"پروانه کاظمی توانست بر فراز اورست گام نهد".
"اورست زیر پای پروانه کاظمی" ..
"کاظمی سومین زن ایرانی بر فراز اورست."..
درست یک هفته بعد بازهم خبری به غایت غرورآفرین و این بار :
"ایستادن پروانه کاظمی بر بلندای چهارمین قله ی بلند جهان، لوتسه.".
بی گمان تا مدتها این تبریک ها و تحسین ها و این تیترها ، سزاوارانه به خانم کاظمی و موفقیت های اش نثار خواهد شد چرا که بحق لایق آن است…اما سوال این است که چرا باید پروانه کاظمی را به گونه ای ویژه نگریست و بالطبع به شکلی ویژه نیز مورد تمجید و تحسین قرار داد؟
· پروانه کاظمی ستودنی است زیرا نخستین زنی در جهان به شمار می رود که توانسته در یک سال و به بیان دقیق تر در ظرف یک هفته دو قله ی بلند اورست و لوتسه را فتح کند؛ یکی به عنوان بلندترین قله ی جهان با ارتفاع 8848 متر و دیگری لوتسه چهارمین قله ی بزرگ دنیابه ارتفاع 8516متر.
· کار پروانه کاظمی قابل ستایش است چرا که خودش حامی صعودش بوده و هزینه های مالی آن را بر عهده گرفته بود.
· صعود های وی شایسته تقدیرند چون از چندین جهت در نوع خود اولین به شمار می روند.
· وی تحسین برانگیز است چون در ظرف یک سال –حدود 12 ماه– توانست سه قله ی بالای 8000 متر دنیا را به عنوان یک زن فتح کند.
· پروانه کاظمی بی گمان در ایران بی همتاست زیرا تنها کوهنورد زن ایرانی است که تاکنون توانسته پیروزمندانه بر فراز سه قله بلند هیمالیا بایستد.
اما پروانه کاظمی کیست و در کارنامه ی حرفه ای خود چه موفقیت های را به ثبت رسانده است؟
وی از اعضای پایدار باشگاه کوهنوردی اسپیلت است با کمتر از یک دهه فعالیت حرفه ای کوهنوردی. بعد از سال ها برنامه منظم هفتگی کوهنوردی در داخل کشور نخستین گام وی برای صعودهای برون مرزی در منطقه هیمالیا در مرداد ماه سال 1389 و در قالب تیم سه نفره ای به سرپرستی ذبیح اله حمیدی و مدیر باشگاه اسپیلت و همنوردی آقای محمودی صورت گرفت که در این برنامه به همراه تیم یاد شده موفق به فتح قله ی 7546 متری موستاق آتا در هیمالیای چین شدند.
در بهار سال 1390 دومین صعود هیمالیایی وی اتفاق افتاد و این بار همراه با تیم زنجان و با سرپرستی حسن نجاریان هیمالیانورد برجسته کشورمان توانست برای نخستین بار به عنوان اولین زن ایرانی بر فراز قله 8190 ماناسلو بایستد و همچنین برای نخستین بار در زندگی حرفه ای خود بر فراز یکی از قلل 14 گانه ی بالای 8000 متر دنیا گام نهد.
در پایان تابستان 1390 دوباره پروانه کاظمی در منطقه هیمالیا حاضر می شود و اینبار نه به قصد حمله به قلل 8000 متری آن بلکه برای صعود به قله 6780 متری اما جدی آمادابالام. در واقع این صعود نوعی اعلام حضور پروانه کاظمی به قله اورست بود چرا که 6 ماه بعد از آن و درست در نخستین روزهای سال 1391 وی ایران را به قصد صعود به دو قله ی اورست و لوتسه ترک می کند.
در حالی که خبرها همه حاکی از آن بود که به دلیل شرایط ناپایدار جوی احتمالا امکان صعود برای وی آماده نباشد و با وجود بدی آب و هوا در منطقه ی هیمالیا ،تلاش 52 روزه ی پروانه کاظمی به بار می نشیند و در تاریخ 29 اردیبهشت ماه 1391به همراه شرپای نپالی اش ،گیالزن ، بر فراز بام دنیا ،اورست، گام می نهد. اما تا اینجای کار تنها نیمی از راه رفته به حساب می آورد و 7 روز بعد و با استراحتی چند روزه در ارتفاع بالای 7000 متر موفق می شود قله8516 متری لوتسه را نیز فتح کند و به عنوان نخستین زن در جهان لقب گیرد که توانسته همزمان به دو قله ی بالای 8000متر دنیا صعود کرده است.
پروانه کاظمی بی گمان باعث شده که "شکوهی در ما تنوره کشد" که گویی همه ی مان " از هوای پاک کوهستان قدحی سر کشیده ایم".
پایینده و سرفراز باد پروانه کاظمی!!!
علی صباغی، عضو رسمی باشگاه اسپیلت نیمه شب جمعه 5 اردیبهشت ماه 1391
از شنیدن این خبر واقعا هیجان زده شدم واحساس غرور میکنم . برای خانم کاظمی آرزوی شادی سلامتی و صعودهای بیشتر دارم.
History by Lady Climbers
Friday, 25 May 2012 18:09
The Everest summit waves are very well documented on Alan Arnette’s website. Apart from it two lady climbers were writing history. It is reported, that Iranian lady climber Parvaneh Kazemi (41) ascended Everest and Lhotse in a single season. Everest on May 18th and Lhotse on May 25th, both accompanied by Nima Gyalzen II (26). 28 men did this before, but she is the first woman to do so. Also she is the first Iranian woman on Lhotse. Congratulations!
پروانه عزیز
سپاسگذاریم برای این حس سرشار از غرور و شادی که به ما دادی.پاینده باشید و همواره سرفراز
پروانه عزیز منتظره دیدارت هستیم….سلامت و شاد باشی
درورد بر زنان ورزشکار ایران زمین.همیشه می گویند کسی فدا می شود تا راه را برای دیگران باز وآسان کند یادو خاطر لیلا اسفندیاری بخیر و تبریک بر خانم پروانه کاظمی همنورد اسطوره ای ما.
درود بر همگان
به پروانه کاظمی و همچنین تمام کسانی که خالصانه و صادقانه صعودش را دنبال کردند از پیروزیش خوشحالنند میبالم و افتخار میکنم.
امیدوارم که هرچه زودتر به وطن برگردد.
پروانه عزیز
سپاس
https://www.facebook.com/groups/Espilat/
واقعا به جا بود
“شکوهی در ما تنوره کشد” که گویی همه ی مان ” از هوای پاک کوهستان قدحی سر کشیده ایم”
شکوهی در جانم زبانه می کشد
گویی که از پاکترین هوای کوهستان
لبالب قدحی در کشیده ام
در فرصت میان ستاره ها
شلنگ انداز رقصی می کنم…
ممنون از لطف همه دوستان خوبم و به ویژه از آقای صباغی عزیز برای این شعر زیبا
آفرین بر نظر و اراده استوار خانم کاظمی
زنده باشید و سلامت همواره