اثر باستانی «حوض دخترگبر» ـ بازدید از مسیر رودخانه و دیدنی‌های اطراف شهر بخش‌های مختلف آن بود.

به گفته آقای اسلمی قرار است «با اختصاص بودجه‌ای» بر روی تپه‌ای زیبا در حاشیه شهر، مکانی به نام «خانه کوهنورد» با امکانات گوناگون ساخته شود که به نظر می‌رسد با توجه به وجود پتانسیل‌های طبیعی این شهر بتواند طرحی جالب در جهت ایجاد و راه‌اندازی ورزش‌های کوهستانی در منطقه گردد.

در ساعت ۱۲:۰۰ ظهر در حالی که باران شدیدی در حال باریدن بود، با دوستان اقلیدی خداحافظی کرده و شادان از آن که موفق شده بودیم در روز گذشته در هوایی مناسب قله بُل را صعود کنیم، به طرف شهرستان ابرکوه حرکت کردیم.
در آنجا بعد از بازدید از مکان‌های تاریخی شهر، به ویژه سرو کهنسال ۴۰۰۰ ساله و صرف ناهار از طریق جاده ندوشن، به شهرستان عقدا ادامه سفر داده و شب سوم برنامه را در آنجا به صبح رساندیم.

روز چهارم:
بعد از بازدید از نقاط تاریخی و جالب شهر عقدا که بسیار مورد توجه‌مان قرار گرفت. بعداز ظهر همان روز از طریق شهرهای نائین ـ اردستان ـ کاشان و قم به تهران بازگشتیم و بدین‌ترتیب برنامه دوم نوروزی باشگاه اسپیلت، بعد از برنامه اول (قله کبیرکوه ـ ایلام) با موافقیت به پایان رسید.

در پایان باید از همنوردان اقلیدی کمال تشکر و قدردانی را به عمل آورم.
اشخاصی که با محبت و عشق فراوان به ورزش کوهنوردی با آغوش باز، در جهت توسعه این ورزش در اقلید خود کوشش می‌نمایند و موجب آن می‌شوند تا تیم‌هایی نظیر تیم باشگاه ما که با طی مسافتی طولانی به شوق دیدار آنها و کوهستان‌شان به این شهر شتافته‌اند، با دستانی پربار به شهر و دیار خود بازگردند و تا ابد خاطره زیبای صعود قله بل را در اذهان خود زنده نگه دارند.


    گزارش سایت از: ذ. حمیدی
             1393,1,16

همراهان ما (۱۵ نفر):
خانم‌ها: داداشی، سلطانی، ف. درزی، شاهرخی و کمالی
آقایان: حمیدی (سرپرست)، فتحیان، غلامی، دهخدایی، سلیمی، قمری و الستی
مهمانان: آقایان: هاشم بابایی از ارومیه، آرش فتحیان از همدان و امید میرقادری (راهنما) از اقلید

 

در روز صعود، ۲ نفر از اعضای اسبق باشگاه به اسامی آقایان مهران حیدرخانی و علی‌اکبر بهرامی، هرکدام جداگانه در منطقه حضور داشتند که موفق به صعود قله شدند. بدینوسیله شادباش خود را به این همنوردان اعلام می‌داریم.

نمای قله بُل در صبح روز صعود


دره لایشکفت
 

قبل از پناهگاه


پناهگاه بُل


مسیر صعود از پناهگاه تا قله


یک‌ساعت بعدازپناهگاه


زیبا و بدون شرح
 

یال آخر صعود


قله بُل ۳۹۶۵ متر


سمت چپ آقای امیر میر قادری


سمت راست آقای محمدعلی اسلمی

 

 

پروانه کاظمی و صعودی دیگر: این بار قله دائولاگیری

ارسال شده توسط در ۱۶ فروردین ۱۳۹۳ ۶ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, اخبار

بانوی هیمالیانورد کشور، بعد از صعود قلل اورست (۸۸۴۸ متر)، لوتسه (۸۵۱۶ متر)، کانچن‌چونگا (تا ۸۲۰۰ متر)، ماناسلو (۸۱۶۳ متر)، موستاق‌آتا (۷۵۴۶ متر) و آمادابلام (۶۸۵۶ متر) این بار جهت صعود قله دائولاگیری به ارتفاع ۸۱۵۶ متر (هفتمین قله مرتفع جهان) سفر خود را آغاز کرد.
 

روز گذشته ۱۳۹۳٫۱٫۱۵، پروانه کاظمی، ایران را از طریق فرودگاه امام به قصد کشور نپال ترک نمود تا یک بار دیگر برای صعود به یکی از قلل مرتفع این کره خاکی اقدام و باز هم برای جامعه کوهنوردی کشور افتخاری بیافریند.

 

همنوردان گرامی می‌توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر از قله دائولاگیری و صعودهای انجام گرفته بر روی آن و همچنین ارتباط مستقیم با پروانه کاظمی به سایت شخصی ایشان به آدرس www.peakbutterfly.com مراجعه و روزانه از روند صعود ایشان آگاه شوند.
 

مطمئناً این سایت نیز به طور منظم اخبار صعود این بانوی هیمالیانورد و عضو پایدار باشگاه اسپیلت را در اختیار اعضا و خوانندگان قرار خواهد داد.
 

از خداوند منان برای پروانه کاظمی صعودی ایمن و موفق آرزومندیم.

 

عکس از آرشیو باشگاه اسپیلت (اسفند ۱۳۹۲)

 

گزارش برنامه صعود قله کبیرکوه (ایلام) ۹۳,۱,۴

ارسال شده توسط در ۱۰ فروردین ۱۳۹۳ ۸ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, برنامه های اجرا شده هفتگی باشگاه

کبیرکوه بام استان ایلام است.

این کوه به شکل خط الرأسی و جهت آن شرق – غربی است که یک طرف آن به ایلام و سمت دیگرش (شرق) به منطقه تاریخی دره شهر ختم می شود.
طول تقریبی این خط الرأس حدود ۸۰ کیلومتر است.


دور تا دور این کوه وسیع را جنگل ها و مراتع فراوانی فرا گرفته است که همگی نشان از شاخصه های منطقه زاگرس را در بر دارد . کوهستانی با ستیغ‌های سنگی و دیواره ای ، جنگل‌های پوشیده با درختان بلوط و گیاهان خاص منطقه و با پوششی متفاوت از جنگل‌های نواحی شمالی کشور(گیلان و مازندران).


کبیرکوه را مردمانی سخت کوش و مهربان و مهمان دوست دربر گرفته اند.


فرهنگ بومی این خطه از کشورمان را مردان و زنان (کرد و لر)تشکیل داده‌اند که ناگفته هرکدام از آنان با تاریخ و سابقه درخشان قوم خود ریشه در پویائی فرهنگ غنی و اصیل کشور عزیزمان ایران دارند.


در این سفر ما شاهد بودیم که چگونه این مردم طبیعت دوست به دامن کبیرکوه پناه آورده و مانند فرزندانی که به مام خود رسیده اند از آن بهره‌مند و ارتزاق می کنند و در این بین کبیرکوه مانند تمام کوهستان‌های دیگر این سرزمین ، متواضعانه و سخاوتمندانه با آغوش باز پذیرای مردم خون‌گرم خود است.


خوشبختانه در این سفر کمتر شاهد آلودگی محیط زیست و زشتی های ناشی از آن بودیم . گویی هر چه از شهرهای بزرگ و صنعتی دور می‌شویم طبیعت را زیباتر و پاک‌تر می یابیم . یکی از مشخصات جالب سفر ما دور زدن کامل کبیرکوه بود (البته با اتومبیل)که موفق شدیم تمام زوایای طبیعی آن را از نزدیک نظاره‌گر باشیم .


گزارش این سفر چهار روزه را به شرح زیر ارائه می کنم . هر چند واقفم که این قلم نمی‌تواند تمام عظمت و زیبائی این بخش از طبیعت بکر و کمتر پاخورده سرزمین مان را که با فرهنگ غنی و پربار مردمانش عجین گشته است بازگو و در برابر دیدگان شما به نمایش بگذارد.


روز اول :
با سه دستگاه اتومبیل شخصی (اعضا) با تیمی ۱۳ نفره ساعت ۱۱ صبح یکشنبه سوم فروردین ۱۳۹۳ به طرف شهر (دره‌شهر) در استان ایلام حرکت کرده پس از عبور شهرهای قم ، اراک ، خرم آباد ، پل دختر بعد از ۱۰ ساعت رانندگی به دره‌شهر رسیدیم و در آنجا مورد استقبال گرم دو تن از کوه‌نوردان گرامی و مستقل منطقه آقایان آرش تیموری نژاد و رشید شیر محمدی قرار گرفتیم.
با هماهنگی این دوستان شب را در خوابگاه تربیت بدنی اقامت کرده برای صعود روز بعد آماده شدیم.


روز دوم :
ساعت ۵ صبح از خوابگاه خارج شده با اتومبیل‌ها به طرف ایلام حرکت کردیم . بعد از حدود ۱۰۰ کیلومتر رانندگی به روستای چنارباشی رسیدیم.
این روستا در ضلع شمالی قله اصلی کبیرکوه که به (کان سیفی) شهرت دارد ، قرار گرفته است. در آنجا با بررسی مسیر صعود و با در نظر گرفتن احتمال یخ زدگی و برف زیاد و با نظر راهنما (رشید شیرمحمدی) و موافقت سرپرست برنامه (به دلیل نفرات زیاد) از صعود این مسیر صرف نظر کرده ، به طرف روستای گنجه ادامه مسیر دادیم.


لازم به ذکر است مسیر صعود از روستای چنارباشی به قله اصلی کبیرکوه (کان سیفی) کوتاه – دیواره‌ای با شیب‌های زیاد است که در قسمت‌های آخر مسیر به شکل دهلیزی به نزدیکی قله می رسد…


ساعت ۷ صبح بود که از روستای گنجه صعود را شروع کردیم .


هوا آفتابی و کاملا معتدل و بهاری بود(ارتفاع از سطح دریا ۱۰۲۰ متر)
بعد از دو ساعت کوهپیمائی و عبور از یال‌های سنگی مسیر و گذر از جنگل‌ها و چمنزارهای زیبا و بی بدیل منطقه در زیر یال منتهی به خط الرأس اصلی توقف و استراحت کردیم .


(در این قسمت جهت صعود تغییر کرده از جنوب به طرف غرب کشیده شد)
بعد از این قسمت ، مسیر در جنگل نسبتا انبوه به طرف غرب ادامه پیدا کرد. این وضعیت تا ارتفاع حدود ۲۲۰۰ متری ادامه داشت . در آنجا درختان منطقه پایان یافته ، یال‌های اصلی قله نمایان شدند.
برف نسبتا مناسبی از آنجا به بعد تا قله اصلی با ما همراه بود.


در ساعت ۱۴ تمام نفرات در دو تیم جداگانه با فاصله زمانی ۴۵ دقیقه به قله (کان سیفی) دست یافتیم . ارتفاع دقیق قله با GPS 2820 متر اندازه گیری شد. از فراز قله تا کیلومترها قله‌ای دیگر دیده نمی‌شد . شاید نزدیک‌ترین آن‍ها در جنوب شرقی ، قلل منطقه گرین (اشتران‌کوه) بود.هر چه به چشم می خورد مرتع و جنگل با کوه‌هائی کم ارتفاع و تپه‌هائی کوتاه بود . منطقه ملک شاهی که یکی دیگر از مسیرهای صعود این قله است ، در جنوب این کوه (مخالف مسیر صعود ما) مشخص بود.

پس از کمی استراحت با اندکی تغییر از همان مسیری که صعود کرده بودیم به طرف روستای گنجه بازگشتیم.
در ساعت ۱۹ بعد از حدود ۱۲ ساعت تلاش و کوهپیمائی سوار بر اتومبیل‌ها به طرف دره شهر برگشته و شب دوم برنامه را در آنجا به صبح رساندیم.


روز سوم و چهارم:
روز سوم به دیداراز چند منطقه تاریخی و طبیعی دره شهر اختصاص داشت که بسیار دیدنی و قابل توجه بود.
 ظهر همان روز ، پس از خداحافظی با دوستان و همنوردان دره شهری از طریق جاده کبیرکوه – میمه و ملک‌شاهی به ایلام رسیده و بعد از گشت‌زنی در شهر ، شب سوم برنامه را در آنجا سپری کردیم و روز چهارم از طریق جاده اسلام آباد غرب – کرمانشاه – همدان – ساوه به تهران بازگشتیم.
(در این روز از دیدنی های شهر کرمانشاه نیز بهره‌مند گشتیم.)


همراهان برنامه :
خانم‌ها : بهبهانی ، جلیلیان ، جمشیدی ، کمالی
آقایان: حمیدی (سرپرست) ، همدان‌چی (پزشک)، غلامی (عکاس)، بهروزی ، رضوی ، سلیمی ، کریمی
میهمانان : خانم زهرا سلیمی و آقای سعید میرزائی

نمای کبیرکوه از روستای گنجه


قله اصلی در وسط دیده می‌شود


قله کان سیفی ارتفاع ۲۸۲۰ متر


سمت راست آقای رشیدشیرمحمدی(راهنما)


پل تاریخی گاومیشان(دره شهر)


تنگه تاریخی بهرام چوبین(دره شهر)


نفردوم از سمت راست آرش تیموری‌نژاد از کوه‌نوردان مستقل دره شهر


شهر تاریخی سیمره(دره شهر)


قله قلاق‌یران (نماد شهر ایلام)

 

پیام تبریک سال نو (باشگاه کوهنوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت)

ارسال شده توسط در ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ ۲ دیدگاه | دسته بندی شده در Admin Tools, News, Slide Gallery, Top News, اطلاعیه

به نام هستی بخش جان‌ها

" چو غنچه گرچه فروبستگی ست کار جهان/ تو همچو باد بهاری گره گشا می باش"
 

پشت سر گذاشتن خزان طبیعت و آغوش گشودن برای بهار خود بهانه‌ای است برای زنده شدن. گام‌های ایام شتابان خود را به بزنگاه بهار می رسانند تا بتوانند قبای سبز تازه‌گی را برتن کند و ایامی دگر شوند. و این گونه است که بهار به نماد و– البته به موقعیت–" نوشدن " بدل می شود و شوری را در عالم حیات در تکاپوی تازه شدن بر می انگیزاند.
ما انسان‌ها نیز با الهام از طبیعت، در طلب تازه‌گی و طراوت بهار را مغتنم می‌شماریم و بدان التفاوت وِیژه می‌کنیم.

 

بهار برای ما پیام آور سرزنده‌گی و دوباره برخاستن است؛ تلنگری است برای پوست اندازی کردن و از نو زاده شدن؛و یاد آور حقیقت متعالی زندگی : یعنی همان " امید و حرکت". گرچه با طبیعت تغییر شروع می‌شود اما بهار واقعی زندگی انسان‌ها آن دم و برهه‌ای است که درجستجوی بهار اندیشه و معرفت، به خانه تکانی اذهان و قلوب شان می پردازند تا بتوانند به روح و اندیشه‌ی خود تازه‌گی و طراوت ببخشند.

به واقع این سخن سقراط که می‌گوید" زندگی نیاندیشیده ارزش زیستن ندارد" حاکی از آن است که بهار واقعی آن رویداد یگانه‌ای است که در اندیشه ومعرفت انسان‌ها رخ می دهد و بیش از آنکه تغییر شکلی به حساب آید تحولی معنوی و معرفتی است.
 

کوتاه سخن اینکه، در مقایسه با بسیاری از انسان‌ها و ورزشکاران ،ما کوهنوردان به لطف حضور بی‌واسطه در طبیعت خوشبختانه از این موهبت برخورداریم که تغییر و تحول آن را بی واسطه درک نماییم و از آن درس بگیریم. و باورمندانه معتقد باشیم که " تغییر و تحول ثابت‌ترین قانون طبیعت است".

از این رو باشگاه کوهنوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت این دم را غنیمت شمرده و برای تمامی اعضایش در سال پیش رو آرزومند دورانی سرشار از سرزنده‌گی جسمی و روحی، تحول معرفتی است و امیدوارنه بر این باوراست که اعضای پرتلاش و مصمم این باشگاه با الهام از طبیعت، صفحه‌ی روزگاران زندگی‌شان را با واژه‌گان طرب انگیز مهربانی ، دوستی و سرسبزی رنگ آمیزی خواهند کرد. پس به امید ساختن سالی نو و دگرگونه شدن!  
بهاران خجسته باد!

 

باشگاه کوهنوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت

                   نوروز ۱۳۹۳

 

گزارش تصویری مراسم و جشن پایان سال ۱۳۹۲ در باشگاه اسپیلت – سه‌شنبه ۹۲،۱۲،۲۰

ارسال شده توسط در ۲۶ اسفند ۱۳۹۲ ۲ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, اخبار

گزارش تصویری مراسم و جشن پایان سال ۱۳۹۲ در باشگاه اسپیلت

سه شنبه ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۰

آغاز مراسم با سرود «ای ایران» به مجریگری رامین شریف زاده

 

مسئول باشگاه در حال اهدای کارت های عضویت اعضا

 

در حال اهدای هدیه به مسئولین سال ۱۳۹۲ باشگاه

(پس از ارائه بیلان فعالیت های سال جاری)

 

سخنرانی آقای مهندس مرتضی رمضانی، ریاست هیئت کوهنوردی استان تهران

 

سخنرانی خانم فاطمه زندحبیبی، ریاست هیئت مدیره انجمن کوهنوردان ایران

 

سخنرانی آقای کریم خامنه ای، پیشکسوت کوهنوردی

 

 

اهدای هدیه به مربیان سال ۱۳۹۲ باشگاه

 

اهدای لوح و هدیه به نفرات برتر باشگاه

 

اهدای لوح و هدیه به نفرات برتر باشگاه

 

اهدای لوح و هدیه به نفرات برتر باشگاه

 

اهدای لوح و هدیه به نفرات برتر باشگاه

 

اهدای لوح و هدیه به نفرات برتر باشگاه

 

اهدای لوح و هدیه به نفرات برتر باشگاه

 

پروانه کاظمی و دریافت پرچم جدید باشگاه

 

فاطمه عزیزخانی «مهمان ویژه این مراسم»

 

در این مراسم ۳۸ کارت عضویت ـ ۱۳ لوح تقدیر و هدیه به مسئولین باشگاه ـ ۴ هدیه به مربیان جدید سال ۱۳۹۲ ـ ۱۰ لوح و هدیه به نفرات برتر و ۳ جایزه با قرعه کشی به حضار اهدا گردید.

با سپاس از تمام کسانی که ما را در برپایی این مراسم یاری نمودند. (به ویژه خانم زینب داداشی)

عکس از: غلامحسین فقیهی

پاورقی‌های یک کوهنورد: «یک سال با بروبچه‌های باشگاه اسپیلت» (به قلم مسئول باشگاه)

ارسال شده توسط در ۲۶ اسفند ۱۳۹۲ ۱۰ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, مقالات و نوشته ها, پاورقی های یک کوهنورد

«یک سال با بروبچه‌های باشگاه اسپیلت» (به قلم مسئول باشگاه)

از اولین برنامه امسال که «صعود قله بینالود» در فروردین ماه بود تا آخرین برنامه سال، یعنی «غار یخ‌مراد»، یک سال گذشت!
چقدر سریع و رعدآسا بود….

 

توی این یک سال با هم صعودها و فرودهای زیادی داشتیم و پیروزی‌ها و شکست‌های زیادی را هم چشیدیم و طعم آنها را مزه‌مزه کردیم…
با دوستان زیادی آشنا شدیم و رفقای جدیدی هم پیدا کردیم و شاید هم تعدادی از آنها را ناخواسته از دست دادیم.
کلاس‌های زیادی داشتیم و تو جلسات فراوانی با هم شرکت کردیم.
چیزهای جدیدی یاد گرفتیم و احیاناً چیزهایی هم به دیگران یاد دادیم.
گه‌گاه دلخوری‌هایی ایجاد کردیم و شاید هم بعضی وقت‌ها، بعضی آدم‌ها دل ما را رنجاندند.

 

راستی عجب جایی است این باشگاه اسپیلت که آدم می‌تواند این قدر خود را در این مکان محک بزند و به بوته آزمایش بکشد…
که چقدر تحمل دیگران را دارد؟…. که چقدر عاشق این ورزش است؟…. که چقدر می‌تواند در این ورزش مایه بگذارد و از امکانات خود در کوهنوردی هزینه کند؟….

 

آدم‌های زیادی اینجا آمدند و ایرادهایی هم به حق یا به ناحق به ما گرفتند و رفتند. ولی در عوض خیلی‌ها هم از سال‌های گذشته و حتی از سال اول تأسیس باشگاه (۱۳۸۵) اینجا ماندند و حالا تبدیل به دوستان همیشگی و پایدار ما شدند.
می‌دانم که خیلی‌ها پیگیر برنامه‌ها و فعالیت‌های ما هستند و دوست دارند ببینند این باشگاه و اعضای آن پیشرفت می‌کنند و خیلی‌ها هم شاید خدای ناخواسته که امیدوارم تعدادشان کم باشد، یک جورایی می‌خواهند ما پیشرفت نکنیم و درجا بزنیم.
شاید تقصیر خودشان نباشد، چون ما ایرانی‌ها اکثراً خیلی مغروریم و کمتر می‌توانیم کسی را قبول کنیم و به پیشرفت‌هایش خرده نگیریم.

 

در این روزهای آخر سال قلم را برداشتم و گفتم باید آخرین نوشته‌های امسال رو بنویسم و با دوستانم درمیان بگذارم….
می‌خواهم چندتا اعتراف بکنم:
اول اینکه من به جز کوهنوردان دوستان دیگری ندارم. شاید تعجب کنید ولی کاملاً واقعیت دارد. (من دوستی غیرکوهنورد ندارم). تمام دوستان من همان کوهنوردان و همنوردان من بودند و هستند.
البته دامنه و تعدادشان زیاد است. ولی بخش اصلی آنها در داخل بدنه باشگاه اسپیلت و بخش دیگر آن در خارج از باشگاه هستند و همگی بدون استثنا در جامعه کوهنوردی حضور دارند و خارج از آن نیستند.

 

و دوم اینکه من اصولاً به «پویایی» اعتقاد دارم و از «ایستایی» بسیار بیزار و منزجرم، پس مطمئن باشید که سال آینده با انرژی و توان و فکر بهتری در اختیار باشگاه اسپیلت و جامعه کوهنوردی و دوستانم خواهم بود.
 

ضمناً فکر می‌کنم امسال نسبت به سال قبل چیزهای مهمتری آموخته‌ام و حالا مشتاقانه و عاشقانه در انتظار ورود به سال آینده‌ام که بتوانم آنها را برنامه‌ریزی و در اختیار دیگران بگذارم.
می‌دانم که بسیاری از شما مانند من برنامه‌های کوتاه‌مدت و بلندمدتی دارید که امیدورام بتوانید به آنها جامه‌عمل بپوشانید.

 

در سنی که من هستم، یعنی در آستانه پنجاه و پنج سالگی، هر روز نسبت به روز قبل بیشتر یاد می‌گیرم و بهتر می‌آموزم. فکر می‌کنم این از خصوصیات همه ما انسان‌ها باشد که هرچه پا به‌سن می‌گذاریم عاقل‌تر و بالغ‌تر و کامل‌تر می‌شویم. (این کاملاً برعکس وضعیت جسمی است که حس می‌کنیم نسبت به سال قبل ضعیف‌تر و شکننده‌تر شده‌ایم.)
 

دوستان عزیز:
این باشگاه برای من، هم عشق است و هم شغل، و هم ورزش و تفریح و جایگاهی شده است برای پویایی و رشدم.
صبح‌ها که باشگاه خلوت‌تر است می‌نویسم و می‌خوانم. حالا این یکی از دل‌مشغولی‌های اصلی من شده است….
هر روز بعد از کارهای روزانه، باید سری به فضای مجازی و سایت‌ها و وبلاگ‌های کوهنوردی بزنم و در ذهنم سعی کنم مسائل و مشکلات این ورزش را چه در حوزه داخل باشگاه و چه در حوزه خارج از باشگاه به طور صحیح تجزیه و تحلیل کنم.

 

روزانه در دفتر باشگاه به ویژه عصرها پذیرای دوستان قدیمی و جدیدم هستم که به بهانه‌ای به باشگاه می‌آیند و من در این میان فقط سعی می‌کنم آنها را با دستانی پر بدرقه کنم….
بعضی‌ها برای تازه کردن دیدار، بعضی‌ها برای کسب اطلاعات و مشاوره کوهنوردی، بعضی‌ها برای ورزش کردن، بعضی‌ها برای ثبت‌نام و بعضی‌ها هم برای گپ‌زدن و دیدن دوستان و همنوردانشان به باشگاه سر می‌زنند.

 

درآخر می‌خواهم اضافه کنم همه اینها را من به حساب جذابیت‌های «دیده و نادیده» کوهستان و طبیعت می‌گذارم که قدرت آن را دارد که همه ما را تبدیل به دوستان مشترکی در قاب «باشگاه اسپیلت» قرار دهد و این طور در زندگی تک‌تک ما اثر بگذارد.
 

شما هم بیایید مثل من قلم در دست بگیرد و چند خطی برای دوستان و همنوردانتان از اثرات باشگاه اسپیلت در زندگیتان بنویسید. ـ پیشاپیش سال نو مبارک ـ
    
    دوستدار شما: ذبیح‌ا… حمیدی
    1392.12.26

 

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت(سال دوم-شماره ۷۳ -تاریخ ۹۲,۱۲,۲۵ ) آخرین شماره سال ۱۳۹۲

ارسال شده توسط در ۲۶ اسفند ۱۳۹۲ ۷ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, هفته نامه دیواری باشگاه اسپیلت

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت
سال دوم              شماره ۷۳             تاریخ ۹۲,۱۲,۲۵

آخرین شماره سال ۱۳۹۲

«خوش به حال روزگار»

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک

شاخه های شسته، باران خورده پاک

آسمان آبی و ابر سپید

برگ های سبز بید

عطر نرگس رقص باد

نغمه  شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبریز از شراب

خوش به حال آفتاب

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

ای دل من گرچه در این روزگار

جامه  رنگین نمی پوشی به کام

باده  رنگین نمی نوشی به جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست

جامت از آن مِی که می باید تهی ست

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ

هفت رنگش می‌شود هفتادرنگ


«فریدون مشیری»


 پیشاپیش فرارسیدن سال جدید را به همنوردان و کلیه علاقمندان هفته نامه دیواری باشگاه اسپیلت صمیمانه تبریک می گوئیم.
 

در این شماره می‌خوانید:
-    نشست هفتگی اعضای باشگاه
-    تبریک تولد
-    ورود عضو جدید
-    اجرای آخرین برنامه هفتگی باشگاه
-    حضور نمایندگان ایران در مجامع آسیایی و جهانی سنگ‌نوردی
-    رقابت‌های سنگ‌نوردی در بازی‌های ساحلی آسیا در سال ۲۰۱۴
-    اعزام بانوان به دوره مربیان سنگ‌نوردی و برف و یخ در «فرانسه»
-    کاشت درخت به یاد کوه‌نوردان ایرانی مفقود در هیمالیا و سایر کوه‌ها
-    فراخوان مقاله «نخستین همایش تحقیقی کوه‌نوردی و فضای مجازی»

-    پایان قطعی تلاش های زمستانی نانگا و تخلیه کوه‌نوردان


نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۲،۱۲،۲۰:
طبق روال چند ساله باشگاه اسپیلت از بدو تاسیس تاکنون ، آخرین سه شنبه سال در باشگاه اسپیلت جشنی برپا می شود که ضمن انتخاب برترین‌های سال طبق معیارهای تعریف شده ، جوایز و لوایحی تقدیم می شود. امسال نیز این جشن برگزار شد که ضمن حضور پر شور اعضای باشگاه ، طبق دعوت قبلی رئیس هیئت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران آقای مهندس رمضانی و رئیس انجمن کوه‌نوردان ایران خانم فاطمه زند حبیبی و آقای خامنه از پیش کسوتان کوه‌نوردی نیز حضور داشتند.(مشروح کامل این جشن در همین سایت درج خواهد شد.)


تبریک تولد:
روز ۲۰ اسفند مصادف بود با زادروز دو نفر از اعضای باشگاه . نصرت اله طریقی و مجیدپورصفوی . ضمن تبریک، آرزوی موفقیت در همه ارکان زندگی برایشان داریم .


ورود عضو جدید:
در هفته گذشته خانم حوریه جمالی عضو باشگاه شدند. ضمن خوش‌آمدگویی ، برایشان آرزوی صعودهای موفق درکنار هم‌نوردانشان را داریم.


اجرای آخرین برنامه هفتگی باشگاه :
برنامه آخرین جمعه سال ۹۲ بازدید از غار یخ‌مراد و به صرف ناهار جمعی بود که به سرپرستی آقای حمیدی و حضور ۲۰ نفر از اعضا اجرا شد.


حضور نمایندگان ایران در مجامع آسیایی و جهانی سنگ‌نوردی :

به گزارش کارگروه روابط بین الملل فدراسیون؛ مجمع عمومی فدراسیون سنگ‌نوردی آسیا و مجمع عمومی فدراسیون جهانی سنگ‌نوردی نهم و دهم اسفند ماه ۱۳۹۲ در پاریس برگزار شد. در این گردهمایی ۴۳ عضو فدراسیون جهانی حضور داشتند که ۳۷ عضو حق رای داشتند.از ایران، محمد فهیمی، رییس کارگروه روابط بین الملل فدراسیون، عضو هیئت رییسه و نایب رییس سنگ‌نوردی آسیا (غرب)، و عبدالرضا نقیب زاده، دبیر کارگروه صعودهای ورزشی فدراسیون، به نمایندگی از فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی در این مجمع حضور داشتند.


رقابت‌های سنگ‌نوردی در بازی‌های ساحلی آسیا در سال ۲۰۱۴:


به گزارش کارگروه روابط بین الملل فدراسیون ؛ به نقل از مجمع عمومی فدراسیون سنگ‌نوردی آسیا،چهارمین دوره بازیهای ساحلی آسیا در سال آینده شاهد رقابت سنگ‌نوردان آسیا در بخش اصلی مسابقات از ۲۷  تا ۲۹ آبان ( ۱۸ تا ۲۰ نوامبر)خواهد بود. مسابقات سنگ‌نوردی ساحلی آسیا در دو رشته سرعت انفرادی و سرعت تیمی برگزار خواهد شد.
این رویداد آسیایی با حضور ۴۵ کشور در ۱۲۰ شاخه ورزشی از ۱۹ رشته ورزشی از ۲۳  تا ۳۰ آبان ۱۳۹۳ ( ۱۴ تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۴ ) در جزیره "پوکت" کشور "تایلند" برگزار خواهد شد.


اعزام بانوان به دوره مربیان سنگ‌نوردی و برف و یخ در «فرانسه» :
سایت هیئت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران اعلام کرد ؛ پیرو بخشنامه شماره ۴۸۶۸/۲۶۳ تاریخ ۹۲،۱۲،۱۱ مبنی بر اعزام مربیان سنگ‌نوردی و برف و یخ به کشور فرانسه در سال ۹۳ به آگاهی می‌رساند: این اعزام شامل بانوان مربی نیز شده و لازم است متقاضیان حداکثر تا پایان فروردین ماه سال ۹۳ آمادگی خود را به این فدراسیون اعلام نمایند.همچنین از کلیه متقاضیان حضور در این دوره آزمون آمادگی جسمانی و فنی به عمل خواهد آمد و مربیان دارای هر دو مدرک سنگ‌نوردی و برف و یخ در اولویت می‌باشند.
متقاضیان می‌بایست علاوه بر ارائه درخواست، رزومه فعالیت‌های آموزشی و فنی خود را به شکل مستند از طریق هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان به این فدراسیون ارسال نمایند.این سایت در ادامه می افزاید ؛ با توجه به محدودیت‌های موجود، زمان مذکور به هیچ عنوان تمدید نخواهد شد.جهت ارائه درخواست و ارسال رزومه از طریق تلفن یا فکس با هیئت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران در ارتباط باشند:
تلفن:۳-۷۷۸۴۵۵۵۲-۰۲۱
فکس:۷۷۸۴۵۵۵۱-۰۲۱

 

کاشت درخت به یاد کوه‌نوردان ایرانی مفقود در هیمالیا و سایر کوه‌ها:

فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی ؛ در آخرین روز از هفته درختکاری در محل پارک پردیسان و در مراسمی نمادین با حضور خانواده های کوه‌نوردان ایرانی مفقود در هیمالیا و سایر کوه‌ها، یاد این عزیزان گرامی داشته شد.
در این مراسم که با حضور رضا زارعی رییس فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی، مرتضی رمضانی رییس هیئت استان تهران،دکتر اسماعیل کهرم از فعالان محیط زیست، جمعی از اعضا کارگروه‌های فدراسیون و خانواده کوه‌نوردان ایرانی مفقود شده در برودپیک صورت گرفت، به یاد هر یک از کوه‌نوردان ایرانی مفقود شده در کوه‌های خارج از کشور درختی به صورت نمادین کاشته شد و نام این عزیزان بر آن درخت نگاشته شد. این مراسم در آستانه بهار و در هوایی بارانی که نوید آعاز سال نو را داشت اجرا گردید.


فراخوان مقاله «نخستین همایش تحقیقی کوه‌نوردی و فضای مجازی»:

فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی در نظر دارد در راستای تعامل فراگیر جامعه کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی و فضای مجازی و با رویکرد بررسی مسائل و چالش‌ها و همچنین شناسایی هر چه بیشتر قابلیت‌های این عرصه، همایشی را در تیر ماه ۹۳ برگزار نماید. بدیهی است این رخداد به عنوان اولین همایش در حوزه تحقیقی پژوهشی، می‌تواند گام موثری در پیشبرد هرچه بیشتر کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی کشور در این عرصه محسوب شود. علاقه‌مندان می‌توانند مقالات تحقیقی و مطالب پژوهشی خود را در راستای محورهای همایش حداکثر تا تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ به دبیرخانه همایش به آدرس ایمیل msfi.dabir@yahoo.com ارسال نمایند. همچنین جهت اطلاع بیشتر با دبیر همایش آقای «امین معین» با شماره همراه ۰۹۱۲۸۴۸۷۱۰۹ تماس حاصل نمایند.
محورهای مورد بررسی همایش:
بررسی خلاء های فضای مجازی کوه‌نوردی ایران
جایگاه و نقش وبلاگ نویسان در کوه‌نوردی ایران
نقد و جایگاه آن در کوه‌نوردی
معرفی و بررسی سایت‌های کوه‌نوردی برتر دنیا
زمینه‌های تعامل و تقابل کوه‌نوردی و فضاهای مجازی
چارچوب‌های فنی و اخلاقی در فضای مجازی
تکنولوژی‌های پیشرفته اینترنتی و نقش آن‌ها در کوه‌نوردی
کوه‌نوردی، اینترنت و مباحث حقوقی


پایان قطعی تلاش های زمستانی نانگاپاربات و تخلیه کوه‌نوردان:

وبلاگ کلوپ کوهنوردان سولدوز ؛ بالاخره دو کوه‌نورد لهستانی، پاول دونای (Pawel Dunaj) و مایکل اوبریسکی (Michal Obrycki)، که چند روز پیش در یک حادثه بهمن در آخرین تلاششان برای ثبت اولین صعود زمستانی نانگا دچار حادثه و مصدومیت شده بودند به بیمارستانی در اسکاردو رسیدند تا تحت مداوا قرار بگیرند.طبق نوشته امیلیو پروویتالی کوه‌نورد ایتالیایی تیم( The North Face)  در آخرین پست خود ، این کوه‌نوردان دارای جراحت های در ناحیه دنده ها، بازو، پا و بینی خود هستند و بدنشان کبود شده و خسته هستند اما روحیه بالایی دارند.
به این ترتیب چهار اکسپدیشنی که در رویای اولین صعود زمستانی این قله ۸۱۲۵ متری کشور نپال بودند با تجربه ای که از این تلاش کسب کرده اند به خانه های خود بازمی گردند. در فصل زمستان امسال تیم لهستانی Justice For All و تیم ایتالیایی ـ آلمانی The North Face از جبهه روپال بر روی نانگا تلاش کردند و رالف دوجموویتس از آلمان، دارک زالوسکی از لهستان و دانیل ناردی از ایتالیا از جبهه دایامیر بر روی نانگا تلاش کردند که در نهایت همگی مجبور به نیمه تمام گذاشتن تلاش های خود شدند.
اما ذکر این نکته ضروری ست که همگی صحیح و سالم به خانه های خود بازگشتند که این خود موفقیت بزرگی‌ست…

 

هرروزتان نوروز/ نوروزتان پیروز…
        ساقی محمودی

 

هر هفته یک برنامه: این بار گزارش پیمایش غار یخ‌مراد ـ ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۳ «آخرین برنامه سال ۱۳۹۲»

ارسال شده توسط در ۲۴ اسفند ۱۳۹۲ ۲ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, برنامه های اجرا شده هفتگی باشگاه

این برنامه آخرین برنامه رسمی در سال ۱۳۹۲ باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت بود.
 

باید شاکر و دعاگو باشیم که یک سال دیگر را بدون رخ‌داد حادثه‌ای سپری کردیم.
 

این جمعه به رسم همیشگی، برنامه‌ای سبک و مفرح به عنوان «آخرین برنامه سال» اجرا کردیم تا جشنی باشد برای پایان بیش از ۵۰ برنامه هفتگی که به طور منظم در این باشگاه (در چهار فصل سال) اجرا شد. (البته بدون درنظر گرفتن برنامه‌های فنی، آموزشی و شخصی اعضا)
 

روز جمعه صبح به اتفاق ۲۰ نفر جهت بازدید از غار یخ‌مراد به منطقه گچسر (جاده چالوس) سفر کرده و طی ۴ ساعت، از ۹:۰۰ تا ۱۳:۰۰، داخل غار بودیم و از تالارهای آنجا دیدن کردیم.
 

تعدادی از دوستان به انتهای غار، یعنی محل حوضچه‌های یخی رفته و از آنجا نیز بازدید کردند.
 

این برنامه همراه با پذیرایی و صرف ناهار جمعی در منطقه بود.
 

ساعت ۱۷:۰۰ با رسیدن به تهران آخرین برنامه سال باشگاه اسپیلت با موفقیت اجرا و به پایان رسید.


    گزارش سایت از: ذ. حمیدی
    1392.12.24

 

همراهان ما به ترتیب حروف الفبا (۲۰ نفر):
خانم‌ها: اسدا…نژاد، جلیلیان، جمالی، حسینی، حمیدی‌ایران (عکاس)، کمالی، گودرزی و محمودی
آقایان: بهروزی، تقوی، حمیدی (سرپرست)، رضا خلیل‌آبادی، رضوی، صادق‌زاده، غلامی (عکاس)، قمری، کریمی و ملکی
مهمانان: آقایان: دالوندی و رنجبری

 

صد قله برتر ایران کدامند؟ (به قلم ذبیح‌ا… حمیدی)

ارسال شده توسط در ۲۱ اسفند ۱۳۹۲ ۱۰ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, مقالات و نوشته ها

تاکنون چه تعداد از قله‌های سرزمین‌تان را صعود کرده‌اید؟ سرزمینی که نیمی از مسافت آن را کوهستان‌های زیبا و دلفریب تشکیل داده است.
 

آیا می‌دانید چه تعداد قله بالای ۳ و ۴ هزار متری در جای جای این کشور از شرق و غرب، از جنوب و شمال و یا در مرکز آن قرار دارد؟
 

در جایی ذکر شده بود حدود ۵۰۰ قله مرتفع در ایران وجود دارد که قابل صعود کوهنوردان است. ولی متأسفانه از ارائه آمار دقیق و نام قله‌ها پرهیز شده بود.
 

اگر تعریف قله را «یال‌های منفرد تشکیل‌دهنده آن و فاصله حداقل ۱۰۰ متری قله‌ها با هم» بپذیریم، شاید بتوان با توجه به گستردگی خط‌الرأس‌های عظیم البرز و زاگراس و کوه‌های مرکزی و همینطور کوه‌های منفرد به عدد ۴۰۰ رسید. ولی عدد ۵۰۰ به نظرم کمی دور از ذهن است…
 

حال ببینیم کدام یک از این قله‌ها را می‌توان برتر شمرد و در عدد ۱۰۰ جای داد.
 

در فهرستی که ملاحظه خواهید کرد نام یکصد قله برتر را گنجانده‌ام که خوشبختانه بیش از نود درصد آنها را صعود کرده‌ام.
(البته به جز این قله‌ها حدود ۸۰ قله دیگر را صعود و حدود ۹۰ قله دیگر را نیز شناسایی کرده‌ام که هنوز موفق به صعودشان نشده‌ام.)

 

معیار انتخاب یکصد قله برتر ایران به شرح زیر بوده است:
۱-    شهرت
۲-    مورد توجه کوهنوردان
۳-    ارتفاع بالاتر
۴-    پراکندگی در کل کشور
۵-    قلل مهم و مرتفع استان‌ها

برای هر کدام از این قله‌ها شرح کوتاهی نوشته و ارتفاع تقریبی آنها را نیز ذکر کرده‌ام.
 

مطمئناً این جدول قطعی و بدون نقص نیست، لذا همنوردان گرامی می‌توانند اطلاعات دقیق‌تر را از طریق بخش دیدگاه‌های سایت و یا پست الکترونیکی email@espilat.com و یا نمابر ۸۸۳۱۳۳۹۷ به ما ارسال کنند تا عیناً به نام خودشان در همین سایت منتشر شود.

حال با هم مروری داریم بر این صد قله (البته به ترتیب حروف الفبا):
آزادکوه ـ ۴۳۸۵ متر

آزاد و رها چون شاهزاده‌ای مغرور و گردن‌کج در البرز مرکزی

آسمان‌کوه ـ ۳۷۵۰ متر
قله‌ای منفرد در انتهای دشت لار که از چکادش بسیاری از قلل پیداست.

آلانه‌سر ـ ۴۰۷۲ متر
در علم‌کوه و در منطقه دلیر که به طور قطع می‌توان گفت پوشش گیاهی آن از نوعی «آلاله» در کوهستان‌های ایران بی‌نظیر و بی‌مانند است.

الوند ـ ۳۵۸۰ متر
تنها نام و شهرتش کافی است تا هر کوهنوردی که ابتدای راه این ورزش است را به شهر همدان، دیار کوهنوردان رهسپار کند.

بحرآسمان ـ ۳۹۰۰ متر
از قلل بی‌نظیر منطقه کرمان در منطقه ساردوئیه (بافت)

برف‌انبار ـ ۳۲۶۰ متر
بلندترین قله استان قم که صعودش در زمستان با ارزش‌تر است.

بزقوش ـ ۳۳۰۰ متر
در شهرستان سراب آذربایجان است که متأسفانه هنوز صعودش نکرده‌ام.

بزمان ـ ۳۵۰۰ متر
قله‌ای مرتفع در منطقه‌ای خاص ـ ایرانشهر

بِل ـ ۳۹۰۰ متر
بلندترین قله استان فارس که در نوروز ۹۳ با یاران باشگاه اسپیلت صعود خواهیم کرد.

بلقیس ـ ۳۳۵۰ متر
قله‌ای مطرح در بین زنجان و تکاب و در کنار آثار باستانی تخت‌سلیمان

بُزابُن ـ ۳۵۰۰ متر
صعود این کوه زیبا و سرکش را در منطقه تاریخی اشکورات از دست ندهید.

بینالود ـ ۳۲۵۰ متر
بلندترین قله استان خراسان رضوی که صعودش در بهار لذت دیگری دارد.

پاشوره و عبرت ـ ۳۸۷۱ و …. متر
قللی زیبا در منطقه لاریجان جاده هراز

پالون‌گردن ـ ۴۲۵۰ متر
برسر سه‌راهی عظیمی در البرز مرکزی قرار گرفته است که از یک سو به قله خلنو، سوی دیگر به قله سینه‌زا و سوی سومش به قله نرگس‌ها می‌رسد.

پرآو ـ ۳۳۶۰ متر
شاید غارش مشهورتر از قله‌اش باشد. زیرا به اورست غارهای جهان شهرت دارد. نام اصلی قله پرآو «شیخ‌علی‌خان» و در منطقه کرمانشاه است.

پلوار ـ ۴۳۵۰ متر
قله‌ای که یک نگاه آن به کویر لوت و نگاه دیگرش به کوهستان‌های مرتفع کرمان است.

پهنه‌حصار ـ ۳۴۰۰ متر
قله‌ای زیبا و در حصار ۴ منطقه سنگان (تهران)، وردآور (کرج)، کندر (جاده چالوس) و ارنگه (جاده چالوس)

تخت سلیمان ـ ۴۶۵۰ متر
قله‌ای باشکوه با نامی اساطیری در جوار علم‌کوه
(در بسیاری از نقشه‌ها، قلل علم‌کوه را در منطقه تخت‌سلیمان ذکر کرده‌اند.)

تِزِرجان ـ ۴۰۱۰ متر
یا برف‌خانه که قله‌ای بسیار زیبا و صخره‌ای در جوار شیرکوه یزد است.

تفتان ـ ۳۹۵۰ متر
بام استان سیستان و بلوچستان و زنده‌ترین آتشفشان ایران

توچال ـ ۳۹۷۰ متر
بام تهران و استثنایی برای یک پایتخت

جبال‌بارز ـ ۳۷۵۰ متر
قله‌ای مرتفع در شرق جیرفت (هندوستان ایران)

جهان‌شاه ـ ۳۰۵۰ متر
مرتفع‌ترین قله استان خراسان شمالی در نزدیکی اسفراین

چپکرو ـ ۴۰۹۱ متر
قله‌ای در البرز مرکزی و دور از دسترس که از هرسو صعودش کنی طاقت‌فرسا و طولانی است.

چهل‌تن ـ ۳۰۰۰ متر
قله‌ای منفرد در منطقه بکر تربیت‌حیدریه

چهل‌چشمه ـ ۳۲۰۰ متر
قله‌ای زیبا در کردستان که متأسفانه هنوز دیدارش دست نداده است.

چهل‌نابالغان (گرین) ـ ۳۶۵۰ متر
در خط‌الرأس گرین و نزدیکی شهر نهاوند و قله‌ای است که صعودش در فصل مناسب، بسیار دلچسب و عالی است.

چوپار ـ ۴۱۵۰ متر
یک خط‌الرأس صخره‌ای و منفرد که قله سه‌شاخ آن در منطقه ماهان (کرمان) در بین کوهنوردان بسیار قابل توجه است.

حوض‌دال ـ ۴۳۳۰ متر
اولین قله جنوبی خط‌الرأس عظیم دنا (مرزی میان استان‌های اصفهان، فارس، چهارمحال‌وبختیاری و کهکیلویه و بویراحمد)

خرسان‌ها ـ ۴۷۰۰ و ۴۷۵۰ متر
دو قله صخره‌ای و ریزشی در منطقه علم‌کوه که ما بین آن را ویرانه‌کوه می‌نامند. (یکی از سخت‌ترین مسیرهای عبوری بین دو قله …)

خرسنگ و جانستون ـ ۳۹۴۰ و ۳۹۶۰ متر
دو قله مرتفع و مشهور بر روی خط‌الرأس اصلی البرز مرکزی در نزدیکی پایتخت

خرونرو ـ ۳۵۳۴ متر
قله‌ای که اگر از سمت شمالی صعودش کنید چیزی کمتر از یک قله آلپ ندارد (جاده فیروزکوه ـ پل‌سفید)

خشچال ـ ۳۹۵۰ متر
در منطقه تاریخی الموت که از کنار دریاچه زیبای «اوان» صعودش آغاز می‌شود.

خلنو ـ ۴۳۸۳ متر
و با مسیر تیغه‌ای ژاندارک که عنوان بلندترین قله استان تهران را یدک می‌کشد.

دالاخانی ـ ۳۳۵۰ متر
قله‌ای در خطه کردستان و در جنوب شهرستان سنقر

درفک ـ ۲۷۲۰ متر
با ارتفاعی کم ولی بسیار جالب، متنوع و دیدنی برای هر کوهنورد (در نزدیکی شهر همیشه سبز و بارانی رشت)

دماوند ـ ۵۶۲۵ متر
شاه کوه ما ایرانیان با بیست مسیر صعود (یال، دره و یخچال)

دوبرار (قره‌داغ) ـ ۴۲۰۰ متر
با چندین قله ۴۰۰۰ متری که بلندترین آنها دو قله کنار هم به نام دوبرار است که در منطقه بین جاده هراز و فیروزکوه واقع است.

دوخواهران ـ ۴۲۵۰ متر
دو قله مرتفع در خط‌الرأس البرز مرکزی که یک طرف آن (غرب) دماوند و طرف دیگرش (شرق) چپکرو است.

دوزرده ـ ۴۱۵۰ متر
قله دوم منطقه زردکوه بختیاری که خوشبختانه همچنان بکر و کم‌تردد است.

دیوچال و اَویدر ـ ۴۲۵۰ متر
دو قله‌ای که به این سادگی تسلیم کوهنوردان نمی‌شوند. ریزشی و دوراز دسترس در منطقه علم‌کوه

زرین‌کوه ـ ۳۸۵۰ متر
یکی از کم‌نظیرترین نماها را از روی این قله می‌توان دید… اول دریاچه تار، در پس آن خط‌الرأسی به نام قره‌داغ و در نهایت دماوند باشکوه با رخ جنوبی و پرابهتش.

زرینه‌کوه ـ ۴۲۰۰ متر
یا ماسه‌چال که بازهم در خط‌الرأس اصلی البرز غربی که بعد از تونل کندوان به آن دست می‌یابیم. البته از منطقه دلیر و الیت نیز قابل صعود است.

ساد ـ ۴۰۱۳ متر
در همجواری قله شاه‌البرز در منطقه طالقان که واقعاً چیزی از آن کم ندارد.

سبلان ـ ۴۸۱۸ متر
سومین قله مرتفع ایران که دریاچه روی قله‌اش شهره خاص و عام است.

سرخاب ـ ۳۹۰۸ متر
بر روی خط‌الرأس البرز مرکزی قله‌ای بدین شکل صخره‌ای و دست‌به سنگ نمی‌توان «به سادگی» پیدا کرد. (گویی که در زاگرس کوهنوردی می‌کنیم.)

سرکچال ـ ۴۲۰۰ متر
از قله‌های مهم البرز مرکزی که صعود گرده شرقی آن در زمستان ارزش فراوانی دارد.

سماموس ـ ۳۷۲۰ متر
به قولی بلندترین قله استان گیلان. دور تا دورش جنگل و مرتع و زندگی است.

سَمبُران ـ ۴۰۹۰ متر
بلندترین قله اشتران‌کوه (زاگرس) زیبا و وحشی

سه‌کل ـ ۳۲۵۰ متر
سه قله صخره‌ای متصل به هم که در بین قلل منطقه پرآو و دیواره مشهور بیستون قرار گرفته است.

سهند و جام ـ ۳۵۳۵ و ۳۵۷۰ متر
دو قله کوه سهند که از زیبایی بسیار به عروس کوه‌های ایران مشهور شده است.

سیالان ـ ۴۱۷۵ متر
کوهی جادویی که از یک سو به منطقه تاریخی الموت و سوی دیگرش به دره بی‌نظیر دوهزار می‌رسد.

سیاه‌کمان ـ ۴۴۸۰ متر
خوش‌سیماترین قله منطقه علم‌کوه که از دور و از منطقه کلاردشت به خوبی دیده می‌شود.

سی‌چال ـ ۳۷۳۰ متر
شهرتش را مدیون پیست اسکی است که در دامان شمالی آن ساخته‌اند به نام «دیزین»

شاه‌البرز ـ ۴۰۴۵ متر
مرتفع‌ترین قله استان البرز با مسیری طولانی ولی زیبا و متنوع

شاهان‌کوه ـ ۴۰۴۴ متر
بلندترین قله استان اصفهان ـ صخره‌ای و زیبا

شاه‌دژ ـ ۳۱۰۰ متر
اگر می‌خواهید قله‌ای را کاملاً دست به سنگ صعود کنید، حتماً به سراغ این کوه در جاده چالوس ـ ارنگه بروید.

شاه‌کرم ـ ۳۳۱۰ متر
قله‌ای مرتفع در بین مناطق هشتگرد (قزوین) و طالقان که مانند دیواری عظیم این دو را از هم جدا کرده است.

شاه‌معلم ـ ۳۱۴۰ متر
کوهی مرتفع و زیبا در استان گیلان (ماسوله) که به نوعی مشهور به بلندترین قله آن استان است. گویا مقبره معلمی سخت‌کوش در این کوهستان قرار دارد.

شاهو ـ ۳۴۰۰ متر
مرتفع‌ترین قله استان کرمانشاه در شهرستان پاوه ـ روستای شمشیر

شاهوار ـ ۳۹۱۰ متر
بلندترین قله استان سمنان که در قاره‌ای به نام «شهر شاهرود» قرار دارد. یک سوی آن کویر و سوی دیگرش جنگل و دریا

شهباز ـ ۳۳۹۶ متر
بلندترین قله استان مرکزی ـ صخره‌ای و مناسب صعود در فصل‌های بهار و پاییز

شهیدان ـ ۳۶۰۰ متر
بلندترین قله استان آذربایجان غربی که قله‌ای مرزی است و مطمئناً از زیبایی‌های کوهستان‌های کردستان ترکیه بی‌بهره نیست. (این قله به نام دره‌اش در نقشه‌ها ذکر شده است.)

شیرباد ـ ۳۲۰۰ متر
بعد از پایان دره سرسبز شاندیز (مشهد) می‌توان به دامنه‌های این قله زیبا رسید و خیلی سریع به چکادش دست یافت.

شیرکوه ـ ۴۰۵۰ متر
بام استان یزد است و به همراه چند قله دیگر، کوهستانی منفرد را در میان چند کویر تشکیل داده است.

علم‌کوه ـ ۴۸۵۰ متر
دومین قله مرتفع ایران با مسیرهای فنی و متنوع صعود (یال، گرده، دیواره، صخره، دهلیز و …)

فاش‌مستان ـ ۴۴۵۰ متر
بلندترین قله خط‌الرأس دنا ـ زیبا، باشکوه و سرفراز

قالی‌کوه ـ ۴۰۵۰ متر
کوهی با رخی باشکوه در لرستان

قندیل ـ ۳۵۸۰ متر
کوهی مرزی و مرتفع در کوهستانی که زیبایی آن را بسیار شنیده‌ام و هنوز به دیدارش دست نیافته‌ام.

کبیرکوه ـ ۳۰۰۰ متر
بلندترین قله استان ایلام ـ نوروز ۹۳ با یاران باشگاه اسپیلت صعودش خواهیم کرد.

کرکس ـ ۳۹۱۰ متر
در نطنز کاشان و قابل صعود در تمامی فصول

کرگز ـ ۳۶۰۰ متر
قله‌ای که بر روی آن بزرگ‌ترین رصدخانه خاورمیانه در حال ساخت است. در نزدیکی شهری به نام کامو، واقع در استان اصفهان

کول‌جنو ـ ۳۸۵۰ متر
آخرین قله شرقی خط‌الرأس اشتران‌کوه ـ کاملاً دیواره‌ای و صخره‌ای

کلون‌بستک ـ ۴۱۸۰ متر
بعد از گردنه دیزین اولین قله ۴۰۰۰ متری در خط‌الرأس طولانی البرز (از توچال تا آزادکوه) است.

کلونچی ـ ۴۲۳۷ متر
بلندترین قله زردکوه بختیاری که صعودش از طریق قلل دوزرده و شاه‌شهیدان به شکل خط‌الرأسی بسیار جالب است.

کمان‌کوه ـ ۴۲۴۶ متر
همسایه غربی آزادکوه که در فصل بهار بوی بهشت می‌دهد.

کورماکوه ـ ۴۰۳۰ متر
اولین قله منطقه علم‌کوه در خط‌الرأس شمال شرقی آن

گاوکشان ـ ۳۸۰۰ متر
بلندترین قله استان گلستان که در زمستان تبدیل به قله‌ای قدر می‌شود.

گردونه و مناره ـ ۴۴۶۰ و ۴۴۰۰ متر
قللی دیگر در منطقه علم‌کوه ـ این بار خط‌الرأس جنوب‌غربی

گرگ ـ ۳۶۰۰ متر
قله‌ای زیبا در منطقه جاده بلده که در آخرین خط‌الرأس شمالی البرز است.

گل‌زرد ـ ۳۷۰۰ متر
در منطقه پلور (جاده هراز) که غاری زیبا هم به همین نام دارد.

گل‌گل و گل‌گهر ـ ۴۰۷۰ متر
هر دو در منطقه چال‌کبود اشتران‌کوه (لرستان)، بسیار نزدیک به هم که از فرازشان دریاچه گهر نمای دیگری دارد.

گِنو و خورموج ـ ۲۳۰۰ و ۲۰۰۰ متر
دو قله در جوار خلیج‌فارس ـ اولی در نزدیکی بندرعباس و دومی در بوشهر

لاله‌زار (کوشا) ـ ۴۳۵۰ متر
کوهی بسیار زیبا و مرتفع در کرمان، در منطقه بافت

لشکرک‌ها ـ ۴۲۶۰ متر
این دو قله نیز در منطقه علم‌کوه واقع‌اند و مرز میان مناطق کلاردشت ـ طالقان و دلیر و الیت است.

منار ـ ۳۷۰۰ متر
نام این قله را هم بر روی البرزی مرکزی (پل‌خواب) جاده چالوس و هم در منطقه ایذه، مسجدسلیمان خوزستان به عنوان بلندترین قله استان شاهدیم.

مهرچال ـ ۳۹۵۰ متر
قله‌ای رفیع با همسایگان مرتفع (آتشکوه و پیرزن‌کلون) در منطقه رودبار قصران (تهران) البرز مرکزی

میشینه‌مرگ ـ ۴۰۵۰ متر
افسوس که تا نزدیک‌های این قله جاده‌ای غیرضروری و ناپسند کشیده شده است. (واقع در منطقه فیروزکوه)

ناز و کهار ـ ۴۰۹۰ و ۴۰۳۰ متر
اولین ۴۰۰۰ متری‌هایی که هر کوهنورد تهرانی بعد از توچال صعود می‌کند. جاده چالوس ـ روستای کلوان

ناظر بزرگ و کوچک ـ ۴۲۸۲ و ۳۹۱۰ متر
دو قله‌ای که اجرای هر کدام برنامه‌ای جداگانه را می‌طلبد. باشکوه در منطقه نمارستان (جاده هراز) که ناظر به رخ  شمالی دماوند است.

نای‌بند ـ ۳۰۰۰ متر
قله‌ای مرتفع در شرق کویر لوت و دور از دسترس

نرگس‌ها ـ ۴۲۰۰ متر
هم در غرب علم‌کوه و هم در البرز مرکزی قللی به همین نام داریم که هر کدام را صعود کنید چیزی از دیگری کم ندارد.

نیزوا ـ ۳۷۵۰ متر
در استان سمنان (بر روی این قله می‌توانید سنگ‌هایی را به شکل نیزه بیابید.)

هرزه‌کوه ـ ۴۲۶۰ متر
خط‌الرأسش دیواری است عظیم بین دو دره و دو رودخانه اصلی که ما تهرانی‌ها آب آن را مصرف می‌کنیم. یکی دره والنگرود و دیگری دره دریوک

هرم‌داغ و کسره‌داغ ـ ۴۶۵۰ متر
دو قله همجوار و مرتفع در نزدیکی سبلان که صعود یخچال‌های آن مورد توجه کوهنوردان است.

هزار ـ ۴۵۰۴ متر
مرتفع‌ترین قله استان کرمان و به قولی چهارمین قله مرتفع ایران بعد از قلل دماوند، منطقه علم‌کوه و سبلان

هزارمسجد ـ ۳۰۰۰ متر
در شمال‌شرقی‌ترین منطقه کشور، در خطه خراسان رضوی

هفت‌خوان‌ها
واقعاً اگر بخواهید همه آنها را صعود کنید، باید از هفت‌خوان رستم بگذرید. همه ۷ قله ریزشی ـ صخره‌ای در ارتفاع بالای ۴۰۰۰ متر (در منطقه علم‌کوه)
(قله دیگری به نام هفت‌خوانی در منطقه جاده چالوس به ارتفاع حدود ۳۹۰۰ متر نیز وجود دارد.)

وروشت ـ ۴۰۳۰ متر
کوهی در یک منطقه بکر و جنگلی در جاده چالوس که توسط سازمان محیط‌زیست حفاظت می‌شود.

یخچال ـ ۳۵۸۰ متر
بلندترین قله منطقه الوند (همدان) با دره مرادبیک باصفایش


    سالم و برفراز باشید
    مؤسس و مسئول باشگاه اسپیلت
    اسفند ۱۳۹۲

 

قدم بر قله بلوغ…(به قلم علی صباغی) به بهانه آغاز بهار ۹۳

ارسال شده توسط در ۲۰ اسفند ۱۳۹۲ ۲ دیدگاه | دسته بندی شده در News, Top News, مقالات و نوشته ها

" قدم بر قله ی بلوغ"


چه  وسوسه‌ای‌ست که این گونه ما را فرا می خواند؟

آیا اساسا رواست که وسوسه بخوانیمش؟

به گمانم ارائه پاسخی پیشینی به این سوال، جامع و نافع نخواهد بود و بیشتر مقوله‌ای‌ست از جنس تجربه‌ی زیسته‌ی هر یک از ما.

بله! سخن از طبیعت  به طور عام، و کوه و کوهنوردی به کلام خاص است.


 می خواهم به جای کوهنوردی  از" کوهنوردی‌ها "صحبت کنم . از اینکه هر کسی از ظن خود یار این معشوق خویش است. فارغ از هر نوع نگاه یا قضاوت هنجاری باید پذیرفت که تنوع نگاه‌ها به کوهنوردی ، منجر به گوناگونی و تطور اشکال آن شده است. یکی  تنها برای اینکه بتواند چهره‌ی عبوس زندگی شهری را برای چند ساعتی تحمل نکند به دامنش پناه می برد. آن دیگری روایتی از جنسی متفاوت می آفریند و اعتکافی پیامبرگونه را در کوه جستجو می کند. ..
یکی از سر کنجکاوی ، یکی برای پروراندن جسم و روح و یا هر دو آنها ، و شاید کسانی نیز در عطش مبهوت شدن در زیبایی اصیل مام طبیعت…
و  برخی نیز در  پی روایتی ماجراجویانه و کاملا چالش برانگیز ند. با این همه،  اینان به تمامی  از کوه و کوهنوردی حضّی به بلندای همت و اندیشه خویش می برند که — فارغ از هرگونه قضاوت زیبایی شناسانه — در جایگاه خود معتبرند.

اما سوال عینی و ملموس تر این است: در نمودار یاد شده مختصات ما اعضای باشگاه کوهنوردی اسپیلت چیست؟

آیا به طول وعرض جغرافیایی غایتی که برای خویش ترسیم نموده ایم واقفیم؟

پاسخ ساده به این پرسش می تواند این باشد که هر یک از ما یکی از این آدم های یاد شده بالا است پس غایتی نیز مشابه آنها داریم. اما می خواهم روایتی دیگر ارائه کنم. به گمان من پیش از ارائه هر نوع پاسخ قطعی باید نخست با این پرسش روبرو شویم که " درچه محیطی به کوهنوردی اهتمام می ورزیم؟" و پاسخ هر چه باشد نقطه ی عزیمت پرسش ما همانجا خواهد بود.


خوب پرواضح است که پاسخ این است که در جامعه ای انسانی کوهنوردی می کنیم به نام « باشگاه » .حال هرآنچه که نامیده شود. بنابراین ضرورت حضور در چنین متن و زمینه ای اهمیت توجه به مفهوم کوهنورد و کوهنوردی را دو چندان می کند.


 بله، سخن از "ما" کوهنوردان است و نه " منِ کوهنورد".پس هویت فردی –نه آنکه فاقد هر گونه ارزشی باشد—بلکه در ذیل سایه ی هویت فراخ تری به نام هویت " مایی" معنا می یابد. به گمان من درک زمینه مند بودن هویت کسی که در قالب  گروه و یا باشگاهی منسجم به فعالیت می پردازد مقدمه ی بازنگری پاسخ به سوال مطرح شده در ابتدای این نوشتار است که: " به راستی چه وسوسه ای ما را به کوهنوردی فرا می خواند؟".

 

البته این متن مدعی آن نیست که پاسخ های ممکن یاد شده بالا، فاقد اعتبارند اما بی گمان نکاتی مهم در آنها مغفول مانده است. مهم ترین نکته ای که بی تردید باید برآن تاکید داشت این است که برنامه کوهنوردی نه از پای قله، بلکه از درون همین محل فیزیکی که دفتر باشگاه میخوانیم اش شروع می شود. از دیدن ها، گفتن ها، انتقاد کردن ها، تشویق ها و تحسین کردن ها، بخشیدن ها و ندید گرفتن ها، خندیدن ها و بازهم گذشت کردن ها و گذشت کردن ها آغاز می شود.


به واقع قله ی اصلی نه آن جسم پرهیبت سنگی طبیعتی است که کوه میخوانیم اش –همانی  که به قول هیلاری " برآنیم که "فاتح خام " آن باشیم –، بلکه قله ی واقعی همانی  است که در زیر گامهای سترگ اراده مان بر آن پای می نهیم تا از بلندای آن بتوانیم چشم انداز "من بودن مسئولانه" را بهتر درک نماییم و خاستگاه آن را شناخته و قدر بدانیم.


پس می‌توان این پاسخ را نیز به عنوان یک گزینه به پاسخ های مطرح شده ی نخستین اضافه کرد که کوهنوردی یعنی زیستن، تعامل داشتن و گام برداشتن در شبکه ای انسانی ؛ و غایت آن نه تنها صرفا فتح سهل الوصول جسمی سنگی ست به نام کوه، بلکه همانا  پای گذاشتن و" قدم نهادن بر قله ی بلوغ" انسانی است.
کوهنوردی به ما می آموزد که به قول سهراب" وسیع باشیم و تنها و سربزیر و سخت" . و چه دشوار است جمع چنین نقیضینی.


چند روزی بیش به پایان سال باقی نمانده و ما انسان هایِ هماره نیازمند به اسطوره به انتظار یکی از کهن ترین و رایج ترین اسطوره های بشری یعنی فصل بهار  نشسته ایم. اساسا اسطوره ها از جایگاه تاریخی، به هیج وجه اموری واقعی نیستند اما همواره از عنصری از حقیقت برخوردارند که بدان ها اعتبار می بخشد و نزدمان مقبول شان می سازد.


بهار نیز سروش تغییر و نوشدن، بازاندیشیدن و نمو یافتن و در یک کلام، حقیقتِ " هست شدن" است. سفر ما انسان ها در تمام فصول سال ادامه دارد اما در این بزنگاه بهار است که همچون نقطه ی عطفی در خط سیر زندگی مان بدان نقشی اسطوره ای بخشیده می شود و یگانه می گردد. به امید آنکه با اراده و تصمیمی محکم و تکین روز ها و سال  پیش روی را به بهانه ی بهار، یگانه سازیم. و مجدانه بر این باور باشیم که :

 

"سفر ادامه دارد و بهار ،با تمام وسعتش،
مرا که مانده ام به شهر بندِ یک افق
به بی کرانه می برد.
و من به شکر این صفا و
این رهایی رهاتر از خدا،
 تمام بود خویش را
نثار بی کرانی تو می کنم.
زمان ادامه دارد و سفر تمام می شود."

 

علی صباغی – اسفند ۹۲

گزارش تصویری سنگ‌نوردی پل خواب ۹۲،۱۲،۱۶ – با تیم : زیر ۱۸ ساله‌های باشگاه اسپیلت

ارسال شده توسط در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲ یک دیدگاه | دسته بندی شده در News, Slide Gallery, Top News, برنامه های فنی

گزارش تصویری سنگ‌نوردی پل خواب ۹۲،۱۲،۱۶

با تیم : زیر ۱۸ ساله‌های باشگاه اسپیلت

تیم زیر ۱۸ ساله‌های باشگاه اسپیلت از چپ به راست :
علی صدیقی – مهران دهخدائی – علی اشتریان

 

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت (سال دوم-شماره ۷۲ -تاریخ ۹۲,۱۲,۱۸)

ارسال شده توسط در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲ یک دیدگاه | دسته بندی شده در News, Top News, هفته نامه دیواری باشگاه اسپیلت

هفته نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت
سال دوم                 شماره ۷۲             تاریخ ۹۲,۱۲,۱۸


 هر جا انسان عمل کرده است،انسان خواسته است.تنها از طریق موجوداتی‌که اراده دارند می‌توان عمل کرد.«نیچه‌»

در این شماره می خوانید:
-    نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۲،۱۲،۱۳
-    تبریک تولد
-    تبریک ازدواج
-    صعود قلل جین کلاغ ، دوشاخ و پلنگ‌چال
-    پایان مسابقات جام جهانی یخ نوردی روسیه
-    نتایج برگزاری مسابقات درای تولینگ جام فجر در همدان
-    گردهمایی هیئت‌ها، باشگاه‌ها و گروه‌های کوه‌نوردی استان تهران نکوداشت فعالیت‌های مهندس کاوه کاشفی
-    سنگ‌نوردی ؛ چالشی در قوانین جاذبه زمین و آنتروپی
-    قانون جدید جمع آوری زباله در اورست
-    الفبای ابداعی رینهولد مسنر در کوه‌نوردی


نشست هفتگی اعضای باشگاه ۹۲،۱۲،۱۳ :
این نشست به دلیل شرکت در همایش گردهمایی هیئت‌ها، باشگاه‌ها و گروه‌های کوه‌نوردی استان تهران ، نکوداشت فعالیت‌های مهندس کاوه کاشفی برگزار نشد.


تبریک تولد:
روز ۱۶ اسفند مصادف بود با زادروز ترانه حمیدی ایران از اعضای باشگاه . ضمن تبریک ، آرزوی موفقیت در همه ارکان زندگی برایشان داریم .


تبریک ازدواج :
روز گذشته ۱۷ اسفند ماه ، محمدباقر شمس از اعضای با اخلاق باشگاه اسپیلت زندگی مشترک خود را با برپایی جشنی آغاز کرد. در این جشن تعدادی از اعضا به اتفاق مسئول باشگاه حضور داشتند.
ضمن تبریک به این همنورد و همسر محترمشان ، آرزوی سعادت و خوشبختی برایشان داریم.


صعود قلل جین کلاغ ، دوشاخ و پلنگ‌چال:
برنامه روز جمعه ۹۲،۱۲،۱۶صعود قلل جین کلاغ ، دوشاخ و پلنگ‌چال باشگاه بود که به سرپرستی آقای حمیدی و حضور ۲۲ نفر از اعضا و میهمانان اجرا شد.


پایان مسابقات جام جهانی یخ نوردی روسیه :

به گزارش سایت فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی؛ آخرین دوره جام جهانی یخ نوردی سال ۲۰۱۴ که  از تاریخ ۲۸ فوریه  لغایت ۲ مارچ در شهر یوفای روسیه  برگزار شد با برتری قاطع روسها پایان یافت .به گزارش رسیده؛ یخ نوردان تیم روسیه هر سه مدال گرایش بولدرینگ در بخش بانوان، هر سه مدال گرایش سرعت بانوان ، هر سه مدال گرایش سرعت  آقایان و دو مدال از سه مدال گرایش بولدرینگ آقایان را تصاحب کردند.
در گرایش سرعت  بانوان ، زهره عبد اله خانی در جایگاه نوزدهم جهان قرار گرفت. لازم به ذکر است از ۱۸ نفری که بالاتر از عبد اله خانی در رده بندی مسابقات قرار گرفتند  ۱۷ نفر از کشور روسیه میزبان مسابقات بودند .
در گرایش بولدرینگ بانوان  نیز که بر روی ۵ مسیر بولدر طراحی شده بود ، زهره عبد اله خانی که در مجموع امتیاز ۴ مسیر اول در جایگاه ۱۱ جهان قرار داشت ، به دلیل شکسته شدن یخ مسیر مسابقه (که طبق قوانین یخ نوردی حادثه فنی محسوب نمی شود ) در جایگاه ۱۹ جهان قرار گرفت و در یک قدمی مرحله نیمه نهایی ، متوقف شد.(سهمیه ورود به مرحله نیمه نهایی در مسابقات یخ نوردی ۱۸ نفر میباشد
 در گرایش سرعت آقایان ، محمد رضا صفدریان در حالی در جایگاه ۲۳ جهان قرار گرفت که همه ۲۲ نفری که در رده بندی بالاتر از وی قرار گرفتند ، از کشور روسیه میزبان بودند. در گرایش سرعت آقایان سعید محمودی و مسعود زینالی به ترتیب د رجایگاه ۲۷ و ۲۸ جهان قرار گرفتند و مهدی پهناور نیز در جایگاه ۳۲جهان قرار گرفت.
 در گرایش بولدرینگ آقایان نیز که بر روی ۵ مسیر بولدرینگ طراحی شده بود ، محمد رضا صفدریان  با تاپ مسیر های دوم و چهارم و پنجم درمجموع در جایگاه ۱۹ جهان قرار گرفت تا تنها یک نفر تا ورود به مرحله نیمه نهایی رقابت های جام جهانی فاصله داشته باشد.
مسعود زینالی نیز با تاپ مسیر اول ومنفی تاپ  مسیر دوم و تاپ مسیر سوم و شکستن یخ مسیر و از دست دادن تاپ مسیر پنجم در انتهای مسیر ، درجایگاه ۲۲ جهان قرار گرفت.
سعید محمودی و مهدی پهناور نیز در گرایش بولدرینگ به ترتیب در رده های ۳۴ و ۳۸ جهان قرار گرفتند.
این مسابقات با شرکت ۹۹ یخ نورد از ۱۸ کشور جهان برگزار گردید.


نتایج برگزاری مسابقات درای تولینگ جام فجر در همدان :
طی فراخوان فدراسیون کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی درخصوص برگزاری مسابقات درای تولینگ جام فجر در دو بخش مردان و زنان که در تاریخ ۱۴ و ۱۵و ۱۶ اسفندماه در شهر همدان ، این مسابقات برگزار و با نتایج زیر به پایان رسید:
در بخش مردان با شرکت ۲۵ یخ نورد- ۱۵ و ۱۶ اسفند ۹۲:
مقام اول: محمد رضا صفدریان از استان اصفهان
مقام دوم: مسعود زینالی از استان تهران
مقام سوم: مجتبی ثقفی از استان البرز
ترتیب سایر نفرات: عبدالرحیمی، پهناور، احمدی پور، امیدیان و آمحمدی
در بخش زنان با شرکت ۱۴ یخ نورد – ۱۴ و ۱۵ اسفند ۹۲:
مقام اول: زهره عبداله خانی از استان البرز
مقام دوم: الناز رکابی از استان زنجان
مقام سوم: مریم علیخانی از استان تهران
ترتیب سایر نفرات: عبدالرحیمی، اسدی، موسوی، اسماعیل زاده و اسلامی


گردهمایی هیئت ها، باشگاه ها و گروه های کوه نوردی استان تهران ؛
نکوداشت فعالیت های مهندس کاوه کاشفی
:

پیرو فراخوان صورت گرفته از جانب هیئت کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران درخصوص مشارکت مجموعه های کوه نوردی استان تهران در همایشی تحت عنوان گردهمایی هیئت ها، باشگاه ها و گروه های کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران و تقدیر از فعالیت های آقای مهندس کاوه کاشفی در طی ریاست این هیئت و همچنین منتخبین فعال مجموعه های کوه نوردی استان تهران ، این همایش روز سه شنبه ۱۳ اسفندماه و در سالن آمفی تئاتر معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری منطقه ۸ برگزار گردید. در این همایش علاوه بر هیئت ها ، باشگاه‌ها و گروه‌های کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی ، پیشکسوتان کوه‌نوردی و دکتر محمد سلطانی مسئول ورزش قهرمانی اداره کل ورزش و امور جوانان نیز حضور داشتند . در این همایش از پروانه کاظمی و حمید محمودی اعضای پایدار باشگاه اسپیلت نیز تقدیر به عمل آمد.
در این مراسم که تعدادی از اعضای باشگاه اسپیلت نیز حضور داشتند ، لوح تقدیری از طرف باشگاه به آقای کاوه کاشفی اهداء شد.
 


سنگ‌نوردی ؛ چالشی در قوانین جاذبه زمین و آنتروپی :

به گزارش سایت انجمن کوه‌نوردان ایران؛جان الیسون ،سنگ‌نورد،مربی،بیمار سرطانی و بنیانگذار انجمن "سنگ‌نوردان علیه سرطان" است Climbers Against Cancer یا CAC ، نام انجمنی است که او بعد از ابتلا به بیماری سرطان تاسیس کرده و حالا در عرض یک سال به یکی از معروف‌ترین انجمن های سرطان در دنیا تبدیل شده است .
در مجمع عمومی سالیانه ی "فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی" ، که اول ماه مارس در پاریس تشکیل شد ، جان الیسون به عضویت افتخاری این فدراسیون در آمد . جان الیسون در این مجمع عمومی سخنرانی شاعرانه و پرشوری داشت :
"همانطور که همه می دانیم سنگ‌نوردی ، حتی در رقابتی ترین سطح خود ، یکی از معدود ورزش‌هایی است که در آن قهرمانان جهان از یکدیگر حمایت و به یکدیگر کمک می کنند.در سنگ‌نوردی ، همه می‌دانیم که ما قانون جاذبه نیوتون را به چالش کشیده‌ایم . و حالا در اینجا،در پاریس،من دریافته‌ام که ما قانون آنتروپی را هم به چالش کشیده‌ایم . قانونی که بر اساس آن در یک سیستم بسته ، هر چیزی رو به اضمحلال است.از زمانی که چیزی خلق می شود ، در معرض تباهی ، انهدام و مرگ قرار دارد . این ، واقعیت جهان فانی ما است و البته زیبایی خودش را هم دارد .
در پاریس اما ، با دیدن سنگ‌نوردان ، مربیان و همه‌ی آنهایی که باما در ارتباط هستند دریافتم که در این قانون یک استثنا وجود دارد : چیزی طبیعی که متولد می شود ، رشد می کند ، کمال می یابد و پایان نمی پذیرد ! و آن ، روح انسانی است . در ۱۳ ماه گذشته "انجمن سنگ‌نوردان علیه سرطان" این موضوع را ثابت کرده است.
جامعه ی سنگنوردی ، این را ثابت کرده است ؛ یک بار دیگر ثابت کرده است که ما بیش از یک اصل علمی ساده هستیم . ما چیزی بیش از مجموع اجزای خود هستیم."
اواخر سال ۲۰۱۱ بود که تشخیص داده شد جان الیسون ، این سنگ‌نورد پرشور انگلیسی ، مبتلا به بیماری سرطان است . اما او افسرده نشد . همه‌ی انرژی های خود را به کار گرفت و با کمک دوستان و هم‌نوردانش توانست انجمن سنگ‌نوردان علیه سرطان را تاسیس کند . این انجمن دو هدف دارد: یکی افزایش آگاهی مردم نسبت به سلامتی و سرطان و دیگری کمک‌های مالی برای پروژه های تحقیقاتی سرطان . انجمن CAC ظرف یک سال گذشته توانسته به طرق مختلف ، از جمله فروش تی‌شرت‌های معروفش با آرم CAC مبلغ ۳۵۰۰۰۰ دلار تحصیل کند و به سازمان‌های تحقیقاتی در کشورهای فرانسه ، استرالیا و کانادا نیز کمک مالی نماید .


قانون جدید جمع آوری زباله در اورست :
وبلاگ کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه ؛ طبق قوانین جدیدی که برای پاکسازی اورست در نظر گرفته شده کوه نوردانی که از سال جدید قصد صعود به این قله را دارند باید با حداقل هشت کیلوگرم زیاله علاوه بر زباله های خود به پایین برگردند.بورلاکوتی یکی از مقامات وزارت گردشگری نپال اعلام کرد که اقدامات قانونی علیه کوهنوردانی که قانون جدید را رعایت نکنند به اجرا درخواهد آمد ، اگرچه معلوم نیست که آیا جریمه تعلق خواهد گرفت یا مجازات دیگری در نظر گرفته شده.
چند دهه کوه نوردی موجب تلنبار زباله روی این قله شده و اکسپدیش‌های اجرا شده موجب بر جای گذاشتن زباله ، سیلندر اکسیژن وحتی بدن کوه‌نوردانی شده که در اثر سرمای زیاد تجزیه نشده اند. تیم‌ها باید زباله خود را به دفتری که از ماه آینده در کمپ اصلی مستقر خواهد شد تحویل دهند ، در این مکان کمک های پزشکی نیز ارائه خواهد شد و به حل و فصل منازعات هم رسیدگی می شود که دلیل این اقدامات نزاع بین کوه نوردان اروپایی و راهنمایان محلی در سال گذشته بوده.
همچنین تیمها ملزم به سپردن وثیقه ۴۰۰۰ دلاری برای تضمین برگرداندن تمامی وسایل خود خواهند شد که اجرای آن تاکنون با مشکل روبرو بوده ، مقام رسمی یاد شده ادامه می دهد تلاش های قبلی تاکنون چندان موثر نبوده ، این بار اگر کوه نوردان زباله خود را برنگردانند ما آنها را مجازات خواهیم کرد.
ماه گذشته این دولت هزینه صعود به اورست را کاهش داد تا از این طریق کوه نورد بیشتری را جذب کند و همین اقدام موجب نگرانی آنها از افزایش ترافیک و زباله بیشتر شده است . برای پیاده نمودن امنیت در این کوهستان دفتر جدید در کمپ اصلی ، ایستگاه سربازان و پلیس خواهد شد و کوه نوردان در صورت مواجهه با هرگونه مشکلی می توانند به آنها مراجعه کنند.
سیلندرهای دور انداخته شده ، کپسولهای  اجاقهای پخت و پز ، طناب ، چادر ، بطری ، قوطی های نوشابه ، پلاستیک و حتی بقایای ۷۵ قطعه ای یک هلیکوپتر که در نمایشگاه سال ۲۰۱۲ کاتماندو شرکت کرده بود موجب اثرات زیست محیطی نامطلوبی بر گردشگری کوهستان شده است.
اورست و صدها صعود به آن در فصول آوریل و مه کلید درآمد کشورهای فقیر می باشد.


الفبای ابداعی رینهولد مسنر در کوه‌نوردی:

وبلاگ کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه ؛ در سطح گسترده‌ای از او به عنوان " بزرگ‌ترین " کوه‌نورد جهان یاد می شود اما رینهولد مسنر هفتاد ساله مخالف این لقب است زیرا معتقد است که کوه‌نوردی یک رقابت نیست و نمی توان واژه " بزرگ‌ترین" را در مورد آن بکار برد ، این واژه بی معنی است .
به تازگی در هتلی در دهلی نو ، برای ساخت یک فیلم مستند کوه‌نوردی اقامت گزیده و مصاحبه زیر که انعکاس تجربیات گران‌بهای دوران کوه‌نوردی اوست توسط سایت Livemint منتشر شده است که برای مطالعه علاقمندان به شرح زیر منتشر می شود :
افراد غیر حرفه ای حتی با داشتن آن لقب به سختی دست‌آوردهای فوق بشری او را در ارتفاعات بالا درک می کنند. به سال ۱۹۷۵ بر می گردیم زمانی که مسنر و پیتر هابلر تصمیم گرفتند از تمامی روشهای موجود صعود به ارتفاعات ، تجهیزات ، باربرها ، لشگری از کوه‌نورد ، کپسولهای اکسیژن ، کمکهای مکانیکی  و … برای صعود به گاشربروم یک ، یازدهمین قله بلند جهان به ارتفاع ۸۰۶۸ متر ، صرف‌نظر کنند تا امکان گشودن بعد کاملا جدیدی از کوه‌نوردی را میسر سازند. از طریق حرفه کوه نوردی، او به گسترش و تعریف این بعد ادامه داد ، در سال ۱۹۷۸ صعود به اورست بدون اکسیژن مکمل با همراهی هابلر و تا سال ۱۹۸۶ تمامی قله های بالای هشت هزارمتری را بدون اکسیژن و با حداقل تجهیزات و هیچ پشتیبانی از خارج صعود کرد. در طول دهه گذشته ، کوه نورد ایتالیایی مشغول تکمیل یک موزه با ایده ای بلند پروازانه در زادگاهش ، تیرول جنوبی در کوه‌های آلپ ایتالیا بوده که شامل همه چیز می شود از فرهنگ ، هنر و مذهب در کوهستان گرفته تا تکنیک های صعود و تجهیزات در گذر زمان ، این موزه از ارتباط بین کوه ها و نسل بشر  و  ازآنچه که در درون ما  هنگام مواجه با کوهها رخ می دهد، می گوید. او در هندوستان است تا یک فیلم مستند در مورد هیمالیا و مردمان آن تهیه کند ، سفر از شرقی ترین مناطق ، از دامنه های کوهستان بوتان ، تراورس نپال و هندوستان و درنهایت پاکستان

اولین باری است که در حال تهیه فیلمی از هیمالیا هستید ، این فیلم در مورد چیست ؟
- تاریخی بزرگ و زیبا در این رشته کوه ها ی گسترده وجود دارد و هدف من این است که در این فیلم از این کوهها و فرهنگ مردمی که در آن زندگی می کنند در حین سفرو تراورس هیمالیا ، صحبت کنم ، اما نه روی قله ها ! ما همچنین در باره جنگی که طی ۳۰۰ سال در این مناطق رخ داده است صحبت خواهیم کرد ، انگلیسی ها در سرتاسر این کوهستان در حال جنگ با نپال برای ایجاد مسیرهای تجاری بوده اند ، فرانسیس یانگ هازبند در سال ۱۹۰۴ به تبت حمله کرد ، بازی بزرگ مبارزه برای برتری در آسیای مرکزی بین امپراطوری بریتانیا و روسیه در فاصله سالهای ۱۹۴۰-۱۸۱۳ در حال اجرا بوده و هنوز هم این بازی ادامه دارد اما به شکلی متفاوت ،  هنوز هم مرزهای این کوهستان پر از نظامی است ، تنش بین پاکستان و هند بر سر یخچال سیچال یا حمله طالبان در نانگاپاربات به کوهنوردان (در ۲۲ ماه ژوئن یازده کوهنورد در کمپ اصلی به ضرب گلوله کشته شدند)
 چقدر این مناطق از زمانیکه نخستین بار در دهه سال ۱۹۷۰ به اینجا آمدید تغییر کرده است ؟ صعودهای تجاری در دو دهه گذشته رشد زیاد داشته اند.
- در واقع زیاد تغییر نکرده و من مخالف گردشگری در کوه نیستم ، در آلپ بیش از ۱۵۰ سال است که اکسپدیش های تجاری مرسوم شده ، انجمن های کوه نوردی فرصت کوه گردی را دراختیار مردم عادی می گذارند و همزمان برای مردم کوهستان درآمدزایی نیز می شود. پیاده روی و کوهپیمایی می تواند یک پایگاه قوی برای گردشگری هند محسوب شود اما باید یک مرز مشخصی بین کوه‌نوردی سنتی (صعودهای متکی به خود با حداقل تجهیزات) و گردشگری قائل شد و نباید تمامی کوهستان از این لحاظ تحت الشعاع قرار گیرد. در حال حاضر مسیرهای نرمال تقریبن در تمامی هشت هزارمتری ها برای گردشگران وجود دارد و این کار مانعی ندارد اما من دوست ندارم که ناندا دوی هم به روی گردشگران گشوده شود ، بعضی کوه ها باید فقط برای کوه نوردان باشند .
کوه نوردی به میزان زیادی روح وجوهر پیشگامی خود را بنا به دلایل تجاری از دست داده است.
- بله کوه نوردی در سرتاسرجهان تغییر کرده ، همه آنچه که از آن برداشت شده رفتن به کوهستان و مقابله با آن است ، حالا فقط یک ورزش است ، در اروپا اکثر سنگنوردان تمایلی به سنگنوردی در طبیعت ندارند ، بیشتر در سالن تمرین می کنند. علاقه ای به رفتن به کوه ها به این دلیل که خطرناک هستند ندارند ! از طرفی یک زمانی هیمالیا ، آلپ ، قفقاز و هندوکش تنها به روی کوه نوردان خیلی حرفه ای باز بود و حالا قابل دسترسی برای همگان است ، هر سال کمپ اصلی قله های هشت هزارمتری بخصوص اورست در فصل های صعود برای حمله عده بیشماری از مردم آماده می شود. بسیاری از دفاتر گردشگری  مسیرهایی از کمپ اصلی اورست تا قله و بعکس را در معرض فروش می گذارند ، سال گذشته ۶۰۰ شرپا قبل از اینکه فصل صعود آغاز شود به اورست رفتند و این معبر را ایجاد کردند ، طنابهای ثابت ، نردبان ها ، انبارهای دپوی اکسیژن  و بعد از آن شمار زیادی از مردم به سمت قله هدایت شدند. آنچیزی که قبلا" برای رسیدن به کمپ اصلی اورست انجام می شد حالا برای رسیدن به قله صورت می گیرد . این نوع صعودها را من " پیست کوهنوردی" می نامم ، درست مثل پیست اسکی که از قبل آنرا آماده می کنند و می کوبند و حالا مردم به قله اورست می روند و زمانیکه به خانه های خود برمی گردند طوری از صعود خود حرف می زنند که گویی کاری مثل ادموند هیلاری یا تنسینگ نورگی انجام داده اند و واقعا" آنها این احساس را دارند و فکر می کنند کاری که انجام داده اند همان کاری است که پیشگامان انجام داده اند ، آنها حتی تفاوت بین این دو را نمی دانند. کوه نوردان واقعی به طور کامل کمیاب نشده اند اما تعداد آنها کمتر شده و همینطور درحال کم شدن هستند.
در سال ۱۹۸۰ شما به صورت سولو و بدون کپسول اکسیژن اورست را صعود کردید و گفتید: "من چیزی بیش از یک ریه باریک از دم و بازدم ، شناور بر مه وقله نیستم"
- صعود سال ۱۹۸۰ دشوارترین نبود ، جبهه شمالی از لحاظ فنی زیاد دشوار نیست ، ریسک  سقوط بسیار کم است اما از لحاظ آمادگی جسمی برای صعود بسیار چالش برانگیز است. دشوارترین کاری است که تا به حال انجام داده ام. گذراندن شب به تنهایی ونصب چادر ، آشپزی کردن ، حمل همه چیز به تنهایی ، بدون اکسیژن ، ریه ها و عضله های من در حال سوختن بودند و هیچکس نبود تا تمامی اینها را با او تقسیم کنم و بعد در ارتفاع ۷۰۰۰ متری درون یک شکاف یخی سقوط کردم ، شب بود ، تقریبا تسلیم شده بودم اما به طریقی موفق شدم خودم را بالا بکشم و بلافاصله آن را به فراموشی سپردم . مشکل بزرگ صعودهای انفرادی این است که نمی توانی ترس خود را با کسی تقسیم کنی . انجام یک صعود دشوار با ترس توأم است و اگر با فرد دیگری و یا حتی دو نفر همراه باشید می توانید این ترس را بین همه تقسیم کنید و به اشتراک بگذارید اما زمانی‌که تنها هستید تمامی ترس به شما غالب می شود و بسیار دشوار است تا نحوه مقابله با آن را فراگیرید ، روزها و شبهای پی در پی ماندن در فضای وسیعی که به دلیل شرایط جوی بد ، بهمن و طوفان قادر به صعود نیستی ، شما باید یاد بگیرید که با آن مقابله کنید و به مرور یاد خواهید گرفت ، با گامهایی کوچک ، اگر اجازه دهید که این کار به آرامی اتفاق بیافتد این فرصت را خواهید داشت که گامهای بیشتری بردارید ، گامهایی که برای رسیدن به هدف به آن نیاز خواهید داشت اما اگر این فرصت را بدست نیاورید یا جایی در کوهستان در جوانی ناپدید خواهید شد و یا اینکه برای همیشه از صعود دست خواهید کشید.
ضروریات کوه نوردی برای شما چیست ؟
-  سه عنصر کوه نوردی : دشواری ، خطر و روبرو شدن با شرایط است . دشواری جنبه فنی کوه نوردی می باشد ، خطر که بهترین راه پرهیز از آن است اما برخی مردم علاقه به افزایش خطر تا مرحله ای دارند که موفقیت آنها به شانس بستگی پیدا می کند و آخرین عنصر روبرو شدن یا در معرض شرایط قرار گرفتن است و این همان چیزی است که تعریف واقعی کوه نوردی است ، چیزی است که شما در طبیعت وحشی با آن روبرو هستید . سرما ، اکسیژن ، طوفان ، بهمن ، ریزش سنگ ، باران و برف . با شرایط روبرو شدن است که تعیین می کند شما چگونه حرکت کنید و به شما می گوید که گامی اشتباه به معنی مرگ است . به شما می گوید که کمک از خارج وجود ندارد ، تو هستی و کوهستان . بزرگترین کمک از بیرون امروزه تلفن است ، هر تیم با خود تلفن ماهواره ای حمل می کند ، پس همیشه امکان دسترسی به اطلاعات فراهم است و هرچقدر اطلاعات بیشتری از خارج دریافت کنید ماجراجویی کمتری رخ خواهد داد ، به همین دلیل هندوستان هنوز جایگاه پرماجرای خود را به دلیل عدم اجازه برای حمل جی پی اس یا تلفن ماهواره ای حفظ کرده است (خنده) ، شما می دانید که من  ABC کوه‌نوردی خودم را ابداع کرده ام :
A = No Artificial Oxygen عدم بهره مندی از اکسیژن مکمل
B = No Bolts عدم رول کوبی (کارگاه ثابت و مصنوعی که روی صخره نصب می شود و با آن صعود مصنوعی انجام می پذیرد)
C = No Communication Systems بی هیچ سیستم ارتباطی
آیا کسانی مثل آلکس هانولد که فری سولو کارمی کنند(صخره نوردی بدون طناب یا هرگونه کمک مکانیکی) نسل جدید کوه‌نوردان واقعی هستند؟ یا فکر می کنید که صحیح نیست بدون هیچ امکانات ایمنی دست به چنین صعودهایی زد!
- فری سولو هم باید نظیر سایر سبک های کوه نوردی پذیرفته شود ، در صعود تردیدی در درست یا غلط بودن یک روش وارد نیست ، اخلاق درست یا غلط بودن هر چیز بیشتر شامل مفاهیم مذهبی است و ارتباطی به فعالیتهای آنارشیستی (هرج و مرج طلبی یا بی قانونی) ندارد کوه نوردی کلاسیک یک فعالیت کاملا" بی قانون یا آنارشیستی است ، معیارهای سنجش آن ممکن یا غیر ممکن بودن آن می باشد. در غیر این صورت ، کوه نوردی دشوار و جدی یا فری سولو همیشه اشتباه است ، پاسخی برای اینکه چرا آنرا انجام می دهیم وجود ندارد، هر کدام انگیزه خود را دارند و تمامی انگیزه ها خوب هستند ! من زمانی‌که اولین قله سه هزارمتری خودم را صعود کردم پنج ساله بودم ، همراه خانواده ام بودم و از آن زمان تا به حال کوه نوردی می کنم . کوه نوردی فعالیتی خطرناک و دشوار است ، کوه نوردان تمایل به صحبت در این رابطه را ندارند ، آنها می گویند صعود می کنم زیرا صعود به قله بسیار لذت بخش است و آنهایی که کوه نورد نیستند این پاسخ را می پذیرند زیرا برای آنها امکان پذیر نیست که درک کنند چرا کسی به جایی می رود که احتمال مرگ او در هر لحظه در اثر کمبود اکسیژن ، سقوط ، بهمن و طوفانی که شما را از زمین جدا می کند ، وجود دارد ، اما کوه نوردان با تجربه می دانند که احساس واقعی بعد از صعود به یک قله و برگشت به پایین احساسی شبیه به تولدی دوباره است ، جان سالم به در بردن از مکانی که زنده ماندن در آن بسیار دشوار است . ما به کوه ها می رویم که این احساس را دوباره و دوباره تجربه کنیم و همچنین حس کنیم که نسل بشر صدها هزار سال پیش قبل از تمدن ، بوجود آمدن دولت ها ، ساختارهای اجتماعی ، مذاهب و تمامی قوانین که به عنوان یک انسان باید از آن پیروی کنیم ، چگونه بوده اند و چه احساسی داشته اند.

 

گردآورنده و تنظیم : ساقی محمودی

 

برنامه‌های پایان سال و نوروزی باشگاه اسپیلت اعلام شد

ارسال شده توسط در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲ بدون دیدگاه | دسته بندی شده در News, Top News, اطلاعیه, دسته‌بندی نشده

برنامه‌های پایان سال و نوروزی باشگاه اسپیلت اعلام شد:

 

سه‌شنبه ـ ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۰:
مراسم و جشن پایان سال ۱۳۹۲ در آخرین نشست هفتگی «اعضای باشگاه و میهمانان ویژه»
از ساعت ۱۹:۳۰ الی ۲۱:۰۰ ـ به صرف شیرینی، میوه و عصرانه

 

جمعه ـ ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۳:
آخرین برنامه رسمی سال ۱۳۹۲
دیدار از غار یخ‌مراد (جاده چالوس) ـ حرکت ساعت ۶:۰۰ صبح میدان آزادی
به صرف ناهار جمعی

 

سه‌شنبه ـ ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۷:
برپایی مراسم آخرین سه‌شنبه سال (شب چهارشنبه‌سوری) در جنوب تالاب حوض‌سلطان (جاده‌ قم) ـ حرکت ساعت ۱۴:۰۰ از باشگاه

 

پنجشنبه ـ ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۹:
آغاز فصل بهار با کوهپیمایی در مسیر کلک‌چال
حرکت ساعت ۶:۰۰ صبح از پارک جمشیدیه ـ بازگشت ساعت ۱۰ صبح

 

یکشنبه تا چهارشنبه ـ ۳ تا ۱۳۹۳٫۱٫۶:
برنامه ۴ روزه صعود قله کبیرکوه ـ بلندترین قله استان ایلام به ارتفاع ۳۰۰۰ متر
در شهرستان ایلام به همراه بازدید از آثار طبیعی و باستانی منطقه

 

شنبه ـ ۱۳۹۳٫۱٫۹:
دیدار نوروزی اعضا در منزل مسئول باشگاه
بین ساعت ۱۵:۰۰ تا ۲۰:۰۰

 

دوشنبه تا پنجشنبه ـ ۱۱ تا ۱۳۹۳٫۱٫۱۴:
برنامه ۴ روزه صعود قله بِل به ارتفاع ۳۹۰۰ متر ـ بلندترین قله استان فارس
در شهرستان اقلید (آباده) به همراه دیدار از آثار طبیعی و باستانی منطقه

مروری بر خاطرات کوهنوردی (مسئول باشگاه) ـ خاطره هفتم (عبور از کویر مرکزی ـ فروردین ۱۳۶۱ ـ به یاد جلال رابوکی) http://espilat.com/new/wp-content/uploads/file/Untitled.jpg
هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت (سال دوم-شماره ۷۵-تاریخ ۹۳,۱,۲۴) http://espilat.com/new/wp-content/uploads/file/پروانه و عظیم.jpg
گزارش برنامه صعود قله ریزان ـ ۱۳۹۳٫۰۱٫۲۲ http://espilat.com/new/wp-content/uploads/file/G0153483.jpg
هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت(سال دوم -شماره ۷۴ -تاریخ ۹۳,۱,۱۷) http://espilat.com/new/wp-content/uploads/file/IMG_2462(2).jpg
گزارش صعود قله بُل (اقلید) ـ ۱۲ تا ۱۳۹۳,۱,۱۵ http://espilat.com/new/wp-content/uploads/file/L1110338.JPG
پروانه کاظمی و صعودی دیگر: این بار قله دائولاگیری http://espilat.com/new/wp-content/uploads/file/IMG_5107.JPG

مروری بر خاطرات کوهنوردی (مسئول باشگاه) ـ خاطره هفتم (عبور از کویر مرکزی ـ فروردین ۱۳۶۱ ـ به یاد جلال رابوکی)

مروری بر خاطرات کوهنوردی (مسئول باشگاه) ـ خاطره هفتم «عبور از کویر مرکزی ـ فروردین 1361 ـ به یاد جلال رابوکی» یاد جلال رابوکی بخیر. سی‌ام فروردین هر سال مصادف با فقدان این کوهنورد نام‌آشناست که در سال 1381، در 54 سالگی گرفتار طوفان مهیبی در دماوند شد و برای همیشه در آغوش کوه محبوب خود ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۳۰ فروردین ۱۳۹۳

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت (سال دوم-شماره ۷۵-تاریخ ۹۳,۱,۲۴)

هفته نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت سال دوم                 شماره 75             تاریخ 93,1,24 من دیده ام که درجه سعادت اشخاص بستگی به اراده و میل خود آنها دارد.«آبراهام لینکلن» در این شماره می خوانید: -    نشست هفتگی اعضای باشگاه 92،12،19 -    تبریک تولد -    اجرای برنامه هفتگی باشگاه - صعود قله ریزان -    دیدار پروانه کاظمی ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۴ فروردین ۱۳۹۳

گزارش برنامه صعود قله ریزان ـ ۱۳۹۳٫۰۱٫۲۲

سومین برنامه‌ای که در سال 1393 بعد از تعطیلات نوروز اجرا شد، قله ریزان بود که با استقبال عده کثیری از اعضای باشگاه اجرا شد.   این قله با ارتفاع 3575 متر در البرز مرکزی واقع شده است که در کنار خود قله مرتفع آتشکوه را دارد. مبدأ صعود این قله روستای افجه و دشت هویج است.   قله ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳

کلاس‌های برگزار شده سال ۱۳۹۲ باشگاه اسپیلت:

سال گذشته کلاس‌های آموزشی باشگاه اسپیلت به همت محمدرضا بهروزی، مربی و مسئول آموزش این باشگاه به شرح زیر اجرا شد: ضمن سپاس از این همنورد گرامی که برای دومین سال پیاپی به شکل داوطلبانه این مسئولیت خطیر را برعهده داشت، امیدواریم مباحث مطرح شده در کلاس‌های فوق که در دو بخش تئوری و عملی برای ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳

جـدول بـرنـامـه هـای سـه مـاهـه بهار ۱۳۹۳

برای دریافت فایل اینجا کلیک کنید.   جـدول بـرنـامـه هـای سـه مـاهـه بهار 1393 «باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپيلت» شماره عنوان برنامه تاریخ اجرا مدت برنامه منطقه توضیحات 1 کبیرکوه 4 تا 8 فروردین 5 روزه ایلام ـ دره‌شهر برنامه اول نوروزی اولین اجرای باشگاه 2 قله بُل 11 تا 14 فروردین 4 روزه فارس ـ اقلید برنامه دوم نوروزی اولین اجرای باشگاه 3 ریزان 22 فروردین 1 روزه لواسانات از مسیر دشت هویج 4 لجور 29 فروردین 1 روزه اراک قله و دیواره اولین اجرای باشگاه 5 سکه‌نو 5 اردیبهشت 1 روزه دیزین اولین اجرای باشگاه 6 آسمان‌کوه 12 ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۰ فروردین ۱۳۹۳

پاورقی های یک کوهنورد: «سکوت غار»

«سكوت غار» (به قلم مرجان گودرزی) ديدن پاورقي‌هاي سايت باشگاه مثل يك جرقه¬اي بود، تا بتونم بخشي از خاطرات و احساس درونيم رو نسبت به طبیعت، بدون رعايت قوانين نوشتاري و آيين نگارشي كه گاهي آدم رو از واقعيت دور ميكنه،  با حسي كاملاً آزاد و به دور از حاشيه و لغات كليشه اي يا به ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۸ فروردین ۱۳۹۳

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت(سال دوم -شماره ۷۴ -تاریخ ۹۳,۱,۱۷)

هفته نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت سال دوم                 شماره 74             تاریخ 93,1,17 سالی دگر از راه رسید جهان نو شد و زمین زندگی نو از سر گرفت طراوت ، زیبائی ، رشد زایندگی طبیعت و باز بهاری دیگر شروعی دیگر دور تسلسل ولی نه باطل که ، هدفمند باید آموخت از طبیعت از سویی نو و ازسویی کهن تر  و در انسان نیز ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۷ فروردین ۱۳۹۳

گزارش صعود قله بُل (اقلید) ـ ۱۲ تا ۱۳۹۳,۱,۱۵

«بُل» به معنای بلند می‌باشد و مرتفع‌ترین قله استان فارس است. این قله رفیع و منفرد در حاشیه جنوب‌شرقی زاگراس واقع و همچنین در جنوب‌شرقی شهر اقلید در استان فارس قرار گرفته است. قله بل با کوهستان‌های کم‌ارتفاع و شرقی و غربی خود، دست در دست هم داده و دورتادور این شهر زیبا و کوهستانی را فرا ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۷ فروردین ۱۳۹۳

پروانه کاظمی و صعودی دیگر: این بار قله دائولاگیری

بانوی هیمالیانورد کشور، بعد از صعود قلل اورست (8848 متر)، لوتسه (8516 متر)، کانچن‌چونگا (تا 8200 متر)، ماناسلو (8163 متر)، موستاق‌آتا (7546 متر) و آمادابلام (6856 متر) این بار جهت صعود قله دائولاگیری به ارتفاع 8156 متر (هفتمین قله مرتفع جهان) سفر خود را آغاز کرد.   روز گذشته 1393.1.15، پروانه کاظمی، ایران را از طریق فرودگاه ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۶ فروردین ۱۳۹۳

گزارش برنامه صعود قله کبیرکوه (ایلام) ۹۳,۱,۴

کبیرکوه بام استان ایلام است. این کوه به شکل خط الرأسی و جهت آن شرق – غربی است که یک طرف آن به ایلام و سمت دیگرش (شرق) به منطقه تاریخی دره شهر ختم می شود. طول تقریبی این خط الرأس حدود 80 کیلومتر است. دور تا دور این کوه وسیع را جنگل ها و مراتع فراوانی فرا ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۰ فروردین ۱۳۹۳

پیام تبریک سال نو (باشگاه کوهنوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت)

به نام هستی بخش جان‌ها " چو غنچه گرچه فروبستگی ست کار جهان/ تو همچو باد بهاری گره گشا می باش"   پشت سر گذاشتن خزان طبیعت و آغوش گشودن برای بهار خود بهانه‌ای است برای زنده شدن. گام‌های ایام شتابان خود را به بزنگاه بهار می رسانند تا بتوانند قبای سبز تازه‌گی را برتن کند و ایامی ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۸ اسفند ۱۳۹۲

گزارش تصویری مراسم و جشن پایان سال ۱۳۹۲ در باشگاه اسپیلت – سه‌شنبه ۹۲،۱۲،۲۰

گزارش تصویری مراسم و جشن پایان سال 1392 در باشگاه اسپیلت سه شنبه 1392.12.20 آغاز مراسم با سرود «ای ایران» به مجریگری رامین شریف زاده   مسئول باشگاه در حال اهدای کارت های عضویت اعضا   در حال اهدای هدیه به مسئولین سال 1392 باشگاه (پس از ارائه بیلان فعالیت های سال جاری)   سخنرانی آقای مهندس مرتضی رمضانی، ریاست هیئت کوهنوردی استان ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۶ اسفند ۱۳۹۲

پاورقی‌های یک کوهنورد: «یک سال با بروبچه‌های باشگاه اسپیلت» (به قلم مسئول باشگاه)

«یک سال با بروبچه‌های باشگاه اسپیلت» (به قلم مسئول باشگاه) از اولین برنامه امسال که «صعود قله بینالود» در فروردین ماه بود تا آخرین برنامه سال، یعنی «غار یخ‌مراد»، یک سال گذشت! چقدر سریع و رعدآسا بود....   توی این یک سال با هم صعودها و فرودهای زیادی داشتیم و پیروزی‌ها و شکست‌های زیادی را هم چشیدیم و طعم ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۶ اسفند ۱۳۹۲

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت(سال دوم-شماره ۷۳ -تاریخ ۹۲,۱۲,۲۵ ) آخرین شماره سال ۱۳۹۲

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت سال دوم              شماره 73             تاریخ 92,12,25 آخرین شماره سال 1392 «خوش به حال روزگار» بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک شاخه های شسته، باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سپید برگ های سبز بید عطر نرگس رقص باد نغمه  شوق پرستوهای شاد خلوت گرم کبوترهای مست نرم نرمک می رسد اینک بهار خوش به حال ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۶ اسفند ۱۳۹۲

هر هفته یک برنامه: این بار گزارش پیمایش غار یخ‌مراد ـ ۱۳۹۲٫۱۲٫۲۳ «آخرین برنامه سال ۱۳۹۲»

این برنامه آخرین برنامه رسمی در سال 1392 باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت بود.   باید شاکر و دعاگو باشیم که یک سال دیگر را بدون رخ‌داد حادثه‌ای سپری کردیم.   این جمعه به رسم همیشگی، برنامه‌ای سبک و مفرح به عنوان «آخرین برنامه سال» اجرا کردیم تا جشنی باشد برای پایان بیش از 50 برنامه هفتگی که به ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۴ اسفند ۱۳۹۲

صد قله برتر ایران کدامند؟ (به قلم ذبیح‌ا… حمیدی)

تاکنون چه تعداد از قله‌های سرزمین‌تان را صعود کرده‌اید؟ سرزمینی که نیمی از مسافت آن را کوهستان‌های زیبا و دلفریب تشکیل داده است.   آیا می‌دانید چه تعداد قله بالای 3 و 4 هزار متری در جای جای این کشور از شرق و غرب، از جنوب و شمال و یا در مرکز آن قرار دارد؟   در جایی ذکر ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۱ اسفند ۱۳۹۲

اطلاعیه مهم باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت

«اطلاعیه مهم باشگاه کوهنوردی و سنگنوردی اسپیلت» از آنجایی که به تازگی تبلیغات و بنرهای تجاری بسیاری با نام «اسپیلت» در رسانه‌های گوناگون (در رابطه با ورزش کوهنوردی، طبیعت‌گردی و غیره) به چشم می‌خورد، لازم است به طور رسمی اعلام گردد کلیه برنامه‌های این باشگاه توسط اعضا و با احراز شرایط زیر اجرا می‌گردد: 1-    در این ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۰ اسفند ۱۳۹۲

قدم بر قله بلوغ…(به قلم علی صباغی) به بهانه آغاز بهار ۹۳

" قدم بر قله ی بلوغ" چه  وسوسه‌ای‌ست که این گونه ما را فرا می خواند؟ آیا اساسا رواست که وسوسه بخوانیمش؟ به گمانم ارائه پاسخی پیشینی به این سوال، جامع و نافع نخواهد بود و بیشتر مقوله‌ای‌ست از جنس تجربه‌ی زیسته‌ی هر یک از ما. بله! سخن از طبیعت  به طور عام، و کوه و کوهنوردی به ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۲۰ اسفند ۱۳۹۲

گزارش تصویری سنگ‌نوردی پل خواب ۹۲،۱۲،۱۶ – با تیم : زیر ۱۸ ساله‌های باشگاه اسپیلت

گزارش تصویری سنگ‌نوردی پل خواب 92،12،16 با تیم : زیر 18 ساله‌های باشگاه اسپیلت تیم زیر 18 ساله‌های باشگاه اسپیلت از چپ به راست : علی صدیقی - مهران دهخدائی - علی اشتریان  
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲

هفته‌نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت (سال دوم-شماره ۷۲ -تاریخ ۹۲,۱۲,۱۸)

هفته نامه دیواری باشگاه کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی اسپیلت سال دوم                 شماره 72             تاریخ 92,12,18  هر جا انسان عمل كرده است،انسان خواسته است.تنها از طریق موجوداتی‌كه اراده دارند می‌توان عمل كرد.«نیچه‌» در این شماره می خوانید: -    نشست هفتگی اعضای باشگاه 92،12،13 -    تبریک تولد -    تبریک ازدواج -    صعود قلل جین کلاغ ، دوشاخ و پلنگ‌چال -    پایان ...
ادامه مطلب...ارسال شده در ۱۸ اسفند ۱۳۹۲
ارسالهای بعدی

Snow Forecast